İçinde kil olan 5 harfli 21 kelime var. İçerisinde KİL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kil olan kelimeler listesine ya da sonu kil ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Kil Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

K L İ

3 Harfli Kelimeler

İLK, KİL

2 Harfli Kelimeler

İL, Kİ

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KİLİZ

  1. [isim, bitki bilimi] Bakınız hasır otu
KİLÜS

Kelime Kökeni: Arapça keylūs

  1. [isim, tıp] Bağırsaktan gelen, içinde yağ damlacıkları bulunan ak kan
İKİLE

  1. "defol git, kaybol" anlamlarında kullanılan bir söz
SAKİL

Kelime Kökeni: Arapça s̱aḳīl

  1. [sıfat, eskimiş] Bakınız ağır
  2. Sıkıntı veren; sıkıntılı
  3. Çirkin, kaba, uyumsuz olan
  4. [isim, müzik] Türk müziğinde bir usul
İKİLİ

  1. [sıfat] İki parçadan oluşan, kendinde herhangi bir şeyden iki tane bulunan
    • "İkili koltuğun kenarındaki ufacık, simsiyah delik, bebeği görmeye gelen bir akrabanın sigarasının külünden hatıraydı." (Elif Şafak)
  2. İskambil, domino vb. oyunlarda iki işareti bulunan (kâğıt veya pul)
  3. İki taraf arasında yapılmış
    • "İkili anlaşma."
  4. İki kişilik, iki kişinin oturabileceği büyüklükte veya sayıda olan
    • "Sadece bir tek ikili koltuk ve bir de tekli koltuk vardı." (Mevlüt Baki Tapan)
  5. [isim] İki kişiden oluşmuş topluluk
  6. [isim, müzik] İki çalgı veya iki ses için düzenlenmiş müzik parçası; düet
  7. [isim] Bakınız ikili bahis
    • "İkili, bir liraya iki yüz yirmi lira verdi."
SEKİL

  1. [isim] At, eşek ve sığırların ayaklarında bileğe veya dize kadar çıkan beyazlık; seki (II)
VEKİL

Kelime Kökeni: Arapça vekīl

  1. [isim] Birinin, işini görmesi için kendi yerine bıraktığı veya yetki verdiği kimse
    • "İşte bu adam sensin! Seni kendime vekil edeceğim..." (Ömer Seyfettin)
  2. Bakınız milletvekili
  3. Bir görevde, asıl görevlinin yerine bakan kimse
  4. [eskimiş] Bakınız bakan
    • "Hanın avlusundan sokağa vekil ve sefir otomobillerine taş çıkartacak bir lüks otomobil yürüdü." (Reşat Nuri Güntekin)
TEKİL

  1. [isim, dil bilgisi] Bakınız teklik
İŞKİL

Kelime Kökeni: Arapça işkāl'den

  1. [isim] Bakınız kuşku
AKİLE

Kelime Kökeni: Arapça ākile

  1. [eskimiş] Akıllı olan (kadın)
    • "O vakit bir kadın için en büyük medih, ‘fazıla’, ‘edibe’, ‘şaire’, ‘akile’ idi." (Ömer Seyfettin)
KİLLİ

  1. [sıfat] İçinde kil bulunan
    • "Killi kütle. Killi şist."
NAKİL

Kelime Kökeni: Arapça naḳl

  1. [isim] Bir yerden alıp başka bir yere iletme
  2. Bakınız göç
    • "İşte, nakil masrafı da avucumda, diyerek otuz lirayı saydı." (Sermet Muhtar Alus)
  3. Bir şeyi anlatma, söyleme, hikâye etme
  4. Devlet kurumlarında bir görev yerinden başka bir görev yerine gönderilme
  5. Yazı veya resmin aynısını başka bir şeyin üzerine yapma, kopya etme
  6. Başka dilden bir eseri kendi diline çevirme, tercüme etme
KİLSİ

  1. [sıfat] Kili andıran, kile benzeyen, kil gibi
ESKİL

  1. [isim] Aksaray iline bağlı ilçelerden biri
ALKİL

Kelime Kökeni: Fransızca alkyle

  1. [isim, kimya] Alkanların yapısında bulunan bir hidrojen atomunun kopması sonucunda oluşan köklerin genel adı
KİLER

Kelime Kökeni: Farsça kilār

  1. [isim] Evlerde yiyecek, içecek ve erzakın saklandığı oda, ambar veya dolap
    • "Kileri kilitlemezdi, paraları meydanda dururdu." (Ömer Seyfettin)
ŞEKİL

Kelime Kökeni: Arapça şekl

  1. [isim] Bakınız biçim (II)
  2. Bir konuyu açıklamaya yarayan resim veya çizim
    • "Bu kitapta birçok şekil var."
  3. Davranış biçimi
    • "Bu şekilde hareket etmek doğru değildir."
  4. Bir kavramın, düşüncenin, olayın veya işin değişik oluş biçimi
    • "Yalnızlığın şekilleri vardır, kimsesiz bir yerde yalnızlık, sosyete ve kalabalık içinde yalnızlık." (Reşat Nuri Güntekin)
  5. Toplumsal bir bütünün kuruluş biçimi
    • "Yönetim şekli."
  6. Anlatım biçimi
    • "Ne yapıp yapmış bu havai konuşmayı bir röportaj şekline sokmak yolunu bulmuştu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
  7. [matematik] Bazı matematiksel varlıkların gösterilmesine yarayan resim
    • "Geometrik şekil."
EKİLİ

  1. [sıfat] Ekilmiş olan; mezru
    • "Ekili tarla."
KİLİM

Kelime Kökeni: Farsça gilīm

  1. [isim] Döşeme, divan gibi yerlere serilen, genellikle desenli, havsız, kalın, kıl veya yün dokuma
    • "Dikmen Yıldızı'nın gözleri yerdeki kırmızı sarı çubuklu kilime takıldı." (Aka Gündüz)
KİLİS

  1. [isim] Türkiye'nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü