İçinde tur olan 12 harfli 26 kelime var. İçerisinde TUR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında tur olan kelimeler listesine ya da sonu tur ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Tur Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

R T U

3 Harfli Kelimeler

TUR

2 Harfli Kelimeler

TU, UR, UT

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TURLAYABİLME

  1. [isim] Turlayabilmek işi
OBTURATORYUS

Kelime Kökeni: İngilizce obturatorius

  1. [sıfat, anatomi] Tıkanmış
TURUNÇGİLLER

  1. [isim, bitki bilimi] Sedef otugillerin, turunç, portakal, limon, mandalina vb.ni içine alan bir alt familyası; narenciye
UNUTTURULMAK

  1. [nesnesiz] Unutmasına yol açılmak veya unutması sağlanmak
    • "Size gerçekler unutturulmuş ama biz unutturulmuş gerçeklere sahip çıkarak, eski varlık destanımızı yeniden oluşturduk." (Mehmet Mollaosmanoğlu)
FATURASIZLIK

  1. [isim] Faturasız olma durumu
OLUŞTURULMAK

  1. [nesnesiz] Oluşması sağlanmak, teşekkül ettirilmek
KOŞTURABİLME

  1. [isim] Koşturabilmek işi
BULUŞTURULMA

  1. [isim] Buluşturulmak işi
COŞTURABİLME

  1. [isim] Coşturabilmek işi
AKUPUNKTURCU

  1. [isim] Akupunktur yapan kimse
    • "Almadığım uyku hapı, gitmediğim akupunkturcu, medyum kalmadı." (Ayşe Kulin)
OTURULABİLME

  1. [isim] Oturulabilmek işi
UYUŞTURULMAK

  1. [nesnesiz] Uyuşturma işi yapılmak, hissedemez duruma getirilmek
    • "Şimdi kamarasında sinir buhranları arasında kıvranan yahut Sedol iğnesiyle uyuşturulup baygın yatan başka bir Nilgün vardı." (Refik Halit Karay)
BURUŞTURULMA

  1. [isim] Buruşturulmak işi
SORUŞTURMACI

  1. [sıfat] Soruşturma yapan; soruşturucu
    • "Soruşturmacı gazetecilik."
  2. [isim] Soruşturma yapan kimse; muhakkik
DRAMATURGLUK

  1. [isim] Dramaturg olma durumu
MANİFATURACI

  1. [isim] Manifatura eşyası satan kimse; yırtımcı, bezzaz
    • "Manifaturacılar balonun tarihini pek fena bir güne, ay sonuna düşürmüşlerdi." (Reşat Nuri Güntekin)
  2. Manifatura eşyasının satıldığı yer; yırtımcı
    • "Çarşı içinde küçük bir manifaturacı dükkânı vardı." (Necati Cumalı)
SUSTURUVERME

  1. [isim] Susturuvermek işi
DESTURSUZLUK

  1. [isim] Destursuz olma durumu
FATURALATMAK

  1. [-i] Faturalama işini yaptırmak
TUTTURABİLME

  1. [isim] Tutturabilmek işi
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü