İçinde KARA geçen 8 harfli kelimeler

İçinde kara olan 8 harfli 36 kelime var. İçerisinde KARA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kara olan kelimeler listesine ya da Sonu kara ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A A K R Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

4 Harfli Kelimeler

AKAR, AKRA, ARAK, ARKA, KARA

3 Harfli Kelimeler

AKA, ARA, ARK, KAR

2 Harfli Kelimeler

AK, AR, RA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KARATECİ

1. [isim] Karate yapan kimse

KARAMELA

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Eritilmiş ve birazı yakılmış şekerle yapılan şekerleme

KARAYAKA

1. [isim] Doğu Karadeniz kıyı bölgesinde yetişen, uzun kuyruklu, beyaz renkli koyun türü

KARAVELA

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Büyük deniz teknesi
2. Gemilerde denizcilik kurallarına aykırı durum

KARANFİL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Karanfilgillerden, güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi (Dianthus caryophyllus)
2. Mersingillerden, Molük adalarında, Filipinler'de ve Hindistan'da yetişen ve yaprakları sürekli yeşil kalan bir ağaç (Caryophyllus aromaticus)
3. Bu ağacın karanfil yağı elde edilen ve baharat olarak kullanılan, ağız kokusunu gideren, acımsı, koyu renkli, küçük çivi biçimindeki tomurcuğu
   • "Yengemin verdiği karanfili dişlerimle ezip emerek odaya giriyorum." (Yusuf Ziya Ortaç)

KARALAMA

1. [isim] Karalamak işi
2. El alıştırmak için çok tekrarlanarak yazılan yazı
3. Üstünde düzeltmeler yapılan, temize çekilmemiş yazı taslağı, müsvedde
   • "İlk şiirim olan bir türkü güftesini, Üsküp türkülerinde gördüğüm vezinle karalamaya başladım." (Yahya Kemal Beyatlı)
4. Leke sürme, kötülük yükleme

KARATURP

1. [isim] Turpgillerden, etli, iri beyaz köklü çok yıllık bir bitki (Raphanus sativusvar niger)

KARACAOT

1. [isim] Bir çöpleme türü (Helloborus niger)
2. Çörek otu

KARAKUTU

1. [isim] Uçaklarda pilotların konuşmalarını ve kuleden gelen mesajları alıp saklayan araç

KARAİMCE

...

KARAVİDE

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Kerevit

KARAİĞNE

1. [isim] Bir çeşit iğneli karınca

KARAAĞAÇ

1. [isim] Karaağaçgillerin örnek bitkisi olan, kerestesi değerli bir ağaç, narven (Ulmus)

İNCEKARA

...

KARAKEME

1. [isim] Domalan

KARAKTER

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Ayırt edici nitelik
2. Bir bireyin kendine özgü yapısı, onu başkalarından ayıran temel belirti ve bireyin davranış biçimlerini belirleyen, üstün ana özellik, öz yapı, ıra, seciye
   • "Yıldız'ın iyi bir eğitimi, kuvvetli bir karakteri var." (Aka Gündüz)
3. Bir kimsenin veya bir insan grubunun tutumu, duygulanma ve davranış biçimi
   • "Pek uysal, tatlı, neşeli karakterine rağmen dostum kavgacıdır." (Refik Halit Karay)
4. Basımda harf türü
5. Bir eserde duygu, tutku ve düşünce yönlerinden ele alınan kimse
6. Bireyin kendi kendisine egemen olmasını, kendi kendisiyle uyum içinde bulunmasını, düşünüş ve hareketlerinde tutarlı, sağlam kalabilmesini sağlayan özellikler bütünü

MAKARALI

1. [sıfat] Makarası olan, makara ile çalışan

KARAASMA

1. [isim] Lohusa otu

KARAYAZI

...

KARAKUŞİ

Kelime Kökeni : Türkçe

1. [sıfat] Kanun, kural, mantık ölçülerine dayanmayan
   • "Tiyatro eleştirmenleri, yazarlar, aydınlar bu karakuşi karara karşı çıktılar." (Haldun Taner)