İçinde U geçen 4 harfli kelimeler

İçinde u olan 4 harfli 293 kelime var. İçerisinde U harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında u harfi olan kelimeler listesine ya da Sonu u harfi ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BLUM

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Bir tür iskambil oyunu

BUSE

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Öpücük
   • "Her zamandan ziyade bana sokularak küçük küçük buselerle yüzümün her tarafını öptü." (Reşat Nuri Güntekin)

TULU

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Güneşin doğması, doğuşu

OTLU

1. [sıfat] Otu olan
   • "Ona çok güzel, sulak, otlu bir ova buldum." (Yahya Kemal)

DUDU

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Kadınlara verilen bir unvan, hanım
   • "Ayşe dudu."
2. Yaşlı Ermeni kadını
3. Papağan

MURT

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Mersin ağacının yazın olgunlaşan, bezelye büyüklüğünde, morumsu siyah, çeşitli hastalıkların tedavisinde kullanılan meyvesi
   • "Engin dallardan murt yemezdi. Onun alacağı kız ya çok zengin ya da tanınmış bir aileye mensup olmalıydı." (Orhan Kemal)

TUVA

...

DUMA

...

PUŞT

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Eş cinsel erkeklerin cinsel zevklerine hizmet eden sapık erkek çocuk
   • "Bu gurbet ellerde candan usandım / El kahrını çekmede ömrüm puşt oldu." (Halk türküsü)
2. [ünlem] Ağır ve kaba sövgü sözü

VURU

1. [isim] Kalbin, gevşeyip kasılmasından ileri gelen kımıldanışı, vuruş

KUPA

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Cam veya seramikten yapılmış, kulplu, büyük bardak
2. [sıfat] Bu bardağın alabileceği miktarda olan
3. Altın, gümüş, bronz veya kristalden yapılmış, yarışma ödülü olarak verilen ayaklı kap
4. Yarışma ödülü olarak verilen herhangi bir sanat eseri
5. İskambil kâğıtlarının dört grubundan benekleri kırmızı, kalp biçiminde olanı, yürek

FÜRU

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Dallar, kollar, ayrıntılar
2. Çocuklar, torunlar

KURU

1. [sıfat] Suyu, nemi olmayan, yaş ve nemli karşıtı
   • "Yanakları kuruydu fakat gözleri tamamıyla siyah yaştı." (Halide Edip Adıvar)
2. Yağış almayan veya üzerinde bitki olmayan
   • "Kuru çöl. Kuru tepeler."
3. Daha sonra kullanılmak için kurutulmuş, taze ve yeşil karşıtı
   • "Evlerin önlerine kuru meşe dallarıyla örtülü çardaklar yapmışlar." (Refik Halit Karay)
4. Canlılığını yitirmiş (bitki)
   • "Çiçek açmaz kuru bir ağaç, ötmeyi unutmuş bir kuş mu oldum?" (Halide Edip Adıvar)
5. Zayıf, çelimsiz, arık, sıska, kaknem
   • "Kara, kuru, kibirli, kazık gibi bir kadın!" (Halide Edip Adıvar)
6. Salgısı olmayan
   • "Kuru öksürük. Kuru egzama."
7. Döşenmemiş, çıplak
   • "Kuru tahtaya oturma!"
8. Katıksız, yanında başka şey olmayan (yiyecek)
   • "Kuru çayla karın doyar mı?"
9. Etkisi ve sonucu olmayan
   • "Şahsına topluluğun isteğini emanet edenler boş bir riya, kuru bir şeref olsun diye laf etmediler." (Ruşen Eşref Ünaydın)
10. Heyecanı, tadı olmayan, tekdüze
    • "Kuru, zevksiz bir hayat."
11. Akıcı olmayan, duygudan yoksun
    • "Kuru bir anlatım."
12. [isim] Kuru fasulye

TRUP

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Aynı tiyatroda çalışan oyuncular topluluğu

UFUL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yıldızın batması
2. Ölme

TABU

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Kutsal sayılan bazı insanlara, hayvanlara, nesnelere dokunulmasını, kullanılmasını yasaklayan, aksi yapıldığında zararı dokunacağı düşünülen dinî inanç
2. [sıfat] Yasaklanarak korunan (nesne, kelime, davranış)
3. [sıfat] Tekinsiz

ŞUFA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Ön alım

URBA

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Giysi
   • "Hemen belli olsun diye beyaz urbalar giyindi." (Nezihe Araz)

USTA

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Bir zanaatı gereği gibi öğrenmiş olan ve kendi başına yapabilen kimse
   • "Sırtında koyu lacivert, usta elinden çıkmış bir kostüm." (Yusuf Ziya Ortaç)
2. Zanaat öğreticisi
3. Zanaatçılar için unvan
   • "Üzeyir usta yoldan geçmeyeceğimizi söyledi." (Refik Halit Karay)
4. [sıfat] Eli uz, işinin eri, becerikli, mahir
   • "Bunların hepsi de çok güzel sesli ve oyunun en ustaları arasından seçildi." (Tarık Buğra)
5. Osmanlı İmparatorluğu'nda saraydaki cariye ve hizmetlilerin kıdemlisi
6. Akıl veren veya öğreten kimse
   • "Kız sana bir hâl olmuş, kim senin ustan?" (Refik Halit Karay)

DOĞU

1. [isim] Güneşin doğduğu ana yön, gün doğusu, şark, maşrık, batı karşıtı
2. Bulunulan yere göre güneşin doğduğu yönde kalan bölge
3. Güneşin 21 Mart ve 23 Eylülde doğduğu yön