İçinde ku olan 5 harfli 110 kelime var. İçerisinde KU bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ku olan kelimeler listesine ya da sonu ku ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KURMA

  1. [isim] Kurmak işi; ihdas
  2. [sıfat] Bakınız prefabrik
    • "Kurma ev."
LOKUM

Kelime Kökeni: Arapça rāḥat + ḥulḳūm

  1. [isim] Şekerli nişasta eriyiğini pişirip hafif ağdalaştırarak yapılan, küçük küp veya dikdörtgen biçiminde kesilen şekerleme; kesme, latilokum
    • "Üsküdar'a gider iken bir mendil buldum / Mendilimin içine lokum doldurdum" (Halk türküsü)
  2. Dinamit lokumu
KURCA

  1. [isim, ağızlardan] Karıştırma, kaşıma
KUDÜM

Kelime Kökeni: Arapça ḳudūm

  1. [isim, müzik] Mehter takımlarında ve tekkelerde kullanılmış olan, metal kâseli, uçları yuvarlak iki değnekle çalınan, küçük iki davuldan oluşmuş usul vurma aracı
KUŞAK

  1. [isim] Bele sarılan uzun ve enli kumaş
    • "Emin olmak için kuşağından bir ayna çıkarıp camı bile çizdi." (İhsan Oktay Anar)
  2. Sağlamlığını artırmak için bir şeyin çevresine geçirilen ağaçtan veya metalden bağ
  3. [teknoloji] Bir ürünün, bir aygıtın teknolojideki ve bilimdeki gelişmeye göre üretilen yeni biçimleri
  4. [gök bilimi] Yeryüzünde veya herhangi bir gök cisminde belli şartları sağlayan bölge
    • "İklim kuşakları. Zaman kuşakları."
  5. [coğrafya] Yeryüzünde benzer özellikler gösteren coğrafi sahaların oluşturduğu bölgeleri ifade etmek için kullanılan genel ad: sıcak kuşak, deprem kuşağı, orman kuşağı vb
  6. [felsefe] Yaklaşık olarak aynı yıllarda doğmuş, aynı çağın şartlarını, dolayısıyla birbirine benzer sıkıntıları, kaderleri paylaşmış, benzer ödevlerle yükümlü olmuş kişilerin topluluğu; batın
    • "Sanat kuşağı."
  7. [matematik] Bir küre yüzeyi, paralel iki düzlemle kesildiğinde iki kesitin arasında kalan bölüm; küre kuşağı
  8. [sinema, televizyon] Henüz birleştirilmemiş ses ve görüntü taşıyan filmler
  9. [televizyon] Televizyonda programlar için ayrılmış özel zaman dilimi
    • "Çizgi film kuşağı."
  10. [toplum bilimi] Yaklaşık yirmi beş otuz yıllık yaş kümelerini oluşturan bireyler öbeği; göbek, nesil, batın, jenerasyon
    • "Bugünkü kuşak benim kuşağımın bir hikâyesini dinlemelidir." (Falih Rıfkı Atay)
KURYA

Kelime Kökeni: İngilizce curia

  1. [isim] Vatikan'ı yöneten yürütme ve yargılama organlarının bütünü
KURGU

  1. [isim] Bir şeyin zembereğini kurmak için kullanılan araç; anahtar
  2. Zembereğin kurulmuş olma durumu
    • "Saatin kurgusu bitmiş."
  3. Bir işe hazırlamak için yapılan telkin
    • "Bankacılardan birkaçının kurgularıyla belediye başkanlığına adaylığını koymuştu." (Memduh Şevket Esendal)
  4. [edebiyat] Bakınız çatı
  5. [felsefe] Uygulamaya geçmeyen, sadece bilmek ve açıklamak amacını güden düşünce, kuramsal araştırma; spekülasyon
  6. [sinema, televizyon] Bir filmin değişik süre ve yerlerde çekilen bölümlerini, bir uyum ve anlam bütünlüğü sağlayarak birleştirme; montaj
  7. [sinema, televizyon] Gerçek olmayan olay ve kahramanlardan oluşan eser
KUVER

