İçinde MEV geçen 9 harfli kelimeler

İçinde mev olan 9 harfli 11 kelime var. İçerisinde MEV bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında mev olan kelimeler listesine ya da sonu mev ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TÜMEVARIM

1. [isim, felsefe] Teklik olandan, özel olandan genel olana giden, tek tek olgulardan genel önermelere varan yöntem; istikra, endüksiyon, tümdengelim karşıtı
   • "İlki, gözlemden yola çıkarak kuram oluşturma süreci olan ‘tümevarım’ yöntemi, ikincisi ise kuramdan yola çıkıp kanıt oluşturma sürecini içeren ‘tümdengelim’ yöntemidir." (Nedime Köşgeroğlu)

MEVCUTLUK

1. [isim] Mevcut olma durumu

MEVKUFLUK

1. [isim] Mevkuf olma durumu
2. Bakınız tutukluluk

ARZIMEVUT

Kelime Kökeni: Arapça ʿarż + Farsça mevʿūd

1. [isim] Vadedilmiş topraklar
2. Yahudilerin Tevrat’ta kendilerine vadedildiğine inandıkları toprak
   • "Bu arzımevudun ta kendisiydi ve gemi, ona bir türlü yanaşamıyorsa kabahat kaptanda, kabahat kumanda heyetindeydi..." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

GÖZLEMEVİ

1. [isim, gök bilimi] Gök gözlemleri yapan, gök cisimlerini ve olaylarını inceleyen yer; rasathane, observatuvar

ÜRETİMEVİ

1. [isim] Bakınız fabrika

ARITIMEVİ

1. [isim] Şeker, petrol vb. maddelerin arıtıldığı yer; tasfiyehane, rafineri

MEVSİMLİK

1. [zarf] Bir mevsim için, bir mevsim süresince; mevsimsel, sezonluk
   • "Bu köşk mevsimlik tutulmuş."
2. [sıfat] İlkbahar ve sonbaharda giyilen
   • "Sırtında mevsimlik bir manto vardı." (Mahmut Yesari)
3. [sıfat] Mevsime ait
   • "Hemen şeftali, portakal, mevsimlik sulu meyve, ne varsa satmaya başlıyorum." (Sait Faik Abasıyanık)

MEVSİMSEL

1. [sıfat] Bakınız mevsimlik

MEVSİMSİZ

1. [sıfat] Zamanı iyi seçilmemiş, uygun zamanı gelmeden olan veya yapılan
   • "Bunlar kendi aralarında mevsimsiz bir mevki paylaşması kavgasına girmiş görünüyorlardı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

MEVLİTHAN

Kelime Kökeni: Arapça mevlid + Farsça -ḫvān

1. [isim] Mevlit okuyan kimse