İçinde KONUŞ geçen kelimeler

İçinde konuş olan 30 kelime var. İçerisinde KONUŞ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında konuş olan kelimeler listesine ya da sonu konuş ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

KONUŞTURABİLMEK

14 Harfli Kelimeler

KONUŞLANDIRMAK, KONUŞTURABİLME

13 Harfli Kelimeler

KONUŞLANDIRMA

12 Harfli Kelimeler

KONUŞABİLMEK, KONUŞMACILIK, KONUŞTURTMAK, KONUŞUVERMEK

11 Harfli Kelimeler

KONUŞABİLME, KONUŞKANLIK, KONUŞLANMAK, KONUŞTURMAK, KONUŞTURTMA, KONUŞUCULUK, KONUŞUVERME

10 Harfli Kelimeler

KONUŞLANMA, KONUŞTURMA, KONUŞULMAK, KONUŞUMLUK

9 Harfli Kelimeler

KONUŞMACI, KONUŞULMA

8 Harfli Kelimeler

KONUŞKAN, KONUŞMAK, KONUŞUCU

7 Harfli Kelimeler

KONUŞLU, KONUŞMA, KONUŞUR, KONUŞUŞ

6 Harfli Kelimeler

KONUŞU

5 Harfli Kelimeler

KONUŞ

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KONUŞTURABİLMEK

1. [-i, -le] Konuşturma ihtimali veya imkânı bulunmak
2. Konuşturma becerisi bulunmak

KONUŞTURABİLME

1. [isim] Konuşturabilmek işi

KONUŞLANDIRMAK

1. [-i, askerlik] Savaş araç ve gereçlerini stratejik bir bölgede yerleştirmek

KONUŞLANDIRMA

1. [isim] Konuşlandırmak işi

KONUŞMACILIK

1. [isim] Konuşmacı olma durumu; konuşuculuk, hatiplik, konferansçılık

KONUŞUVERMEK

1. [-i] Ansızın konuşmak

KONUŞTURTMAK

1. [-i] Konuşturma işini yaptırmak

KONUŞABİLMEK

1. [nesnesiz, -le] Konuşma ihtimali veya imkânı bulunmak
   • "Bürokrasinin haince kazıklarından birini yemiş olduğu hâlde böyle konuşabiliyordu." (Refik Erduran)
2. Konuşma becerisi bulunmak

KONUŞTURTMA

1. [isim] Konuşturtmak işi

KONUŞUCULUK

1. [isim] Konuşucu olma durumu
2. Bakınız konuşmacılık

KONUŞLANMAK

1. [nesnesiz, askerlik] Belli bir yere veya bölgeye mevzilenmek

KONUŞKANLIK

1. [isim] Konuşkan olma durumu

KONUŞUVERME

1. [isim] Konuşuvermek işi

KONUŞTURMAK

1. [-i] Konuşmasını sağlamak, konuşmasına yol açmak
   • "Karagözcü hem görüntüleri hareket ettirir hem de her kişinin özelliğine göre sesini değiştirerek her birini ayrı ayrı konuşturur." (Metin And)
2. [mecaz] Bir müzik aletini çok güzel çalmak
   • "Piyanoyu konuşturuyor."

KONUŞABİLME

1. [isim] Konuşabilmek işi

KONUŞLANMA

1. [isim] Konuşlanmak işi

KONUŞUMLUK

1. [isim] Telefonla bir konuşma süresi miktarı

KONUŞULMAK

1. [nesnesiz] Konuşma işine konu olmak
   • "Konuşulan Türkçenin hangi yoldan gelerek bu şiveye büründüğünü bulmak güçtür." (Halikarnas Balıkçısı)
2. Konuşma işi yapılmak
   • "Derste konuşulmaz."

KONUŞTURMA

1. [isim] Konuşturmak işi

KONUŞMACI

1. [isim] Bir topluluk karşısında etkili, açık, düzgün konuşarak düşüncesini anlatmada, duygusunu aşılamada yetenekli kimse; konuşucu, hatip, konferansçı