Kelime Kökeni: Fransızca couvert

  1. [isim] Lokantalarda yemeklerin servisinden önce masaya serilen örtü
  2. Bu örtüyle birlikte çatal, bıçak, kaşık, şamdan, tuzluk vb. şeylerin servise sunulmasından dolayı alınan ücret
KURYE

Kelime Kökeni: Fransızca courrier

  1. [isim] Genellikle elçilik postasını yerine ulaştırmakla görevli kimse
  2. Posta, kargo, mektup vb. gönderileri alıcıya ulaştıran kimse
  3. Uçakla gönderilen mektup, koli veya havale
  4. Düzenli olarak ticari bir hizmet gören taşıt
KUYUM

  1. [isim] Değerli metal ve taşlardan yapılmış süs eşyası
    • "Altın yüzük yaptırdım, kuyum ustalarına" (Halk türküsü)
KUŞET

Kelime Kökeni: Fransızca couchette

  1. [isim] Gemi veya trende yatak
KOKUŞ

  1. [isim] Kokmak işi
KUDUZ

  1. [isim, tıp] Köpek, kedi, tilki vb. memeli hayvanlardan ısırma, tırmalama veya salya yolu ile insana geçen, genellikle çırpınma, sudan korkma şeklinde beliren, zamanında aşı yapılmazsa ölümle sonuçlanan hastalık
  2. [sıfat] Bu hastalığa yakalanmış
    • "Ama dokunsalar ağlayacağı veya kuduz köpek gibi sağa sola saldıracağı belliydi." (Tarık Buğra)
  3. [sıfat, mecaz] Azmış olan
KUDÜS

  1. [isim] Yahudilik, Hristiyanlık ve Müslümanlık için kutsal sayılan, Akdeniz'in doğusunda tarihî bir şehir
YEKUN

Kelime Kökeni: Arapça yekūn

  1. [isim, matematik] Bakınız toplam
    • "Etraftaki hurmalıkta oturan taşralı halkın yekûnu da dört, beş bin kişiyi bulur." (Falih Rıfkı Atay)
KORKU

  1. [isim] Bir tehlike veya tehlike düşüncesi karşısında duyulan kaygı, üzüntü
    • "Yarı çocuk kalbimde korku, kapıya yaklaştıkça büyüyor." (Yusuf Ziya Ortaç)
  2. Kötülük gelme ihtimali
    • "Yollarda korku kalmadı."
  3. [ruh bilimi] Gerçek veya beklenen bir tehlike ile yoğun bir acı karşısında uyanan ve coşku, beniz sararması, ağız kuruması, solunum ve kalp atışı hızlanması vb. belirtileri olan veya daha karmaşık fizyolojik değişmelerle kendini gösteren duygu
KUŞKU

  1. [isim] Bir kimse veya olay hakkında yeterli ve kesin bilgiye sahip olmamakla birlikte bazı belirti ve sezgilerle oluşan olumsuz düşünce; ikircik, ikircim, işkil, şüphe, acaba, güman, şek, küşüm
    • "Bütün bunlar hatırlanınca onun zaten bilinen ve kabul edilen samimiyeti kuşku konusu yapılmazdı." (Tarık Buğra)
  2. [felsefe] Bir olguyla ilgili gerçeğin ne olduğunu kestirememek yüzünden oluşan kararsızlıktan dolayı kesin bir yargıya varamama durumu
  3. [ruh bilimi] Başkalarının iyi niyet ve amaçlarını kötüye yorarak endişelenme duygusu
SUKUT

Kelime Kökeni: Arapça suḳūṭ

  1. [isim, eskimiş] Bakınız düşme
    • "Bu davanın sukutunu talep ederim." (Sait Faik Abasıyanık)
SUOKU

  1. [isim, bitki bilimi] Suokugillerden, bataklık bölgelerde ve su kenarlarında yetişen, kök sapları tazeyken acımtırak olan, kurutulduğunda yenebilen küçük bir bitki (Sagitteria)
KUPLE

Kelime Kökeni: Fransızca couplet

  1. [isim, müzik] Bir şarkıyı meydana getiren ve bir nakaratla sona eren bölümlerden her biri
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü