Ken ile biten kelimeler

Sonunda ken olan 48 kelime var. KEN ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ken olan kelimeler listesine ya da başında ken olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

10 Harfli Kelimeler

ÇAKIRDİKEN, KARGABÜKEN, MÜŞTEREKEN, MÜTTEFİKEN, PALANDÖKEN, TEBERRÜKEN

9 Harfli Kelimeler

BELİRTKEN, SARIDİKEN, SEĞİRTKEN

8 Harfli Kelimeler

BELİTKEN, BİTİŞKEN, BÜYÜTKEN, ÇEKİŞKEN, ÇELİŞKEN, DEĞİŞKEN, DEVİTKEN, DİDİŞKEN, DİREŞKEN, DİRETKEN, DÖVÜŞKEN, GEÇİŞKEN, GİRİŞKEN, KÜLDÖKEN, MANTIKEN, NALDÖKEN

7 Harfli Kelimeler

AHLAKEN, AKDİKEN, FİZİKEN, HUKUKEN, İLETKEN, İLİŞKEN, MAROKEN, ÜRETKEN, YELEKEN

6 Harfli Kelimeler

CEPKEN, DERKEN, KONKEN, MANKEN, MESKEN, SEPKEN, SİRKEN, YELKEN

5 Harfli Kelimeler

BÜKEN, DİKEN, ERKEN, ETKEN, KÖKEN, LİKEN

E K N Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

EK, EN, KE, NE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MÜŞTEREKEN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [zarf] Ortaklaşa, birlikte, el birliğiyle
   • "Eğer o razı olmazsa masrafı müştereken veririz." (Memduh Şevket Esendal)

ÇAKIRDİKEN

1. [isim] Maydanozgillerden, hekimlikte kullanılan bir bitki, deveelması (Arctium tomentosum)

MÜTTEFİKEN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [zarf] El birliğiyle, hep birlikte
2. Oy birliğiyle

TEBERRÜKEN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [zarf] Uğur sayarak, mutlu olsun diye

KARGABÜKEN

1. [isim] Bitişik taç yapraklı iki çeneklilerden, yaprakları karşılıklı, çiçekleri talkım durumunda olan, meyvesi zehirli bir ağaç (Stryhnos nux-vomice)
2. Bu ağacın striknin elde edilen tohumu

PALANDÖKEN

1. [isim] Taşlık yokuş

BELİRTKEN

1. [isim] Bir özlü sözle birlikte kullanılan işaret

SARIDİKEN

1. [isim] Dikenli, tüylü, iki veya çok yıllık otsu bir bitki (Scolymus hispanicus)

SEĞİRTKEN

...

ÇEKİŞKEN

1. [sıfat] Çekişmeyi seven, kavgacı (kimse)

NALDÖKEN

1. [isim] Taşlı, çakıllı yol

KÜLDÖKEN

1. [isim] Kadın, eş

BÜYÜTKEN

1. [sıfat] Büyümeye yol açan

ÇELİŞKEN

1. [sıfat] Çelişik

MANTIKEN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [zarf] Mantıkça

DEVİTKEN

1. [sıfat] Herhangi bir hareketi sağlayan, muharrik

DİDİŞKEN

1. [sıfat] Didişmekten hoşlanan
   • "Et ayrıca insanı didişken yapar, ihtirasları körükler." (Haldun Taner)

DÖVÜŞKEN

1. [sıfat] İyi dövüşen veya dövüşmeyi seven
   • "Eski dövüşken gür sesli erkek Osmanoğulları tanınamıyordu." (Yahya Kemal Beyatlı)

DİRETKEN

...

GEÇİŞKEN

...