İçinde MAR geçen 7 harfli kelimeler

İçinde mar olan 7 harfli 39 kelime var. İçerisinde MAR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında mar olan kelimeler listesine ya da Sonu mar ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A M R Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

RAM

2 Harfli Kelimeler

AM, AR, MA, RA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇAMARDI

...

TOMARLA

...

MAREŞAL

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] En yüksek askerî rütbe
   • "Mareşal Fevzi Çakmak."
2. Bu rütbede bulunan general, müşir

TALİMAR

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Baş bodoslamasından omurgaya kadar uzanan, cıvadra donanımına desteklik etmek amacıyla konulan ekleme

MAROKEN

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Fas'ta işlenen yumuşak bir çeşit keçi derisi
2. Üzerine benekler basılarak marokene benzetilen koyun derisi
3. [sıfat] Bu deriden yapılmış veya bu deriyle kaplanmış
   • "Garp cephesi kumandanıyla maroken bir kanepede yan yana oturuyorduk." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

MARABUT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kuzey Afrika'da dervişlere verilen ad, murabıt

MARTİNİ

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Portakal kabuğu, cin ve vermutla yapılan içki

KUMARCI

1. Kumara düşkün, sürekli kumar oynayan kimse, kumarbaz

UMARSIZ

1. [sıfat] Çaresiz bir biçimde, çıkar yolu olmaksızın
   • "... bir yalıya yaslanıp Sait için umarsız gözyaşları dökmeye vakit bulalım." (Salâh Birsel)

MARATON

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] 42,195 m'lik en uzun yol koşusu
2. Sabır gerektiren uzun iş

İZMARİT

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] İzmaritgillerden, pullu ve kılçıklı bir çeşit küçük balık (Maena smraris)
2. İçilmiş sigara artığı
   • "Kiminiz de kat çıkacak diye, izmarit toplar gibi boyuna gazete kuponu toplarsınız." (Çetin Altan)

TIMARCI

1. [isim] Tımar yapan kimse
2. Pansumancı
   • "Çırpınmamam için tımarcı kollarımı, hasta bakıcı kız başımı tuttu." (Peyami Safa)

MARKSÇI

...

MYANMAR

...

TIMARLI

1. [sıfat] Tımar edilmiş (binek hayvanı)
2. Bakılmış, tedavi edilmiş (yara veya hasta)
3. Bakılmış, işlenmiş (ağaç, toprak vb.)

HAMARAT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Çalışkan, becerikli, elinden iyi iş gelen
   • "Durup dinlenmeksizin çalışan hamarat bir kadındı." (Yahya Kemal Beyatlı)

ŞIMARIK

1. Şımarmış, şımartılmış (kimse)
   • "Bizim dayı kızları çok şımarıktır." (Halide Edip Adıvar)

MARMARA

...

MARUZAT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Mevki, makam veya yaş bakımından büyük birine sunulan, bildirilen dilek veya bilgi, sunuş
   • "Size maruzatım var."

MARANTA

1. [isim] Bir çenekliler sınıfından, Antillerde ve bütün tropikal bölgelerde yetiştirilen, kökündeki yumrulardan ararot çıkarılan bir kamış çeşidi, ararot kamışı (Maranta arundinaca)