İçinde UN geçen 7 harfli kelimeler

İçinde un olan 7 harfli 143 kelime var. İçerisinde UN bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında un olan kelimeler listesine ya da Sonu un ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ZEYTUNİ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kahverengiye yakın yeşil renk
2. [sıfat] Bu renkte olan

ODUNLUK

1. [isim] Odun konulan yer
   • "Aşağıda mutfak, yanında bir bulaşıkhane ile bir uşak odası, bir odunluk, bir kömürlük." (Sait Faik Abasıyanık)
2. [sıfat] Odun durumuna getirilip yakılmaya elverişli (ağaç)
3. Kabalık, anlayışsızlık

OLGUNCA

1. [sıfat] Olgun gibi, olguna benzer
2. [zarf] Olgun gibi, olguna benzer bir biçimde

TAKUNYA

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Genellikle hamam vb. ıslak tabanlı yerlerde kullanılan, yüksek ökçeli, ağaçtan yapılmış bir tür ayak giysisi, nalın
   • "Bayramlarda ayağında takunya ile bayram yerlerine gittin." (Reşat Nuri Güntekin)

KOPUNTU

1. [isim] Kopmuş parça
2. Diaspora

KORUNAK

1. [isim] Tehlikeden kurtulmak, korunmak için yapılmış yer
2. Sığınılan, saklanılan yapı, mağara gibi yer
   • "Öyle bir savaştayım ki sığınağı, korunağı yok." (Turan Oflazoğlu)
3. Koruyan, esirgeyen, saklayan kimse

KOYUNTU

1. [isim] Sıkıntı, üzüntü, keder
2. Sopa, baston koymaya yarayan yer
   • "Köroğlu azdıkça azar ve sonunda koyuntulardan birinin arkasına dayadığı bekçi sopası gibi bastonunu alırdı." (Reşat Nuri Güntekin)

SONUNDA

1. [zarf] En son zamanda, nihayetinde
   • "Söz verdim oğluma! Söz verdim" diye diretmişti ve sonunda araba alınmıştı." (Refik Halit Karay)

DOKUNAÇ

1. [isim] Birçok omurgasız hayvanın başında bulunan, dokunmaya, tutmaya yarayan hareketli uzantı

AFSUNCU

1. [isim] Büyücü

HUŞUNET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Sertlik, kabalık, kırıcılık

KOVUNTU

1. [isim] Kovulmuş kimse

SUNİLİK

1. [isim] Yapma, yapay olma durumu veya özelliği, yapaylık

SOLUNMA

1. [isim] Solunmak işi

KUSUNTU

1. [isim] Kusmuk

FÜSUNLU

...

BOZUNMA

1. [isim] Bozunmak işi

YOLUNMA

1. [isim] Yolunmak işi

BURUNLU

1. [sıfat] Herhangi bir biçimde burnu olan
   • "Dördü de birbirine benzeyen zayıf, kanca burunlu çocuklardı." (Haldun Taner)
2. Çıkıntısı olan
3. Kendini beğenmiş, kibirli

ODUNCUL

1. [isim] Odunla beslenen böcek