İçinde rk olan 5 harfli 39 kelime var. İçerisinde RK bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında rk olan kelimeler listesine ya da sonu rk ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

FIRKA

Kelime Kökeni: Arapça firḳa

  1. [isim, eskimiş] İnsan topluluğu
  2. Bakınız parti (I)
    • "Mecliste, hâkim olan fırkanın, hükûmet teşkilini, muhalif ve ekalliyette bulunan bir fırkaya terk etmesi ise asla mevzubahis olamaz." (Atatürk)
  3. [askerlik] Bakınız tümen
    • "Benim burada bir fırka kumandanım vardı." (Peyami Safa)
ERKEK

  1. [isim] Yetişkin adam; bay (II), er (I), er kişi, kişi
    • "Erkekler tekaüt olunca çocuğa dönüyorlar." (Reşat Nuri Güntekin)
  2. İnsan, hayvan ve bitkilerin dişiyi dölleyecek cinsten olanı
    • "Erkek arıların takatleri kesilmeye başlar, bir bir dökülür, ölür giderler." (Tarık Buğra)
  3. Bakınız koca (I)
    • "Kadın erkeğini uğurladı."
  4. [biyoloji] Sperma oluşturan organizma
  5. [sıfat, mecaz] Bakınız mert
  6. [sıfat] Girintili ve çıkıntılı olarak bir çift oluşturan nesnelerden çıkıntılı olanı
  7. [sıfat] Sert, kolay bükülmez
    • "Erkek demir, erkek bakır."
ÖZERK

  1. [sıfat] Bir üst organa bağlı olmakla beraber kendine ait işleri ayrı bir yasayla kendisi düzenleme ve yönetme yetkisi olan (kuruluş, devlet vb.); muhtar, otonom
  2. [mecaz] Kendi kurallarıyla kendi kendini serbestçe yöneten
    • "Çocuğun yemeğini tek başına yiyebilmesi, onun özerk olabilmesi ve kendi kendini yönetebilir duruma gelmesi için zorunludur." (Halit Ertuğrul)
KORKU

  1. [isim] Bir tehlike veya tehlike düşüncesi karşısında duyulan kaygı, üzüntü
    • "Yarı çocuk kalbimde korku, kapıya yaklaştıkça büyüyor." (Yusuf Ziya Ortaç)
  2. Kötülük gelme ihtimali
    • "Yollarda korku kalmadı."
  3. [ruh bilimi] Gerçek veya beklenen bir tehlike ile yoğun bir acı karşısında uyanan ve coşku, beniz sararması, ağız kuruması, solunum ve kalp atışı hızlanması vb. belirtileri olan veya daha karmaşık fizyolojik değişmelerle kendini gösteren duygu
PARKA

Kelime Kökeni: Fransızca parka

  1. [isim, askerlik] Genellikle askerin açık hava eğitimi ve manevra sırasında giydiği soğuğa karşı koruyucu, başlıklı bir tür üstlük
  2. Genellikle gençlerin giydiği başlıklı bir tür üstlük
HIRKA

Kelime Kökeni: Arapça ḫirḳa

  1. [isim] Genellikle soğuktan korunmak için giyilen, bazen içi pamukla beslenmiş, ceket biçiminde, önden açık, kollu üst giysisi
    • "Bol hırkasının içinde ne kadar zavallı hatta ne kadar gülünçtü." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
  2. [eskimiş] Dervişlerin giydikleri üst giysisi
MARKİ

Kelime Kökeni: Fransızca marquis

  1. [isim] Bazı Batı devletlerinde kont ile dük arasındaki bir soyluluk ünvanı
ÇARKA

  1. [isim, tarih] Bakınız çarha
ERKİN

  1. [sıfat] Bakınız liberal
ARKIT

  1. [isim, ağızlardan] Köy evlerinde kapıların arkasına konulan kalın kuşak; argıt
ŞARKİ

Kelime Kökeni: Arapça şarḳī

  1. [isim, eskimiş] Bakınız Doğu
  2. [sıfat] Doğu'yla ilgili, Doğu'ya özgü olan
İRKME

  1. [isim] İrkmek işi
BURKA

Kelime Kökeni: Arapça burḳuʿ

  1. [isim] Bazı Müslüman kadınların giydiği, başı, yüzü ve bütün vücudu örten, göz kısmı kafesli veya tüllü dış giysi
ÇÖRKÜ

  1. [isim, matematik] Bakınız sayı boncuğu
ERKLİ

  1. [sıfat] Bakınız muktedir
  2. Bakınız nüfuzlu
ARKAÇ

  1. [isim, ağızlardan] Ağıl (I)
  2. Dağ sırtlarında davarların yatırıldığı düz, rüzgâr almayan kuytu yer
    • "Arkacın içine uzanıp yatmak istedi." (Mehmet Güler)
KIRKI

  1. [isim] Kırkma işi
  2. Davarların yün veya kıllarını kırkmaya yarayan makasa benzer araç
BARKA

Kelime Kökeni: İtalyanca barca

  1. [isim] Büyük sandal
MARKE

Kelime Kökeni: Fransızca marqué

  1. [sıfat, spor] "Takım oyunlarında karşı takım oyuncusunun hareketine engel olmak, tutmak, gölgelemek, markaja almak" anlamındaki marke etmek birleşik fiilinde geçen bir söz
MARKA

Kelime Kökeni: İtalyanca marca

  1. [isim] Bir ticari malı, herhangi bir nesneyi tanıtmaya, benzerinden ayırmaya yarayan özel ad veya işaret; alametifarika
  2. Resim veya harfle yapılan işaret
  3. Bilet, para yerine kullanılan metal veya başka şeyden parça
  4. [mecaz] Tanınmış ürün, saygın kişi vb
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü