İçinde kuşku olan 14 kelime var. İçerisinde KUŞKU bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kuşku olan kelimeler listesine ya da sonu kuşku ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi
Harf Sayısına Göre Kelimeler
KUŞKULANABİLMEK
KUŞKULANABİLME, KUŞKULANDIRMAK
KUŞKULANDIRMA
KUŞKULANMAK, KUŞKUSUZLUK
KUŞKUCULUK, KUŞKULANIŞ, KUŞKULANMA, KUŞKULULUK
KUŞKUSUZ
KUŞKUCU, KUŞKULU
KUŞKU
Kuşku Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler
5 Harfli Kelimeler
KUŞKU
3 Harfli Kelimeler
KUŞ
2 Harfli Kelimeler
ŞU
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- KUŞKULANABİLMEK
-
-
[-den]
Kuşkulanma ihtimali veya imkânı bulunmak; şüphelenebilmek
- "Benden kuşkulandığını seziyorum ama niçin kuşkulandığını, kuşkulanabileceğini kestiremediğimden bir kat daha sinirleniyorum."
-
[-den]
Kuşkulanma ihtimali veya imkânı bulunmak; şüphelenebilmek
- KUŞKULANABİLME
-
-
[isim]
Kuşkulanabilmek işi; şüphelenebilme
-
[isim]
Kuşkulanabilmek işi; şüphelenebilme
- KUŞKULANDIRMAK
-
-
[-i]
Kuşkuya düşürmek, kuşkulanmasına yol açmak; gıcıklamak, işkillendirmek, şüphelendirmek
- "Bütün bunlar hiç kuşkulandırmıyor mu seni?"
-
[-i]
Kuşkuya düşürmek, kuşkulanmasına yol açmak; gıcıklamak, işkillendirmek, şüphelendirmek
- KUŞKULANDIRMA
-
-
[isim]
Kuşkulandırmak işi; işkillendirme, şüphelendirme
- "Öte taraftan da ileri fikirlerim kasaba eşrafını kuşkulandırmaya başlamıştı."
-
[isim]
Kuşkulandırmak işi; işkillendirme, şüphelendirme
- KUŞKULANMAK
-
-
[nesnesiz]
Bir kimse veya olay hakkında yeterli ve kesin bilgi sahibi olamamakla birlikte bazı belirti ve sezgilere dayanarak olumsuz düşünceler içinde bulunmak; huylanmak, ikirciklenmek, işkillenmek, pirelenmek, küşümlenmek, şüphelenmek
- "Bu sükûttan kuşkulanan Mebrure, yarı beline kadar hastanın üstüne düşerek elini yakaladı."
-
[felsefe]
Bir olguyla ilgili gerçeğin ne olduğunu kestirememek yüzünden oluşan kararsızlıktan dolayı kesin bir yargıya varamamak
-
[nesnesiz]
Bir kimse veya olay hakkında yeterli ve kesin bilgi sahibi olamamakla birlikte bazı belirti ve sezgilere dayanarak olumsuz düşünceler içinde bulunmak; huylanmak, ikirciklenmek, işkillenmek, pirelenmek, küşümlenmek, şüphelenmek
- KUŞKUSUZLUK
-
-
[isim]
Kuşkusuz olma durumu; şüphesizlik
-
[isim]
Kuşkusuz olma durumu; şüphesizlik
- KUŞKULULUK
-
-
[isim]
Kuşkulu olma durumu; şüphelilik
-
[isim]
Kuşkulu olma durumu; şüphelilik
- KUŞKULANMA
-
-
[isim]
Kuşkulanmak işi; huylanma, ikirciklenme, işkillenme, pirelenme, küşümlenme, şüphelenme
-
[isim]
Kuşkulanmak işi; huylanma, ikirciklenme, işkillenme, pirelenme, küşümlenme, şüphelenme
- KUŞKULANIŞ
-
-
[isim]
Kuşkulanmak işi; şüpheleniş
-
[isim]
Kuşkulanmak işi; şüpheleniş
- KUŞKUCULUK
-
-
[isim, felsefe]
Kuşkucu olma durumu; ikirciklik, ikirciklilik, ikircimlik, işkillilik, şüphecilik
-
[felsefe]
Özellikle doğaötesi konularda olumlu veya olumsuz yargıda bulunmaktan çekinme temeline dayanan öğreti; şüphecilik, septisizm
-
[isim, felsefe]
Kuşkucu olma durumu; ikirciklik, ikirciklilik, ikircimlik, işkillilik, şüphecilik
- KUŞKUSUZ
-
-
[sıfat]
Kuşkusu olmayan; şüphesiz
-
[zarf]
Kuşku götürmez bir biçimde; şüphesiz, zahir
- "Kuşkusuz, hepimiz her alanın uzmanı olamayız."
-
[zarf]
Ne olursa olsun, her şeye rağmen; elbette, elbet, lacerem, pekâla
-
[sıfat]
Kuşkusu olmayan; şüphesiz
- KUŞKUCU
-
-
[sıfat]
Açık bir biçimde kanıtlanmamış her şeyden kuşkulanan; ikircikli, ikircimli, işkilli, pimpirik, pimpirikli, şüpheci
-
[felsefe]
Kuşkuculuk yanlısı olan; septik
-
[sıfat]
Açık bir biçimde kanıtlanmamış her şeyden kuşkulanan; ikircikli, ikircimli, işkilli, pimpirik, pimpirikli, şüpheci
- KUŞKULU
-
-
[sıfat]
Kuşku duyan, kuşku içinde bulunan; huylu, şüpheli
- "Demir parmaklıklı penceresinden içeriye kuşkulu bir göz atıyordum."
-
Kuşkulanmaya sebep olan, kuşku uyandıran; şüpheli
- "Beynimizde biriken bayağı ve kuşkulu fikirleri çam kokularına sürünmüş nazlı hava alıp götürdü."
-
[sıfat]
Kuşku duyan, kuşku içinde bulunan; huylu, şüpheli
- KUŞKU
-
-
[isim]
Bir kimse veya olay hakkında yeterli ve kesin bilgiye sahip olmamakla birlikte bazı belirti ve sezgilerle oluşan olumsuz düşünce; ikircik, ikircim, işkil, şüphe, acaba, güman, şek, küşüm
- "Bütün bunlar hatırlanınca onun zaten bilinen ve kabul edilen samimiyeti kuşku konusu yapılmazdı."
-
[felsefe]
Bir olguyla ilgili gerçeğin ne olduğunu kestirememek yüzünden oluşan kararsızlıktan dolayı kesin bir yargıya varamama durumu
-
[ruh bilimi]
Başkalarının iyi niyet ve amaçlarını kötüye yorarak endişelenme duygusu
-
[isim]
Bir kimse veya olay hakkında yeterli ve kesin bilgiye sahip olmamakla birlikte bazı belirti ve sezgilerle oluşan olumsuz düşünce; ikircik, ikircim, işkil, şüphe, acaba, güman, şek, küşüm