İçinde SEFA geçen kelimeler

İçinde sefa olan 23 kelime var. İçerisinde SEFA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında sefa olan kelimeler listesine ya da sonu sefa ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

12 Harfli Kelimeler

GÜNDÜZSEFASI

11 Harfli Kelimeler

AKŞAMSEFASI, DOLİKOSEFAL, HİDROSEFALİ, SEFARETHANE

10 Harfli Kelimeler

ANDROSEFAL, BRAKİSEFAL, GECESEFASI, HİDROSEFAL, MAKROSEFAL, MİKROSEFAL, TRİKOSEFAL

9 Harfli Kelimeler

ENSEFALİT, MEZOSEFAL, ZEVKÜSEFA

8 Harfli Kelimeler

AYNISEFA

7 Harfli Kelimeler

ENSEFAL, SEFAHAT, SEFALET, SEFARET, SEFASIZ

6 Harfli Kelimeler

SEFALI

4 Harfli Kelimeler

SEFA

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

GÜNDÜZSEFASI

1. [isim, bitki bilimi] Bakınız kahkaha çiçeği

AKŞAMSEFASI

1. [isim, bitki bilimi] İki çeneklilerden, gece açan küçük kokulu çiçekleri olan, otsu bir bitki; gecesefası (Mirabilis jalapa)
   • "Bir gün, Boğaziçi'nde bir bahçede gün batımıyla açtı açacak akşamsefaları görmüştük." (Selim İleri)

HİDROSEFALİ

Kelime Kökeni: Fransızca hydrocéphalie

1. [isim, tıp] Beyin omurilik sıvısının çoğalmasıyla, beyin karıncıklarının büyümesine yol açan, bazen de kafatasının büyümesine sebep olan hastalık

DOLİKOSEFAL

Kelime Kökeni: Fransızca dolichocéphale

1. [sıfat, anatomi] Bakınız uzun kafalı

SEFARETHANE

Kelime Kökeni: Arapça sefāret + Farsça ḫāne

1. [isim] Bakınız elçilik
   • "Sefarethanenin bizzat kendi memurları bile on ikiye kadar binayı terk etme emrini almışlardır." (Esat Mahmut Karakurt)

HİDROSEFAL

Kelime Kökeni: Fransızca hydrocéphale

1. [sıfat] Hidrosefalisi olan
   • "Sabahattin patlak gözlü, biraz hidrosefal, toraman bir çocuktu; her fırsatta Beşiktaş’ın amigosu olduğunu belli ederdi." (Ahmet Murat)

MİKROSEFAL

Kelime Kökeni: Fransızca microcéphale

1. [sıfat, anatomi] Yetersiz gelişme sonunda beyni ve kafatası küçük olan (kimse)

ANDROSEFAL

Kelime Kökeni: Fransızca androcéphale

1. [sıfat] Sadece başı insan başına benzeyen (hayvan)

TRİKOSEFAL

Kelime Kökeni: Fransızca trichocéphale

1. [isim, hayvan bilimi] Bakınız kırbaç kurdu

GECESEFASI

1. [isim, bitki bilimi] Bakınız akşamsefası

BRAKİSEFAL

Kelime Kökeni: Fransızca brachycéphale

1. [sıfat, anatomi] Kafatasının genişliği ile uzunluğu hemen hemen eşit olan (kimse); kısa kafalı
   • "Tespit edilebilen en eski arkeolojik bulgulara göre Altay Dağları ile Savan Dağları’nın güneybatı kısımlarında klasik tarih bilimince Taş Devri adı verilen çağlardan beri brakisefal ismiyle tanımlanan beyaz bir ırk yaşamaktaydı." (Ergun Candan)

MAKROSEFAL

Kelime Kökeni: Fransızca macrocéphale

1. [sıfat, anatomi] Başı anormal derecede büyük olan (kimse)

MEZOSEFAL

Kelime Kökeni: Fransızca mésocéphale

1. [sıfat] Alnının ve kafatasının en geniş yerleri arasındaki oran orta derecede olan (kimse)

ENSEFALİT

Kelime Kökeni: Fransızca encéphalite

1. [isim, tıp] Bakınız beyin yangısı

ZEVKÜSEFA

Kelime Kökeni: Arapça ẕevḳ + ṣafā

1. [isim] Eğlenme, eğlence
   • "Kadehlerden boşalan zevküsefa sonunda gerçek yerini bulmuştu." (İhsan Oktay Anar)

AYNISEFA

Kelime Kökeni: Arapça ʿayn + ṣafā

1. [isim, bitki bilimi] Birleşikgillerden, çiçekleri sarı renkli bir kır bitkisi (Calendula arvensis)
   • "İkinci hamileliğim boyunca bahçemde yetiştirdiğim aynısefa çiçeklerini toplayıp kurutmak benim için sakinleştirici bir doğuma hazırlık ritüeli oldu." (Başak Kutlu Atay)

SEFARET

Kelime Kökeni: Arapça sefāret

1. [isim] Bakınız elçilik
   • "Memlekete hareketten önce resmen sefarete müracaat ettim." (Nâzım Hikmet)

SEFAHAT

Kelime Kökeni: Arapça sefāhet

1. [isim] Bakınız uçarılık
   • "Bir memlekette zenginlik başlar da bir parça eğlence ve sefahat de başlamaz olur mu?" (Reşat Nuri Güntekin)
2. Bakınız eğlence
   • "Geliri, istese veyahut karakteri uygun olsa, değil rahat yaşamaya, sefahat hayatı sürmeye müsaitti." (Halide Edip Adıvar)

ENSEFAL

Kelime Kökeni: Fransızca encéphale

1. [isim, tıp] Bakınız beyin

SEFALET

Kelime Kökeni: Arapça sefālet

1. [isim] Bakınız yoksulluk
   • "İnsan onu bir gördü mü evlerin, sokakların sefaletini unutur giderdi." (Tarık Buğra)