İçinde MEŞRU geçen kelimeler

İçinde meşru olan 23 kelime var. İçerisinde MEŞRU bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında meşru olan kelimeler listesine ya da sonu meşru ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

MEŞRULAŞABİLMEK, MEŞRUTİYETÇİLİK

14 Harfli Kelimeler

MEŞRULAŞABİLME, MEŞRULAŞTIRMAK

13 Harfli Kelimeler

GAYRİMEŞRULUK, MEŞRUBATÇILIK, MEŞRULAŞTIRMA

12 Harfli Kelimeler

MEŞRUTİYETÇİ

11 Harfli Kelimeler

MEŞRUİYETÇİ, MEŞRULAŞMAK

10 Harfli Kelimeler

GAYRİMEŞRU, MEŞRUBATÇI, MEŞRULAŞMA, MEŞRUTİYET

9 Harfli Kelimeler

MEŞRUİYET

8 Harfli Kelimeler

MEŞRUBAT, MEŞRUHAT, MEŞRULUK, MEŞRUTEN

7 Harfli Kelimeler

MEŞRUTA, MEŞRUTİ

6 Harfli Kelimeler

MEŞRUT

5 Harfli Kelimeler

MEŞRU

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MEŞRUTİYETÇİLİK

1. [isim] Meşrutiyetçi olma durumu

MEŞRULAŞABİLMEK

1. [nesnesiz] Meşru duruma gelebilmek

MEŞRULAŞABİLME

1. [isim] Meşrulaşabilmek işi

MEŞRULAŞTIRMAK

1. [-i] Meşru duruma getirmek
   • "Bürokrasi bilhassa bizde tembelliği, kararsızlığı, kafasızlığı, kötü niyeti, bilgisizliği meşrulaştırmak demek olmuştur." (Falih Rıfkı Atay)

MEŞRULAŞTIRMA

1. [isim] Meşrulaştırmak işi

MEŞRUBATÇILIK

1. [isim] Meşrubatçının yaptığı iş

GAYRİMEŞRULUK

1. [isim] Bakınız yasa dışılık

MEŞRUTİYETÇİ

1. [sıfat] Meşrutiyet yanlısı olan

MEŞRUİYETÇİ

1. [isim] Meşruluğu savunan kimse; lejitimist

MEŞRULAŞMAK

1. [nesnesiz] Meşru duruma gelmek

MEŞRUBATÇI

1. [isim] Meşrubat hazırlayan, üreten veya satan kimse

MEŞRUTİYET

Kelime Kökeni: Arapça meşrūṭiyyet

1. [isim] Hükümdarlıkla yönetilen bir ülkede hükümdarın başkanlığı altında parlamento yönetimine dayanan hükûmet etme biçimi
   • "Meşrutiyete uygun yönetim, yurt hainlerinin döküntüleriyle kurulamaz." (Hüseyin Cahit Yalçın)

MEŞRULAŞMA

1. [isim] Meşrulaşmak işi

GAYRİMEŞRU

Kelime Kökeni: Arapça ġayr + meşrūʿ

1. [sıfat] Bakınız yasa dışı
2. Bakınız evlilik dışı

MEŞRUİYET

Kelime Kökeni: Arapça meşrūʿiyyet

1. [isim, eskimiş] Bakınız meşruluk

MEŞRUTEN

Kelime Kökeni: Arapça meşrūṭen

1. [zarf, eskimiş] Şarta bağlı olarak

MEŞRUHAT

Kelime Kökeni: Arapça meşrūḥāt

1. [isim, eskimiş] Bir maddenin açıklanması için yazılanlar, açıklamalar

MEŞRUBAT

Kelime Kökeni: Arapça meşrūbāt

1. [isim] Soğuk olarak tüketilen gazoz, maden suyu, meyve suyu vb. alkolsüz içecek
   • "Buralarda kadınlı erkekli gruplar eski mesirelerde aldıkları tadı günün şartlarında daha modern ortamda çeşitli meşrubatlar içip sohbet ederek geçirirlerdi." (İlbeyi Özer)

MEŞRULUK

1. [isim] Geçerli olma durumu; meşruiyet

MEŞRUTA

Kelime Kökeni: Arapça meşrūṭa

1. [isim, hukuk] Bir kimseye, mirasçılara veya bir kuruluşa satılmamak şartı ile verilmiş mülk
   • "Cami meşrutası."