İçinde KEL geçen 7 harfli kelimeler

İçinde kel olan 7 harfli 30 kelime var. İçerisinde KEL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kel olan kelimeler listesine ya da sonu kel ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇÖKELME

1. [isim, kimya] Bir sıvının içinde erimiş durumda olan katı maddenin bir ayıracın yardımıyla sıvının dibine çökmesi, tortu oluşması; teressüp, sedimantasyon
   • "Aynı proteinler arasında çökelme meydan gelmez." (Cumali Çiçek)

İLKELCE

1. [sıfat] Bakınız ilkel
2. [zarf] İlkel bir biçimde

YETKELİ

1. [sıfat] Bakınız otoriteli
   • "Sinyora Magdelona, İtalyan’dı, şakacı, yetkeli, ukala, geveze, boşboğaz…" (Ece Ayhan)

İSKELET

Kelime Kökeni: Fransızca squelette

1. [isim] İnsan ve hayvan bedeninin kemik çatısı; kadit, teşrih
   • "Çenesinin, başının bütün iskeleti peksimeti çiğnedikçe daha açık olarak meydana çıkıyordu." (Halide Edip Adıvar)
2. Yumuşak bölümleri dökülmüş, ölü bir vücudun kemiklerinin bütünü
3. [mecaz] Bir şeyi oluşturan temel çatı
   • "Yanımızdaki genç, yolun ötesinde bir bina iskeleti gösterdi." (Falih Rıfkı Atay)
4. [mecaz] Bir eserin genel planı
   • "Bir romanın iskeleti."
5. [sıfat, mecaz] Çok zayıf
6. [sıfat, mecaz] Kuru, çıplak
   • "Yürüdük, yürüdük, yaprakları düşmüş iskelet bir ormanın içine geldik." (Ömer Seyfettin)

BÖKELİK

1. [isim] Bakınız şampiyonluk

NİKELAJ

Kelime Kökeni: Fransızca nickelage

1. [isim] Metal bir yüzeyi nikelle kaplama işi
2. Nikel kaplanmış metal
3. Metal üzerine nikelle yapılmış kaplama
   • "Nikelajı çoktan bozulmuş ucuz çatallar..." (Çetin Altan)

TÜRKELİ

1. [isim] Sinop iline bağlı ilçelerden biri

TAKKELİ

1. [sıfat] Takkesi olan

KEKELİK

1. [isim] Bakınız kekemelik

MASKELİ

1. [sıfat] Maskesi olan, maskelenmiş
2. [mecaz] Davranış ve tutumunda gerçek kişiliğini saklayan

KELLECİ

1. [isim] Kelleyi pişiren veya satan kimse

DİKELME

1. [isim] Dikelmek işi

KELİFİT

Kelime Kökeni: Fransızca kélyphite

1. [isim, mineraloji] Hidratlı doğal magnezyum silikat

NİKELLİ

1. [sıfat] Birleşiminde nikel bulunan
2. Nikelle kaplanmış

KELEPÇİ

1. [isim] Kelep işiyle uğraşan kimse
   • "Kelepçi kızlar da bankodakiler gibi, fazla iplik kopmasından şikâyetçiydiler." (Orhan Kemal)

HÖKELEK

1. [isim, ağızlardan] Bakınız gösteriş

KEŞKELİ

1. [sıfat] Herhangi bir pişmanlık, bahane ileri süren
2. "Keşke" sözünü kullanan
3. [zarf] Herhangi bir pişmanlık, bahane ileri sürerek
4. "Keşke" sözünü kullanarak

ŞNORKEL

Kelime Kökeni: Almanca Schnorchel

1. [isim] Dizel motorlu denizaltının su altında uzun süre kalmasını sağlayan düzen
2. [denizcilik] Bakınız solukluk
   • "Şnorkeli ısırıyordu, kauçuk ağızlığa basbayağı geçirmişti dişlerini." (Yaman Koray)

DİKELİŞ

1. [isim] Dikelmek işi

ÇÖKELTİ

1. [isim, kimya] Çökelme sonunda bir sıvının dibine çöken katı madde; çökel, çökelek, tortu, toput, rüsup
2. Taşan suyun çekildikten sonra geride bıraktığı tortu