İçinde TA geçen 5 harfli kelimeler

İçinde ta olan 5 harfli 244 kelime var. İçerisinde TA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ta olan kelimeler listesine ya da Sonu ta ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A T Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

AT, TA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TAHİR

...

DİKTA

Kelime Kökeni : Almanca

1. [isim] Hiçbir şart olmaksızın körü körüne uyulması gereken buyruk

ÇATAL

1. [isim] İki veya daha çok kola ayrılan değnek
2. Yol, ağaç gibi kollara ayrılan şeylerin ayrılma yeri
3. Dallı olan şeylerin her kolu
4. Yemek yerken kullanılan iki, üç veya dört uzun dişli çoğunlukla metal araç
   • "Çatalı elinden düştü, ağzı açık kaldı." (Peyami Safa)
5. Dirgen
6. Bir tür olta iğnesi
7. [sıfat] Ucu kollara ayrılmış
   • "Çatal dal. Çatal yol."
8. [sıfat] İki taraflı
   • "Çatal anahtar."
   • "Evlerinin önü çatal pınarlar / İçerler suyunu beni anarlar." (Halk türküsü)
9. [sıfat] İki anlamlı, iki türlü anlaşılabilir
   • "Çatal söz."

TALİM

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Öğretim
2. Alıştırma
   • "Sudan çıktıktan sonra tabanca ile nişan talimi yapardık." (Yahya Kemal Beyatlı)
3. Uygulamalı olarak yapılan askerlik eğitimi
   • "Eğil dağlar, eğil üstünden aşam / Yeni talim çıkmış varam alışam." (Halk türküsü)

TAŞIM

1. [isim] Kaynama sırasında taşma

TARAK

1. [isim] Saçların, sakalın, hayvan tüylerinin karışıklığını gidermeye veya kadınların saçlarını tutturmaya yarayan dişli araç
   • "Fil dişi tarağı da aşırmışlar, asıl buna canım yandı." (Refik Halit Karay)
2. Bahçıvanlıkta toprağın taşını ayıklamak için kullanılan, ucu bu biçimde olan araç, tırmık
3. Dokuma tezgâhlarında, dişleri arasından arış ipliklerinin geçtiği tarak biçiminde araç
4. Bazı kuşların başında bulunan yelpaze biçiminde tepelik
5. İnsanda ayağın yüksek olan üst bölümü
6. Suda yaşayan hayvanlarda solungaç
7. Yassı solungaçlılardan, kabukları yuvarlak, yelpaze biçiminde bir yumuşakça (Pecten)

DELTA

Kelime Kökeni : Yunanca

1. [isim] Yunan alfabesinin dördüncü harfi (D)
2. Bir ırmağın çatallanarak denize veya göle kavuştuğu yerde oluşan üçgen biçimli ova, çatal ağız

TAKİP

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yetişmek, yakalamak veya bulmak amacıyla birinin arkasından gitme, izleme
   • "Hazım Aslan'ı, bir polis hafiyesi gibi günlerce takipten sonra bulmaya muvaffak oldum." (Halide Edip Adıvar)
   • "Kocası okurken gözleriyle satırları takip ediyor, elleriyle boncuk çantasını ovalıyordu." (Ömer Seyfettin)
2. Ardınca gitme veya gelme
   • "Çocuk, babasının kendisini takibinden memnun olmadı."
   • "Bu yolu takip ederseniz eve varırsınız."
3. Kovuşturma, kovuşturulma
   • "Savcılık, basın suçlarının takibinden sorumludur."
   • "Modayı takip etmek."
4. İzinden gitme, uyma, izleme
   • "Atatürk'ün düşüncelerini takip, gençliğin başlıca amacıdır."
   • "Öğretmenin anlattıklarını takip etmek."
5. Geri çekilmekte olan düşmanı yok etmek için yapılan hareket

