İçinde MAK geçen 5 harfli kelimeler

İçinde mak olan 5 harfli 44 kelime var. İçerisinde MAK bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında mak olan kelimeler listesine ya da Sonu mak ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A K M Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

KAM

2 Harfli Kelimeler

AK, AM, MA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

UÇMAK

1. [nsz] Kuş, kanatlı böcek vb. hareketli kanatları yardımıyla havada düşmeden durmak, havada yol almak
   • "Biraz havalanıp bir başka kayaya kadar uçtu." (Sait Faik Abasıyanık)
   • "Ben kimsenin hususi hayatına karışmayı asla sevmem ama şu Şahin Paşa, uçan kuşa borcu olduğunu herkes bilirken nasıl oluyor da kumarda bu kadar para kaybediyor." (Abdülhak Şinasi Hisar)
   • "O birkaç gün içinde uçan kuştan medet umdum." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Sağıma baktım. İhtiyar yoktu. Güneşin ilk ziyalarıyla beraber kaybolan hayalet gibi sanki silinmiş, uçmuş gitmişti." (Ömer Seyfettin)
2. Uçak vb. araçlar özel mekanizma ile yerden yükselmek, havada yol almak
3. Sıvı, gaz veya buhar durumuna geçmek
4. Rengi solmak
   • "Rengi birdenbire uçtu." (Peyami Safa)
5. Rüzgâr veya başka bir itici güçle yerinden ayrılıp uzağa gitmek
   • "Bu gece tahta perde uçmuş."
6. Yüksek yerden düşmek veya yuvarlanmak
7. Belirmek
   • "Sakalı yeni çıkmış, yüzünde çocukça ifadeler uçuyordu." (Sait Faik Abasıyanık)
8. Patlayıcı madde ile parçalanmak
9. Uçar gibi dalgalanmak
   • "Elleri trençkotunun cebinde, gözlerini karşı kıyıya dikmiş, saçları savrulurcasına geriye uçuyor." (Atilla İlhan)
10. Çok hızlı gitmek
    • "Hele bir asfalta çıkalım görürsünüz bey, derdi. Uçar bu bizim külüstür." (Reşat Nuri Güntekin)
11. Hava yolu ile gitmek
    • "Yarın İstanbul'a uçuyorum."
12. Yok olmak, ortadan kaybolmak
    • "Bütün kararları uçmuştu. Yüzünde iradesiz hatlar belirdi." (Sait Faik Abasıyanık)
13. Çok sevinmek
14. Keyif verici veya uyuşturucu madde aldıktan sonra hayal âlemine dalıp gitmek
15. Aşırılmak
    • "Bizim kitaplar uçmuş."
16. Dinî inanışa göre ruh ölümden sonra göğe yükselmek

MAKUL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Akla uygun, akıllıca
   • "Makul bir düşünce."
   • "Öyle bir gazetenin yazarına da biraz daha makul, biraz daha dürüst, biraz daha geniş düşünceli olmak yaraşır." (Orhan Veli Kanık)
2. Akıllıca iş gören, mantıklı
   • "Makul bir adam."
3. Belirli
   • "Tutuklanan kişilerin makul süre içinde yargılanmayı ... isteme hakları vardır." (Anayasa)
4. Aşırı olmayan, uygun, elverişli
   • "Ev için makul bir fiyat istedi."

POMAK

...

MAKRO

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] Büyük, geniş, mikro karşıtı

AHMAK

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Aklını gereği gibi kullanamayan, bön, budala, aptal
   • "Beni bir ahmak yerine koyarak bu yığını babamın rahat rahat uyuduğu bir yatak diye göstermesi..." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

YAMAK

1. [isim] Bir işte yardımcı olarak çalışan erkek
   • "Eli yüzü düzgün, işgüzar bir yamağı mektupçu efendinin yanına kapılandıracaklar..." (Ercüment Ekrem Talu)
2. Yeniçeri Ocağında topçu ve humbaracı gibi askerî kuruluşlarda aday olarak bulunan kimse
3. Birinin etkisinde kalarak onun sözünden çıkmayan kimse

YUMAK

1. [-i] Yıkamak

AKMAK

1. [-den] Sıvı maddeler veya çok ince taneli katı maddeler bir yerden başka bir yere doğru gitmek
   • "Eskiden Sakarya, bu köprünün altından akarmış." (Sait Faik Abasıyanık)
   • "İçeriğin nasıl aktarılacağına dikkat etmiş, dilin olanaklarını akarına bırakmıştır." (Selim İleri)
   • "Ebediyete akıp giden her on senede..." (Atatürk)
2. Bu gibi maddeler aşağıya, yere düşmek
   • "Üstünden sular akıyor."
3. Sıvı bir madde bir yerden çıkmak
4. [nsz] Bir kap veya bir yer, içindeki veya üstündeki sıvıyı sızdırmak
   • "Kova akıyor. Dam akıyor."
5. [-e] Art arda ve toplu olarak gitmek
   • "Öfkeli insanlar, el ele, omuz omuza Taksim'e doğru akıyorlardı." (Yusuf Ziya Ortaç)
6. [nsz] Kumaş yıpranıp iplikleri erimeye başlamak
   • "... çarşafın kumaşı da yer yer akmış, buruşmuştu." (Refik Halit Karay)
7. [nsz] Boya birbirine karışmak
8. [-le] Sürüp gitmek
   • "Nedim divanında bir kaside vardır, müjgân üstüne, hicran üstüne, umman üstüne kafiyeleri ve redifleriyle akar." (Yahya Kemal Beyatlı)
9. [nsz] Zaman çabuk geçmek
10. [nsz] Karışmak, katılmak
11. [nsz] Çabucak savuşmak, ortadan kaybolmak

ASMAK

1. [-i] Bir şeyi aşağıya sarkacak biçimde bir yere iliştirip sarkıtmak
   • "Lambayı tam pencerenin karşısına astı." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Üzerine takınmak, kuşanmak
3. [-i] Bir kimseyi boğazından ip vb. geçirip sallandırarak öldürmek, idam etmek
4. Gitmek zorunda olunan bir yere özürsüz gitmemek
   • "... güzel havada mektebi asamamış bir ilkokul öğrencisi somurtkanlığı ile kafileye katıldım." (Haldun Taner)
5. Görevi olan bir işi özürsüz yapmamak

HAMAK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] İki ağaç veya direk arasına asılarak içine yatılan ve sallanabilen, ağ, bez vb.nden yapılmış yatak, ağ yatak
   • "Bahçeye hamak bağladım, uzandım." (Halide Edip Adıvar)

ANMAK

1. [-i] Birini veya bir şeyi akla getirerek sözünü etmek veya onu düşünmek, zikretmek, hatırlamak
   • "Onun bu fedakârlığını her yerde, her zaman minnetle anacağım." (Peyami Safa)
2. Bir sözü ağzına almak
   • "Hastalığın adını anmaktan korkuyor."
3. [-i] Bir armağanla birinin gönlünü almak
4. Adlandırmak
   • "Onu, başka Tahirlerden ayırt etmek için "Temiz Tahir" diye anarlardı."

ATMAK

1. [-i] Bir cismi bir yöne doğru fırlatmak
   • "Taşı suya atmak."
   • "Hatta aleyhimde atıp tuttuğunu bile duysam kendimi tanıtmamalıydım." (Orhan Veli Kanık)
2. Bir şeyi yere doğru bırakmak
   • "Dünyanın siyasetiyle meşgul oluyorlar, büyük olaylar hakkında atıp tutuyorlar." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
3. Bir kimsenin ilişiğini kesmek
   • "Adamcağızı berbat bir yere attılar."
4. [-e] Koymak
   • "Mutlaka yemeklerimize biber atmayı âdet edinmişiz." (Burhan Felek)
5. Rastgele bir kenara koymak
6. [-den] Uzatmak
   • "Vapurdan iskele attılar."
7. Bir yerden başka bir yere taşımak
   • "Hazır araba varken eşyayı eve atalım."
8. [nsz] Sille, tokat vurmak
9. [nsz] Top, tüfek vb. silahları patlatmak
10. [nsz] Kurşun, gülle, ok vb. şeyleri hedefe fırlatmak
    • "Ona üç kurşun attı, vuramadı."
11. [-e] Geri bırakmak, ertelemek
    • "Bu konunun tartışılmasını gelecek haftaya attılar."
12. Örtmek
    • "Sırtına bir şal attı."
13. Yapılmış kötü bir işi birine yüklemek
    • "Suçu onun üzerine attılar."
14. Sözle sataşmak
    • "Kadınlara laf attılar."
15. [-i] Kovmak, dışarıya çıkarmak, ilgisini kesip uzaklaştırmak
16. [-i] İstenilmeyen bir şeyi kendi malı olmaktan çıkarmak
    • "Bu lüzumsuz eşyayı atmalı."
17. [-i] Kullanılması gelenek hâline gelmiş bir şeyi kullanmaktan vazgeçmek
    • "Şapka inkılabıyla fesi attık."
18. [-i] Çıkarmak, dışarıya vermek
    • "Yabancı cisimleri vücut atar."
19. [-i] Patlayıcı maddelerle havaya uçurup yıkmak
    • "Köprüyü dinamitle attılar."
20. [-i] Yay ve tokmakla ditmek, kabartmak
    • "Pamuğu atmak."
21. [nsz] Çatlamak
22. [nsz] Yırtılmak
23. [-den] Yapışık olduğu yerden ayrılmak
24. [nsz] Kalp, nabız vurmak, çarpmak
    • "Kalbi hızlı hızlı atıyor."
25. [-i] Sıkıntı dolayısıyla giyilen bir şeyi çıkarmak
    • "Sıcak basınca sırtındaki ceketi attı."
26. [-den] Yazılı veya banda alınmış bir metinden bazı bölümleri çıkarmak
27. [-i] Değerini eksiltmek
28. [-den] Bir şeyin rengi solmak
    • "Güneşten perdelerin rengi attı."
29. [nsz] Göndermek, yollamak
    • "Mektup atmak."
30. [nsz] Haykırmak, bağırmak
    • "Nara atmak."
31. [-i] Etkisi kaybolmak, alışmak, bırakmak
    • "Hele trenin yorgunluğunu at bir üzerinden." (Tarık Dursun K)
32. [-den] Terk etmek
33. Götürmek, sahiplenmek
    • "Gözüne kestirdiği erkeği tavlayıp resmen oraya atarmış." (Atilla İlhan)
34. [nsz] Söylemek
    • "Gazel attı."
35. [nsz] Yalan veya abartmalı söz söylemek
    • "Gene atmaya başladı."
36. [nsz] Bilmeden, kestirerek söylemek
    • "Bilgi yarışmasında attı ama tutturamadı."
37. [nsz] İçki içmek
    • "... bir kadeh attığımı biliyorum. Sonra artık sarhoş olmuşum." (Sait Faik Abasıyanık)

