İçinde VEKİL geçen kelimeler

İçinde vekil olan 9 kelime var. İçerisinde VEKİL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında vekil olan kelimeler listesine ya da sonu vekil ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

MİLLETVEKİLLİĞİ

12 Harfli Kelimeler

MİLLETVEKİLİ, VEKİLHARÇLIK

11 Harfli Kelimeler

BAŞVEKİLLİK

10 Harfli Kelimeler

HERZEVEKİL

9 Harfli Kelimeler

VEKİLHARÇ

8 Harfli Kelimeler

BAŞVEKİL, VEKİLLİK

5 Harfli Kelimeler

VEKİL

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MİLLETVEKİLLİĞİ

1. [isim] Milletvekilinin görevi; mebusluk, parlamenterlik
   • "Allah bilir, milletvekilliğinde de gözü vardır." (Haldun Taner)

VEKİLHARÇLIK

1. [isim] Vekilharç olma durumu
2. Vekilharç makamı
   • "Şu parayı al da ben vekilharçlıktan isterim." (Abdülhak Şinasi Hisar)

MİLLETVEKİLİ

1. [isim] Anayasa'ya göre millet meclisine seçimle giren millet temsilcisi; saylav, mebus, vekil, parlamenter
   • "Protokolde yeri, bedava yolculuk ve dokunulmazlıklar gibi özellikleri olan bir milletvekilisiniz." (Çetin Altan)

BAŞVEKİLLİK

1. [isim] Bakınız başbakanlık
   • "Ara sıra sofrada, ‘Paşa'm, Bayar’a emir buyursanız da İnönü ile buluştuğu vakit onun yanı gerisinde durmasa... Tam başvekilliğini takınsa...’ gibi sözler duyardık." (Falih Rıfkı Atay)

HERZEVEKİL

Kelime Kökeni: Farsça herze + Arapça vekīl

1. [sıfat, eskimiş] Kendisini ilgilendirmeyen işlere karışan (kimse)
2. Saçma sapan, gereksiz konuşan (kimse)

VEKİLHARÇ

Kelime Kökeni: Arapça vekīl + ḫarc

1. [isim, eskimiş] Bakınız kesedar

BAŞVEKİL

Kelime Kökeni: Türkçe baş + Arapça vekīl

1. [isim] Bakınız başbakan
   • "Başvekil olan Ahmet Vefik Paşa hemen arabasına atlayıp gitmiş." (Abdülhak Şinasi Hisar)

VEKİLLİK

1. [isim] Vekil olma durumu; vekâlet, asalet karşıtı
2. Birinin yerine iş görme yetkisi
   • "1916 sonlarında Mustafa Kemal ikinci ordu komutan vekilliğine atanmıştır." (Falih Rıfkı Atay)
3. Bakınız bakanlık
   • "Hükûmetten ne mebusluk ne de vekillik isteği var." (Haldun Taner)

VEKİL

Kelime Kökeni: Arapça vekīl

1. [isim] Birinin, işini görmesi için kendi yerine bıraktığı veya yetki verdiği kimse
   • "İşte bu adam sensin! Seni kendime vekil edeceğim..." (Ömer Seyfettin)
2. Bakınız milletvekili
3. Bir görevde, asıl görevlinin yerine bakan kimse
4. [eskimiş] Bakınız bakan
   • "Hanın avlusundan sokağa vekil ve sefir otomobillerine taş çıkartacak bir lüks otomobil yürüdü." (Reşat Nuri Güntekin)