İçinde KEN geçen 7 harfli kelimeler

İçinde ken olan 7 harfli 31 kelime var. İçerisinde KEN bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ken olan kelimeler listesine ya da Sonu ken ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

E K N Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

EK, EN, KE, NE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TÜKENİŞ

1. [isim] Tükenme işi veya biçimi

MAROKEN

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Fas'ta işlenen yumuşak bir çeşit keçi derisi
2. Üzerine benekler basılarak marokene benzetilen koyun derisi
3. [sıfat] Bu deriden yapılmış veya bu deriyle kaplanmış
   • "Garp cephesi kumandanıyla maroken bir kanepede yan yana oturuyorduk." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

TAŞKENT

...

KENARCI

1. [isim] Deniz kıyılarında avlanan balıkçı

İLETKEN

1. [sıfat] Akım, ısı, ses vb.ni geçiren (madde), nâkil, yalıtkan karşıtı
2. Elektrik akımı, ısı, gaz vb.ni bir yerden başka bir yere aktaran (madde, şey)

FİZİKEN

...

KENARLI

1. [sıfat] Herhangi bir biçimde kenarı olan
   • "Kadınlar ise beyaz elbiseler, geniş kenarlı hasır şapkalar giymişlerdi." (Haldun Taner)
2. Kenarı süslü, işlenmiş

İŞKENCE

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Bir kimseye maddi veya manevi olarak yapılan aşırı eziyet
2. Düşüncelerini öğrenmek amacıyla birine uygulanan eziyet
   • "Ona, evimize niçin geldiğini sormak işkencesini de yaptım." (Sait Faik Abasıyanık)
3. Aşırı gerginlik, sıkıntılı durum, azap
   • "Beklemek işkencesi yüreğini fena didiklemeye başladı." (Peyami Safa)
4. Vidalı bir tür sıkıştırma aracı

ERKENCE

1. [zarf] Oldukça erken
   • "Başkanı, şehri güzelleştirmek için istimlaklerini yapmaya başlamakta erkence davranmaya teşvik etmeye başladı." (Memduh Şevket Esendal)

KÖKENLİ

1. [sıfat] Kökeni olan
2. Belli bir kaynaktan çıkmış olan, bir kaynağa dayanan

KENYALI

...

KENTSEL

1. [sıfat] Kentle ilgili, şehirle ilgili

EŞKENAR

1. Kenarları eşit olan

DİKENSİ

1. [sıfat] Dikene benzer, dikeni andıran

AHLAKEN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [zarf] Ahlakça

YELEKEN

1. [sıfat] Havadar

LİKENLİ

...

KENTTAŞ

1. [isim] Aynı kentten olan kimse

KENEVİR

1. [isim] Kendirgillerden, sapındaki liflerden halat, çuval vb. kaba örgüler yapılan, iki evcikli bir bitki, kendir (Cannabis sativa)

KENELER

1. [isim] Eklem bacaklı hayvanlardan, örümceğimsiler sınıfına giren bir takım