İçinde ÖNCE geçen kelimeler

İçinde önce olan 19 kelime var. İçerisinde ÖNCE bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında önce olan kelimeler listesine ya da sonu önce ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

12 Harfli Kelimeler

ÖNCELİKLİLİK

10 Harfli Kelimeler

ÖNCELLEMEK, ÖNCESİZLİK

9 Harfli Kelimeler

BÖNCESİNE, ÖNCECİLİK, ÖNCELEMEK, ÖNCELİKLE, ÖNCELİKLİ, ÖNCELLEME

8 Harfli Kelimeler

ÖNCELEME, ÖNCELERİ

7 Harfli Kelimeler

ÖNCEDEN, ÖNCELİK, ÖNCESİZ

6 Harfli Kelimeler

ÖNCECİ, ÖNCEKİ

5 Harfli Kelimeler

BÖNCE, ÖNCEL

4 Harfli Kelimeler

ÖNCE

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÖNCELİKLİLİK

1. [isim] Öncelikli olma durumu

ÖNCELLEMEK

1. [-i] Öncelikli duruma getirmek
   • "Cabbar ve arkadaşının yaptığı iş birliği, yaşadıkları yozlaşmayı ve çürümeyi gözler önüne sermektedir. Bu karakterler, maddi değerleri öncelleyerek kişiliklerini hiçe saymaktadırlar." (Aynur Aksu)
2. Ayrıcalıklı duruma getirmek
3. Öne çıkarmak, önceliğini vurgulamak
   • "O tümce bir de şunu belirtiyor ya da öncelliyor: Yaşadığın bir şeyin anlamını, o sırada, yaşarken bilemezsin çoğunlukla ancak senin anlamanın zamanı gelince anlarsın, o yaşadığının anlamını, bu da yıllar sonra gerçekleşebilir." (Kaan Özkan)
4. [spor] Diğer oyuncuya veya topa göre konum belirleyerek hareket etmek
5. [edebiyat] Yazar edebî eserde olacakları önceden sezdirmek.

ÖNCESİZLİK

1. [isim] Öncesi olmama durumu
2. Bakınız ezel
   • "Dolayısıyla şair, bu durumu kuvvetle vurgulayarak mübalağa sanatıyla zamanda öncesizlik demek olan ezelden bu yana hür yaşamış, sömürge olmamış bir millet olduğumuzu ifade eder." (Nurullah Çetin)

ÖNCELİKLİ

1. [sıfat] Önceliği olan, öncelik tanınan, önce yapılması gereken

ÖNCELLEME

1. [isim] Öncellemek işi

BÖNCESİNE

1. [zarf] Bakınız safça

ÖNCECİLİK

1. [isim] Bir şeyi başkalarından önce yapma işi; inisiyatif
2. Önde gelme işi

ÖNCELİKLE

1. [zarf] Öne alınarak, diğerlerine göre daha önce olarak
   • "Bu tasarı, Mecliste öncelikle görüşülecek."
2. Her şeyden önce
   • "Öncelikle size hayran olduğumu söylemeliyim."

ÖNCELEMEK

1. [-i] Bir şeyi önceden yapmak, geri bırakmamak, öne almak; takdim etmek
   • "Bireylerin dili kullanma becerilerini geliştirmelerini esas alan dil eğitimi; okuma, dinleme, konuşma, yazma ve görsel okuma gibi öğrenme alanlarına yönelik gelişimi önceler." (Tuba Cebeci)
2. Tanıtmak, yönlendirmek amacıyla överek öne çıkarmak; lanse etmek

ÖNCELEME

1. [isim] Öncelemek işi; lanse
2. Önceden yapma, öne alma, öncelik tanıma
   • "Toplumsal refahı önceleme yolunda, kendi ülkelerinde, Batı dünyasında bir fırsat olarak görülebilir diye umuyordum." (Alev Alatlı)

ÖNCELERİ

1. [zarf] İlk zamanlarda, başlangıç zamanlarında; evvelleri, iptidaları
   • "Önceleri kapıldığım münasebetsiz düşünce, kafamdan defolup gitmişti." (Refik Halit Karay)

ÖNCESİZ

1. [sıfat] Zamanda başlangıcı olmayan; ezelî
   • "Var olma nedeni Tanrı’ya dayanan insan, bu öncesiz varlığa seviyle bağlanmıştı." (İ. Agâh Çubukçu)

ÖNCELİK

1. [isim] Bir şeyin başka bir şeyden veya şeylerden daha önce olması veya yapılması durumu; evvellik, rüçhan, takaddüm
2. Bir şeyin diğerlerinden daha önemli sayılması durumu
   • "Bu olayda dikkate değer olan, neye öncelik verildiğinin anlaşılmasıdır." (İsmet Özel)

ÖNCEDEN

1. [zarf] Başlarken, başlangıçta, daha önce; evvelce, evvelden, peşinen
   • "Bunlar çok önceden suç işlemişler, hapse girmemek için dağa çıkmışlardı." (Necip Fazıl Kısakürek)

ÖNCECİ

1. [isim] Bir şeyi ilk olarak ve başkalarından önce yapma veya ortaya atma; inisiyatif
   • "Öğrencinin okuldan aldığı kültürün ileride edineceği meslek kişiliğinin başlıca göstergesi olacağı düşüncesine göre düzenlenmesi ve bu konuda öğrencilere geniş öncecilik tanınması." (İnal Cem Aşkun)
2. Önde gelen kimse

ÖNCEKİ

1. [sıfat] Önce olan; evvelki, evveli
   • "İzmir’e gitmeden önceki düşünceleri bugünkünden farklıydı."
2. İki önceki (gün, hafta, ay, yıl)
   • "Bana bunu önceki gün söylemişti."
3. Bir yerde, bir görevde daha önce çalışmış olan; eski, mukaddem, sabık
   • "Önceki başkan."

BÖNCE

1. [sıfat, zarf] Bakınız safça
   • "Biraz bönce bir adamdı." (Ercüment Ekrem Talu)

ÖNCEL

1. [sıfat] Bakınız ilk
   • "Öncel masallar üzre bir eğri masal / Mamutların sevgisinden kıpkırmızı" (Fazıl Hüsnü Dağlarca)
2. Öncelikli olan
   • "Fen ve edebiyat dallarında bilim üretmek kuşkusuz üniversitenin öncel görevidir." (M. Tahir Hatiboğlu)
3. Ayrıcalıklı olan
   • "Bu olay II. Murad devrinde başkent müftüsü olan Molla Fenari’ye hiyerarşide öncelik verilmesi ile başlamıştı. Anadolu Selçuklularında hiçbir müftünün böyle bir öncel durumu yoktu." (İlber Ortaylı)
4. [isim] Bakınız önder
   • "Kendi geçmişimizden önceller, başlatıcılar arayan Ziyaeddin Fahri Fındıkoğlu Ahmet Midhat Efendi ile Halit Ziya’yı hümanizmin Türkiye’deki kurucuları olarak belirler." (Tansu Açık)
5. [isim] Bakınız selef, ardıl karşıtı
   • "Bütün bu çabalarımızda, Cumhuriyet Dönemi’nde yayımlanmış olan eserleri tarayacağız ve sonuç olarak Yesevi’den önce Türk dünyasında gönül erlerinin öncellerini ortaya koymuş olacağız." (Mübahat Türker Küyel)
6. [isim, mantık] Sonucun çıkarıldığı önerme veya önermeler
7. [matematik] Bir sıra bağıntısında bir başkasından hemen önce gelen

ÖNCE

1. [zarf] İlk olarak, başlangıçta; evvel, sonra karşıtı
   • "Önce hep birlikte basın suçunu tarif edelim." (Burhan Felek)
2. İçinde bulunulan veya söz edilen anın gerisinde kalan bir zamanda; evvel
   • "Okula başlamadan önce sokakta oynardım."
3. Zaman bildiren kelimelerden veya zaman zarflarından sonra kullanıldığında belirtilen kadar zamanın geçmiş olduğunu gösteren bir söz; evvel
   • "Beş gün önce İzmir’deydim."
4. İçinde bulunulan veya söz edilen yerden daha önde; evvel
   • "Yokuş yukarı giderken solda önce camiyi sonra okulu göreceksin."
5. [isim] Bir şeyin geçmişteki bölümü, başlangıçta yer alan kısmı; evvel
   • "Bu işin öncesini bilmiyorum."
6. [sıfat] Makam, değer, derece, önem vb. için sözü edilenden daha önde olan; evvel
   • "O, kıdem bakımından daire başkanından öncedir."