TABAN

1. [isim] Ayağın alt yüzü, aya
   • "Her akşam gazete başına kırk para kazanmak için şehrin dört bir köşesinden buraya kadar taban tepmek..." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Boyları bosları bile taban tabana zıttı." (Haldun Taner)
   • "Haydi bakalım, tabana kuvvet!"
   • "Sanki yerden taş aldığımı, hayır eğildiğimi görmüş gibi tabana kuvvet kaçıyor." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Üstü kapalı bir yerin gezinilen, ayakla basılan yüzü, tavan karşıtı
   • "En iyisi, çantayı da tabancayı da atıp tabanları yağlamaktı." (Tarık Buğra)
3. Ayakkabının alt bölümü
4. Kaide
5. Bir şeyin en alt bölümü
6. Değerlendirmede en alt derece
7. Bir toplumu, bir kuruluşu oluşturan, yönetime katılmadan etkili olan kitle
   • "Partinin tabanının istekleri doğrultusunda..."
8. Temel, temel ilke, baz
9. Bir ırmağın en derin olan orta yeri
10. Dikey duran direk, çubuk, seren vb.nin alt bölümü
11. Bir cismin veya bir biçimin yüksekliğini ölçmek için aşağıdan yukarıya doğru başlama noktası olarak alınan yüzey veya çizgi, kaide
    • "Piramidin tabanı. Üçgenin tabanı."
12. Tarlanın düz ve verimli kesimi
13. Kılıç vb. yapımında kullanılan iyi cins demir

TANEN

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Birçok bitkisel maddede bulunan, deri tabaklamada, hekimlikte kullanılan, tadı buruk bir madde

HATTA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [bağlaç] Bile, hem de
2. [zarf] Üstelik, ayrıca
   • "Dördü de buna inanmak istiyor hatta için için inanıyorlardı." (Tarık Buğra)

TAYİN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Ne olduğunu anlama, gösterme, belirtme, kararlaştırma
   • "Yola devam edilmesini tayin için sordu." (Refik Halit Karay)
   • "Necmi Efendi palas pandıras Çorlu'ya tayin edildi." (Haldun Taner)
2. Atama

İHATA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kuşatma
2. Kavrayış, anlayış
   • "Biz, zengin burjuvalıkla değil, irfan ve ihatamızla övünüyoruz." (Asaf Halet Çelebi)

TAKTİ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kesme, parçalama
2. Aruz ölçüsünde bir dizeyi ölçünün parçalarına göre ayırma

TARİZ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kapalı bir biçimde, dolaylı olarak söz söyleme, taşlama

TAŞLI

1. [sıfat] İçinde taş olan, taş karışmış olan (tahıl, bakliyat vb.)
   • "Yağsız köpüklü ayranlar içmiş, taşlı bulgur pilavı yemişler." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Üzerinde taş bulunan
   • "İri taşlı tespihinin parmakları arasında arada bir şıkırdaması..." (Reşat Nuri Güntekin)
3. Üzerinde süs taşı bulunan
   • "Taşlı yüzük."

YATAY

1. [sıfat] Durgun bir su yüzeyine veya zemine paralel, düşey doğrultusuna dikey olan, ufki
   • "Sıvıların yüzü hep yatay olur."

ASTAT

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Atom numarası 85 olan, bizmutun alfa ışınlarıyla bombardımanı sonucu elde edilen yapay element, astatin (simgesi At)

ÇANTA

1. [isim] Kösele, meşin, kumaş vb. hafif malzemeden yapılıp büyüklüğüne göre para, evrak, yiyecek vb. koyup taşımaya yarayan kap
   • "Yanından hiç ayırmadığı çantasında bir kütüphane bulursunuz." (Yusuf Ziya Ortaç)

ORTAM

1. [isim] Canlı bir varlığın içinde bulunduğu doğal veya maddi şartların bütünü
   • "Bu ağustos ayı, bir cinayet için hiç de uygun ortam değildi." (Haldun Taner)
   • "Devlet ... elverişli ekonomik bir ortam yaratmak için gerekli tedbirleri alır." (Anayasa)
2. Bir kimsenin veya bir insan topluluğunun yaşayışını etkileyen ruhsal, toplumsal ve kültürel etkilerin bütünü
   • "Sanat ortamı. Çalışma ortamı."
3. Nesnel ve toplumsal yönlerle bazen kişinin iç dünyasını da kapsayan yakın çevre, vasat