İçinde t olan 6 harfli 1833 kelime var. İçerisinde T harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında t harfi olan kelimeler listesine ya da sonu t harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DÜRTME

  1. [isim] Dürtmek işi
    • "Ben geçerken onun telaşı, sizi dürtmesi gözümden kaçmadı." (Halide Edip Adıvar)
TÜVEYÇ

Kelime Kökeni: Arapça tuveyc

  1. [isim, eskimiş, bitki bilimi] Bakınız çiçek tacı
İRİNTİ

  1. [isim, ağızlardan] Elek ve kalbur üzerinde kalan iri taneler
  2. Hayvanların beğenmeyerek yemedikleri iri saman
HİÇTEN

  1. [sıfat] Çok değersiz, önemsiz
  2. [zarf] Gereği, yararı yokken veya karşılıksız olarak, yok yere
    • "Hiçten bu kadar masrafa girdim."
TAHSİS

Kelime Kökeni: Arapça taḫṣīṣ

  1. [isim] Bir şeyi bir kimseye veya bir yere ayırma
TENSİP

Kelime Kökeni: Arapça tensīb

  1. [isim, eskimiş] Bakınız yaraştırma
TULUAT

Kelime Kökeni: Arapça ṭulūʿāt

  1. [isim, tiyatro] Bakınız doğaçlama
    • "Böyle olmakla beraber, gerek orta oyununun gerek tuluatın köylü temsilleri ile bir münasebeti olsa gerek." (Ahmet Kutsi Tecer)
OTURMA

  1. [isim] Oturmak işi; kuut
    • "Bu saat, kendimi bildim bileli sofraya oturma saatimizdir." (Yusuf Ziya Ortaç)
  2. Kısa süre için konukluğa gitme
    • "Yemeğini yedikten sonra gece Vehbi dedeye oturmaya gitti." (Halide Edip Adıvar)
HİSSET

Kelime Kökeni: Arapça ḫisset

  1. [isim, eskimiş] Bakınız cimrilik
TÜRKÇE

  1. [isim] Türklerin konuştuğu ve yazdığı dillerin genel adı; Türki
  2. Bakınız Türkiye Türkçesi
SARKIT

  1. [isim, mineraloji] Mağaraların tavanında aşağıya doğru oluşan, genellikle koni biçiminde kalker birikintisi; damla taş, stalaktit
CEMAAT

Kelime Kökeni: Arapça cemāʿat

  1. [isim] Bir araya gelmiş, toplanmış insanlar
    • "Sonra, dağılmayan, etrafını saran cemaate dönüyor."
  2. İnsan kalabalığı, topluluk
    • "Sonra, dağılmayan, etrafını saran cemaate dönüyor." (Tarık Buğra)
  3. Bir dinden veya bir soydan olanların topluluğu
    • "Önde Rum patriği, arkada bütün cemaatlerin patrikleri, hepsi sırma esvaplı ve altın taçlı, sopalarını taşa vurarak mezarın etrafını tavaf ettiler." (Falih Rıfkı Atay)
MİLLET

Kelime Kökeni: Arapça millet

  1. [isim] Çoğunlukla aynı topraklar üzerinde yaşayan, aralarında dil, tarih, duygu, ülkü, gelenek ve görenek birliği olan insan topluluğu; ulus, budun
  2. Herkes, bir yerde bulunan kimselerin bütünü
    • "Millet tütün paralarını alınca borcunu öder." (Necati Cumalı)
  3. [ağızlardan] Benzer özellikleri olan topluluk
    • "Şu kadın milletinin kıskançlığının hiç sonu yok." (Ahmet Midhat Efendi)
BÖRTME

  1. [isim] Börtmek işi
TAYVAN

  1. [isim] Doğu Asya'da, Çin'in güneydoğu kıyısı açığında bir ada ve bu adadaki yönetim; yönetim merkezi Taipei
RİTÜEL

Kelime Kökeni: Fransızca rituel

  1. [isim] Bir din veya inanç sistemine ait ibadet, ayin, merasim ve bu sırada uyulması gereken kurallar
    • "Özellikle sözlü kültür motifleri ritüele dayalı veya törensel mitlerin izlerini belli bir ölçüde yaşatmaktadır." (Fuzuli Bayat)
  2. [sıfat] Âdet hâline gelmiş
TABLET

Kelime Kökeni: Fransızca tablette

  1. [isim] Düz ve yassı biçimli, çiğnenecek veya yutulacak madde
    • "O akşam ilk yemeği alacaktık; bir adet vitamin tablet, iki adet protein tablet ve bir adet karışık tablet." (Metin Kılıç)
  2. [tarih] Eski medeniyetlerden kalma, pişmiş veya güneşte kurutulmuş kilden yapılmış, üzerinde çivi yazısı ile metin yazılı belge
    • "Eski Şark Eserleri Müzesinde ayrıca 75.000 çivi yazılı belgeden oluşan tablet arşivi bulunmaktadır." (Adnan Özyalçıner)
  3. Bakınız tablet bilgisayar
    • "2010 yılında Türkiye’de satılan tablet sayısı 4.400 iken 2012’nin ilk yarısında bu rakam 172.000’e kadar yükselmiştir." (Mert Maviş)
MERBUT

Kelime Kökeni: Arapça merbūṭ

  1. [sıfat, eskimiş] Bağlı, bağlanmış
    • "Şiir salhaneye merbut bir müessesedir ve içinde sakatattan yalnız kalp parçaları satılmaktadır." (Asaf Halet Çelebi)
  2. [edat] Bakınız ilişkin
TENZİH

Kelime Kökeni: Arapça tenzīh

  1. [isim, eskimiş] Kusur ve günahlardan temiz olduğunu söyleme
  2. [din bilimi] Allah’ın bütün kusurlardan, eksikliklerden uzak bulunduğuna inanma ve bunu dille söyleme
MONTAJ

Kelime Kökeni: Fransızca montage

  1. [isim, sinema, televizyon] Bakınız kurgu
  2. Bir makine, cihaz veya mobilyanın parçalarını yerli yerine takma; monte
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü