Abus Ne Demek?

Abus

Kelime Kökeni: Arapça ʿabūs

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız somurtkan
2. Çatık, asık (yüz)
   • "Abus çehreli bir adamın ne namazı ne niyazı ne zekâtı ne orucu makbuldür." (Ömer Seyfettin)
3. Garip ve acayip olan
   • "Genç, esmer kız tahayyül ediyor, zihninde müphem hayallere karışan abus suallere cevap veremiyordu." (Ömer Seyfettin)
4. [mecaz] İnsana baskı yapan, olumsuz etki eden
   • "Zira o abus aydınlık, dört asır katakomplarda yaşamaktan kalma bir yer altı hüznünün yadigârıdır." (Ruşen Eşref Ünaydın)
5. [zarf] Somurtkan hâlde, somurtarak
   • "Hiçbir müstebit efendi huysuz bir zevç kadar müşkülpesent ve zalim değildir. Daima abus durur." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

Kelime Anlamı Kaynağı: Türk Dil Kurumu (TDK) Güncel Türkçe Sözlüğü

• A ile Başlayan Kelimeler
• A ile Biten Kelimeler
• S ile Başlayan Kelimeler
• S ile Biten Kelimeler
• Abus ile Başlayan Kelimeler
• Abus ile Biten Kelimeler
• İçerisinde Abus Geçen Kelimeler
• Abur Cuburluk ne demek?
• Abuslaşma ne demek?

Abus kelimesi baş harfi a son harfi s olan bir kelime. Başında a sonunda s olan kelimenin birinci harfi a, ikinci harfi b, üçüncü harfi u, dördüncü harfi s. Başı a sonu s olan 4 harfli kelime.