İçinde tır olan 6 harfli 12 kelime var. İçerisinde TIR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında tır olan kelimeler listesine ya da sonu tır ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Tır Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

I R T

3 Harfli Kelimeler

TIR

2 Harfli Kelimeler

IR

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TIRINK

  1. [isim] Sert bir yüzeye çarpan para vb. metal bir nesnenin çıkardığı ses
TIRNAK

  1. [isim, anatomi] İnsanda ve birçok omurgalı hayvanda parmak uçlarının dış bölümünü örten boynuzsu tabaka
    • "Zarfın ucunu tırnağımla yırttım." (Aka Gündüz)
  2. Kanca gibi araçların kıvrık yeri
  3. [denizcilik] Gemi demirinin ucundaki yassı parça
  4. Ciltçilikte tek yaprakları büküp cildi birleştirebilmek için bir yanında bırakılan şerit durumundaki kenar
  5. Heykel dökümünde, kalıp parçalarının birleştirilmesinde kolaylık sağlamak amacı ile yapılan dişlerin her biri
  6. [müzik] Kanun çalmakta kullanılan mızrap
  7. Bakınız keski
  8. [dil bilgisi] Bakınız tırnak işareti
  9. [askerlik] Mermi atıldıktan sonra kovanın çıkarılmasına yarayan silah mekanizması
TIRTIK

  1. [isim] Bakınız çentik
TIRTIL

  1. [isim, hayvan bilimi] Yumurtadan çıkan kelebek kurtçuklarının ilk durumu
TIRTIR

  1. [isim, hayvan bilimi] Zar kanatlılardan, uzun gövdeli, uzun duyargalı, kurtçuk evresini tarım bitkilerine zarar veren böcekler üzerinde geçiren bir tür böcek (Ichneumon)
HATIRA

Kelime Kökeni: Arapça ḫāṭira

  1. [isim] Bir kimseyi veya olayı anımsatan nesne; andaç, anmalık, bergüzar, yadigâr
  2. [edebiyat] Bakınız anı
    • "Hatıralarımızda onun hüviyeti harp cephesinde bir yalçın tepe hâlinde kaldı." (İbrahim Alâeddin Gövsa)
TIRSMA

  1. [isim] Tırsmak durumu
ITIRLI

  1. [sıfat] Güzel kokulu; muattar, ıtri
TIRPAN

Kelime Kökeni: Rumca

  1. [isim] Uzun bir sapın ucuna tutturulan, ot, ekin vb.ni biçmeye yarayan, hafifçe kıvrık, uzun çelik bıçak; çalgı orağı, çalkı
    • "Borçlarını da parayla değil, mevsimi geldiğinde çaycının tarlasında tırpan sallayarak ödüyorlardı." (Ayşe Kulin)
  2. [spor] Güreşte devirmek amacıyla rakibin ayak bileklerine hızla ayak vurarak yapılan bir oyun
    • "Çok sert elenselerle, tırpanlarla birbirlerini hırpaladılarsa da bastıramadılar." (Hüseyin Nihal Atsız)
TIRKAZ

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız kapı mandalı
  2. Bakınız sürgü
TIRSIK

  1. [sıfat] Tırsmış olan
    • "Bu arada tırsık bir yeni yetme ve annesi de beni takibe koyuldu." (Güneş Sayın Kalyoncu)
  2. [zarf] Tırsmış biçimde
    • "Yine böyle tırsık tırsık yürürken bir anda cork diye yumuşacık bir şeye bastığımı hissettim." (Mehmet Alim Konukçu)
TIRMIK

  1. [isim] Tırnak beresi, tırnak çiziği
    • "Yüzünde tırmıklar vardı." (Peyami Safa)
  2. Kabartılmış toprağın taşını, çöpünü ayıklamak için kullanılan seyrek dişli, tarak biçiminde araç; gelberi
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü