İçinde KEN geçen 8 harfli kelimeler

İçinde ken olan 8 harfli 44 kelime var. İçerisinde KEN bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ken olan kelimeler listesine ya da Sonu ken ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

E K N Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

EK, EN, KE, NE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DİRETKEN

...

DERKENAR

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Sayfa kenarına kaydedilen yazı, çıkma
   • "Bir derkenar yazacak oldu ancak ona da karar veremedi." (Memduh Şevket Esendal)

DEVİTKEN

1. [sıfat] Herhangi bir hareketi sağlayan, muharrik

YELKENLİ

1. [isim] Yelkeni olan, yelkenle giden deniz veya göl taşıtı, yelken
   • "... bazı yelkenliler kahraman edalarıyla gelir, yalıların rıhtımlarına yanaşarak..." (Abdülhak Şinasi Hisar)

TÜKENMEZ

1. [sıfat] Tükenmeyen, bitmeyen
   • "Bu engin ruh, bu tükenmez azim, Türk milletinin varlık sebebidir." (Ruşen Eşref Ünaydın)
2. Sonsuz
   • "Ben bihaberim kendi tükenmez elemimden." (Yusuf Ziya Ortaç)
3. [isim] Tükenmez kalem
4. [isim] Bir kapta ekşitilen ve alındıkça su eklenerek çoğaltılan üzüm veya üzüm, elma, armut karışımı bir tür içecek
5. [isim] Peynirli bir tür çorba

MANTIKEN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [zarf] Mantıkça

KENDİMCİ

...

SEKENDİZ

...

KÜLDÖKEN

1. [isim] Kadın, eş

KENDİRCİ

1. [isim] Kendir yetiştiren kimse

KESKENME

1. [isim] Keskenmek işi

DİKENLİK

1. [isim] Dikenli bitkileri çok olan yer
   • "Dünyada kurumayan, dikenlik hâline gelmeyen hiçbir yeşil köşe kalmıyor." (Hüseyin Cahit Yalçın)

KÖKENSEL

1. [sıfat] Kökenle ilgili olan

KÖKENSİZ

1. [sıfat] Kökeni olmayan

BİTİŞKEN

1. [sıfat] Kelime üretim ve çekiminde ekler getirilirken kökü veya gövdesi değişikliğe uğramayan, bitişimli, iltisaki

DÖVÜŞKEN

1. [sıfat] İyi dövüşen veya dövüşmeyi seven
   • "Eski dövüşken gür sesli erkek Osmanoğulları tanınamıyordu." (Yahya Kemal Beyatlı)

GEÇİŞKEN

...

ÇELİŞKEN

1. [sıfat] Çelişik

ÇEKİŞKEN

1. [sıfat] Çekişmeyi seven, kavgacı (kimse)

DİREŞKEN

1. [sıfat] Bir işi yılmadan sonuna kadar götüren, sebatkâr