Rk ile biten kelimeler

Sonunda rk olan 34 kelime var. RK ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde rk olan kelimeler listesine ya da başında rk olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

9 Harfli Kelimeler

TEKNOPARK

8 Harfli Kelimeler

LUNAPARK

7 Harfli Kelimeler

ATATÜRK, GÖKTÜRK, KÖKTÜRK, OLİGARK, OTOPARK

6 Harfli Kelimeler

RÖMORK

5 Harfli Kelimeler

ÖZERK

4 Harfli Kelimeler

BARK, BERK, BÖRK, ÇARK, DERK, FARK, GARK, GÖRK, GURK, HERK, KIRK, KÜRK, MARK, PARK, ŞARK, SİRK, ŞİRK, TERK, TORK, TÜRK, ZERK

3 Harfli Kelimeler

ARK, ERK, IRK, ÖRK

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TEKNOPARK

Kelime Kökeni: Fransızca technoparc

1. [isim] Bakınız teknokent

LUNAPARK

Kelime Kökeni: İtalyanca luna park

1. [isim] İçinde türlü eğlence ve oyun yerleri bulunan alan
   • "Lunaparklarda döner salıncaklar vardır hani." (Çetin Altan)

OLİGARK

Kelime Kökeni: İngilizce oligarch

1. [isim] Oligarşi düzeni içinde yer alan, çok zengin yönetici veya iş adamı

OTOPARK

Kelime Kökeni: Almanca Autopark

1. [isim] Taşıtların trafik bakımından uygun olan ve belli bir süre bırakıldıkları açık veya kapalı yer; park yeri, park
   • "Otopark görevlileri, arabayı kendi kafalarına göre bir yere çekerlerdi." (Ahmet Ümit)

ATATÜRK

1. [isim] Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu ve ilk cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk (1881-1938)
2. [isim] Türkiye Büyük Millet Meclisinin 1934'te Mustafa Kemal'e verdiği soyadı

KÖKTÜRK

1. [isim, tarih] VI-VIII. yüzyıllarda Moğolistan ve Orta Asya’da yaşamış eski bir Türk ulusu ve bu ulustan olan kimse; Göktürk

GÖKTÜRK

1. [isim, tarih] Bakınız Köktürk

RÖMORK

Kelime Kökeni: Fransızca remorque

1. [isim] Başka bir taşıt tarafından çekilen motorsuz taşıt
   • "Traktörün arkasına bağlı römorkun üstüne tırmandı." (Necati Cumalı)

ÖZERK

1. [sıfat] Bir üst organa bağlı olmakla beraber kendine ait işleri ayrı bir yasayla kendisi düzenleme ve yönetme yetkisi olan (kuruluş, devlet vb.); muhtar, otonom
2. [mecaz] Kendi kurallarıyla kendi kendini serbestçe yöneten
   • "Çocuğun yemeğini tek başına yiyebilmesi, onun özerk olabilmesi ve kendi kendini yönetebilir duruma gelmesi için zorunludur." (Halit Ertuğrul)

GÖRK

1. [isim, ağızlardan] Güzellik, gösteriş

GURK

1. [isim] Bakınız kuluçka
2. Erkek hindi

MARK

Kelime Kökeni: Almanca Mark

1. [isim, eskimiş] Alman para birimi
2. Bakınız markka

ZERK

Kelime Kökeni: Arapça zerḳ

1. [isim, eskimiş] Vücuda şırınga ile sıvı verme işi; iç itme, iç itim

BARK

1. [isim, eskimiş] Bakınız ev
2. Eski Türk kültüründe devlet adamlarının mezarları üzerine kurulan ve mabet görevi gören yapı

TÜRK

1. [isim] Dünyanın çeşitli bölgelerinde yaşayan, Türkçenin değişik lehçelerini konuşan soy ve bu soydan olan kimse
   • "Ben bir Türk'üm, dinim, cinsim uludur." (Mehmet Emin Yurdakul)
2. Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yaşayan halk ve bu halktan olan kimse
   • "Ne mutlu Türk'üm diyene!" (Atatürk)

DERK

Kelime Kökeni: Arapça derk

1. [isim, eskimiş] Bakınız anlama

BÖRK

1. [isim] Genellikle hayvan postundan yapılan başlık
   • "Alnına bir şaplak atıp börkünü geri itmişti." (Mustafa Necati Sepetçioğlu)

HERK

1. [isim, ağızlardan] Sürüldükten sonra bir yıl dinlendirilen, nadasa bırakılan tarla

ŞİRK

Kelime Kökeni: Arapça şirk

1. [isim, din bilimi] Tanrı’nın birden çok olduğuna inanma, Tanrı’ya ortak koşma; eş koşma

ŞARK

Kelime Kökeni: Arapça şarḳ

1. [isim, eskimiş, coğrafya] Bakınız doğu