İçinde TER geçen 7 harfli kelimeler

İçinde ter olan 7 harfli 49 kelime var. İçerisinde TER bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ter olan kelimeler listesine ya da sonu ter ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ARTERİT

Kelime Kökeni: Fransızca artérite tıp

1. [isim] Atardamar bozukluğu

TERSANE

Kelime Kökeni: İtalyanca tersana

1. [isim] Gemi yapılan yer; gemilik
   • "İstanbul'un camileri, tersaneleri, uzaktan seyrettiği sarayları onu çok meşgul etti." (Nâzım Hikmet)

GÖSTERİ

1. [isim] İlgi, dikkat çekmek için bir topluluk önünde gösterilen beceri veya oyun
   • "Uçakların uçuş gösterileri."
2. Bir istek veya karşı görüşün, halkın ilgisini çekecek biçimde topluca ve açıkça yapılması; nümayiş
3. Sinema veya tiyatroda film, oyun gösterme işi
   • "Sinematekte film gösterileri başladı."
4. Genellikle şarkı, dans vb.nin yer aldığı eğlence; şov
5. Birinin, bir topluluğun kendi duygusunu gösteren sözü veya davranışı, tezahüratı

ŞVESTER

Kelime Kökeni: Almanca Schwester

1. [isim] Bakınız hemşire
2. Bakınız kız kardeş
3. Hizmetçi kız
   • "Ara sıra geniş koridordan yatak odalarına ve sofraya bakan şvesterler geçiyor." (Falih Rıfkı Atay)

YETERLİ

1. [sıfat] Bir işi yapma gücünü sağlayan özel bilgisi olan; kifayetli, ehliyetli
2. Bir görevi, işlevi yerine getirme gücü olan, etkisi olan
3. Gereksinimlere cevap veren, ihtiyaçları karşılayan
   • "Yeterli çadırları var mı?" (Mahmut Yesari)

TERAVİH

Kelime Kökeni: Arapça terāvīḥ

1. [isim, din bilimi] Ramazan ayı boyunca, yatsı namazından sonra kılınan namaz; teravih namazı
   • "Bu ramazan gecesi, teravih kılınırken çarşıdan geçtik." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

TERBİYE

Kelime Kökeni: Arapça terbiye

1. [isim] Bakınız eğitim
   • "Hepsi de karşılıklı bir iyilik ve bir terbiyeden istifade etmekteydiler." (Abdülhak Şinasi Hisar)
2. Bakınız görgü
   • "Davudi sesi, şetareti, terbiyesi kendisini hem kadınlara hem erkeklere sevdirmişti." (Ahmet Hikmet Müftüoğlu)
3. Bazı yemeklerin suyunu türlü yollarla koyulaştırma
4. Eti, pişirmeden önce çeşitli baharatlar, yağ, salça vb. şeyler içinde bir süre bekletme
5. Hayvanı alıştırma
   • "Sessiz sinema filminde bir yabani atın terbiye sahnesi gösteriliyordu." (Falih Rıfkı Atay)

MUTERİZ

Kelime Kökeni: Arapça muʿteriż

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız itirazcı
2. [hukuk] İtiraz eden (kimse)

İZOTERM

Kelime Kökeni: Fransızca isotherme

1. [sıfat, coğrafya] Bakınız eş sıcak

TERİMLİ

1. [sıfat] Terimi olan

KATETER

Kelime Kökeni: Fransızca cathéter

1. [isim] Teşhis ve tedavi amacıyla vücut boşluklarına, damarlar içine ilaç veya sıvı vermek veya almak için özel olarak hazırlanmış tüp

LÜTERCİ

1. [sıfat, din bilimi] Lütercilikten yana olan
   • "Babası, Lüterci Protestanlığı seçmiş geniş görüşlü bir hukukçu, annesi ise müzik tutkusuyla … kültürlü bir kadındı." (Taner Timur)

TERAKÜM

Kelime Kökeni: Arapça terākum

1. [isim, eskimiş] Bakınız birikme

ANTERİT

Kelime Kökeni: Fransızca entérite

1. [isim, tıp] İnce bağırsak iltihabı

BAKTERİ

Kelime Kökeni: Fransızca bactérie

1. [isim] Toprakta, suda, canlılarda bulunan, çürüme, mayalanma veya hastalıklara yol açan, küresel, silindirimsi, kıvrık biçimli olan, bölünerek çoğalan, klorofilsiz, tek hücreli canlı

DİFTERİ

Kelime Kökeni: Fransızca diphtérie

1. [isim, tıp] Çoğunlukla çocuklarda görülen, burun, boğaz, yutak çeperine yerleşen mikropların yol açtığı bulaşıcı hastalık; kuşpalazı

MUHTERİ

Kelime Kökeni: Arapça muḫteriʿ

1. [sıfat, eskimiş] Yeni bir şey yaratan, icat eden
2. [mecaz] Yalanlar uydurarak bir kimseye iftirada bulunan

TERKİBİ

Kelime Kökeni: Arapça terkībī

1. [sıfat, eskimiş] Tamlama ile ilgili

LATERNA

Kelime Kökeni: İtalyanca lanterna

1. [isim, müzik] Kolu çevrilerek çalınan, sandık biçiminde bir org türü
   • "Apaşlardan biri laternayı çalıyor." (Necip Fazıl Kısakürek)

JÜPİTER

Kelime Kökeni: Fransızca jupiter

1. [isim, gök bilimi] Gezegenlerin en büyüğü ve Güneş'e yakınlık bakımından beşincisi; Erendiz, Müşteri