IHMAK

1. [nsz] Deve çöküp oturmak

MAKAM

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Mevki, kat, yer
   • "İnsan değil gökyüzündeki makamını şaşırarak yere inmiş bir melektir." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
2. Klasik Türk müziğinde bir müzik parçası veya şarkının işleniş biçimi

MAKAS

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir eksen çevresinde dönebilecek biçimde çapraz eklemlenmiş, birbirine bakan yüzleri keskin iki çelik lamadan oluşmuş, arasına yerleştirilen herhangi bir şeyi kesmeye yarayan araç, sındı
   • "Her iki eliyle kullanırdı makasıyla tarağını." (Necati Cumalı)
2. Birbirine komşu iki demir yolu hattını hemen bunların uzantısındaki üçüncü hatta bağlamaya yarayan alet
3. Birbirini kesen demir yolu kavşağı
4. Bazı araçlarda üst üste konulmuş birkaç yassı çelikten yay
5. Çatı ve köprülerde genellikle ağaç veya çelikten yapılan, ağırlığı karşılıklı iki ayağa veya duvara aktaran çatılmış kiriş sistemi
6. Mobilyalarda yukarıdan aşağıya doğru açılan kapakları yatay konumda tutmak amacıyla yapılmış mafsallı, kollu kapak aracı
7. Çalma, kırpma
8. Dirsek
9. Üst uçları birbirine bağlı, alt uçları açık olan iki direkten kurulmuş, ağırlık kaldırma düzeni
10. Bazı eklem bacaklı hayvanların ön ayaklarında bulunan, savunma ve saldırmada kullanılan kıskaç

AYMAK

1. [nsz] Kendine gelmek, aklı başına gelmek, ayılmak
   • "... bırak gece yarısı hoşbeşi Allah aşkına, aydım artık gidip yatayım." (Sait Faik Abasıyanık)
2. [-i] Gerçeği anlamak

MAKTA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kemikten yapılmış kalem ucunu düzeltmeye yarayan araç
   • "Bu tabakta kamış kalem, kalemtıraş, kalemi yarmaya ve ucunu düzeltmeye yarayan kemik makta ... vardır." (Refik Halit Karay)
2. Divan edebiyatında gazelin veya kasidenin son beyti
3. Kesit

OVMAK

1. Bir şeyin üzerine bastırarak el gezdirmek
   • "Şakaklarını, bileklerini kolonya ile ovdum." (Sermet Muhtar Alus)
2. Bir yere bir şeyi kuvvetle sürterek temizlemek
   • "Tencereyi ovmak. Tahtaları ovmak."

MAMAK

...

OYMAK

1. [-i] Keskin, sivri uçlu bir cisimle bir şeyi yontarak veya delerek çukur oluşturmak
   • "Bir ağaç kütüğünü keser, oyar, nakışlayıp bezerdi." (Samiha Ayverdi)
2. Kumaş vb.ni girintili bir biçimde kesmek
   • "Gömleğin yakasını ve koltuğunu biraz oydu."
3. Bıçaklayarak yaralamak
4. Kazıklamak