İçinde çın olan 8 harfli 18 kelime var. İçerisinde ÇIN bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında çın olan kelimeler listesine ya da sonu çın ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇINLATMA

  1. [isim] Çınlatmak işi
    • "Sahnenin önüne dizilen dört hoparlörden geçen saz sesleri, salonu çınlatmaya başladı." (Halide Edip Adıvar)
BALIKÇIN

  1. [isim, hayvan bilimi] Perde ayaklılardan, uzunca gagalı, uzun ve çatal kuyruklu, deniz kıyılarında yaşayan bir kuş cinsi; deniz kırlangıcı (Sterna hirundo)
ÇINLATIŞ

  1. [isim] Çınlatmak işi
TARÇINLI

  1. [sıfat] İçinde tarçın bulunan
ÇINGIRTI

  1. [isim] Çıngırağın sesine benzer keskin ve kesik sesin adı
    • "Zayıf bir çıngırtı konağın geniş avlusuna dağıldı." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
ÇINGIRAK

  1. [isim] Küçük çan
    • "Atlı araba ormanın içinden geçen ince bir yolda çıngırak sesleriyle uzaklaşıyor." (Adalet Ağaoğlu)
  2. İçindeki tanelerin hareketiyle ses çıkaran metal nesne; çıngırdak
    • "Kollarını çıngırağı tutmak istermiş gibi oynatıyor; ileriye geriye, iki yana." (Attilâ İlhan)
  3. İçindeki tanelerin hareketiyle ses çıkaran, saplı, metal çocuk oyuncağı
    • "Çocuğun avucunu açtırdı, çıngırağını zorla tutuşturdu eline." (Tarık Dursun K)
LAPÇINLI

  1. [sıfat] Ayağına edik giymiş olan
    • "Bir köşe başında on altı on yedi yaşında tüysüz, ayağı lapçınlı, setre pantolonlu, yakasız mintanlı bir çocuk yüzüme sırıttı." (Aka Gündüz)
ÇINGILLI

  1. [sıfat] Çınlama sesi çıkaran
    • "Bu kale taşlı kale / Çıngıllı taşlı kale" (Halk türküsü)
  2. [mecaz] Çok süslü
    • "Şiir yazacak olsaydım, öyle allı pullu, çıngıllı, püsküllü sözcükler kullanmazdım." (Ahmet Ulukaya)
KAÇINGAN

  1. [sıfat] İnsan içine girmek istemeyen, insanlardan kaçan
ÇINARCIK

  1. [isim] Yalova iline bağlı ilçelerden biri
KAŞIKÇIN

  1. [isim, hayvan bilimi] Ördekgillerden, gagası kaşık biçiminde, tüyleri ak, kara, kahverengi, ayakları kırmızı bir kuş (Spatula clypeata)
ÇINARLIK

  1. [isim] Çınar ağaçları çok olan yer
    • "Bayramda o, kızlarla beraber arabaya biner, çınarlığa doğru çıkardı." (Reşat Nuri Güntekin)
ÇINLAYIŞ

  1. [isim] Çınlamak işi
    • "Kahkahalarımın çınlayışı o kadar berraktı ki her kusurum affolunuyordu." (Hüseyin Cahit Yalçın)
ÇINLAMAK

  1. [nesnesiz] "Çın" diye ses çıkarmak
    • "Kulaklarımda bir dünya nağmesi / Bir büyük çalgı var içimde çınlar" (Ahmet Kutsi Tecer)
  2. Yankı vermek
    • "Bir ses, benzeri işitilmemiş bir kahkaha gibi çınladı." (Tarık Buğra)
KALÇINCI

  1. [isim] Kalçın yapan veya satan kimse
KAÇINMAK

  1. [-den] Herhangi bir işi yapmaktan veya özverili davranmaktan geri durmak; kaçmak
    • "Dargın çıkan sesinde bir şeyden kaçınan, lüzumsuz bir sakınca anlamı sezdi." (Halide Edip Adıvar)
ÇINSABAH

  1. [zarf] Sabahleyin, çok erken
AÇINSAMA

  1. [isim, jeoloji] Açınsamak işi; istikşaf
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü