İçinde NAMUS geçen kelimeler

İçinde namus olan 10 kelime var. İçerisinde NAMUS bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında namus olan kelimeler listesine ya da sonu namus ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

14 Harfli Kelimeler

NAMUSSUZCASINA

11 Harfli Kelimeler

NAMUSKARLIK, NAMUSSUZLUK

10 Harfli Kelimeler

NAMUSLULUK, NAMUSSUZCA

9 Harfli Kelimeler

NAMUSLUCA

8 Harfli Kelimeler

NAMUSKAR, NAMUSSUZ

7 Harfli Kelimeler

NAMUSLU

5 Harfli Kelimeler

NAMUS

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

NAMUSSUZCASINA

1. [zarf] Bakınız namussuzca

NAMUSKARLIK

1. [isim] Bakınız namusluluk

NAMUSSUZLUK

1. [isim] Namussuz olma durumu
2. Namussuzca davranış
   • "Bayağılıklar ve namussuzluklar, hayır işleyerek sıfırlanamaz." (Aydın Boysan)

NAMUSSUZCA

1. [zarf] Namussuz bir biçimde; namussuzcasına
   • "Süleyman Peygamber gibi oturuluyor, görünüşte santim oynamadığı besbelli bir eda ile namussuzca pay dağıtılıyordu." (Sait Faik Abasıyanık)
2. [sıfat] Namussuza yakışır
   • "Esasen Gelgeçzade ailesinden şerefsiz ve namussuzca bir hareket beklemek de yanlıştır." (Muazzez Tahsin Berkand)

NAMUSLULUK

1. [isim] Namuslu olma durumu; namuskârlık
   • "Öyle bir namusluluk ki bu, irili ufaklı bir sürü namussuzluktan ve ihanetten alınma derslerle oluşmuş." (Attilâ İlhan)

NAMUSLUCA

1. [zarf] Namuslu bir biçimde
   • "Vaziyeti size açıkça ve namusluca izah ettim." (Aka Gündüz)

NAMUSSUZ

1. [sıfat] Ahlak kurallarına uygun davranmayan, ahlak kurallarını çiğneyen; kaltaban
   • "Namussuzun üstüne çullanıvermişler. Bir, iki derken makinesini paralamışlar, kendisini de sanırsam." (Nâzım Hikmet)
2. [mecaz] Kızgınlıkla söylenen bir söz
3. [zarf] Ahlak kurallarına uygun davranmayarak, ahlak kurallarını çiğneyerek
   • "Namussuz davrananı yaşatmazlar yeraltı dünyasında." (Zeyyat Selimoğlu)

NAMUSKAR

Kelime Kökeni: Arapça nāmūs + Farsça -kār

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız namuslu
   • "İstanbul’un solgun ve mahzun seması altında kaynayan dindar, namuskâr ve hararetli bir kan vardır." (Ali Fuat Cebesoy)

NAMUSLU

1. [sıfat] Ahlak kurallarına uygun olarak davranan; namuskâr
   • "Benim babam namuslu bir vatanperverdi." (Aka Gündüz)
2. [teklifsiz konuşmada] Olması gerektiği gibi
   • "Sallanma, git bana namuslu bir kahve pişir." (Memduh Şevket Esendal)

NAMUS

Kelime Kökeni: Arapça nāmūs

1. [isim] Bir toplum içinde ahlak kurallarına ve toplumsal değerlere bağlılık; iffet
   • "Fakat durup dururken, kendi yağıyla kavrulan bir genç kız namusuna bu kadar namussuzca iftira olur mu?" (Etem İzzet Benice)
2. Dürüstlük, doğruluk
   • "Liyakat ve namusa dayanan zenginliğe düşman değilim." (Mehmet Kaplan)