İçinde KAFİ geçen kelimeler

İçinde kafi olan 18 kelime var. İçerisinde KAFİ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kafi olan kelimeler listesine ya da sonu kafi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

KAFİYELENDİRMEK

14 Harfli Kelimeler

KAFİYELENDİRME

12 Harfli Kelimeler

KAFİYELENMEK, KAFİYESİZLİK

11 Harfli Kelimeler

KAFİRLEŞMEK, KAFİYELENİŞ, KAFİYELENME, KAFİYELİLİK

10 Harfli Kelimeler

KAFİRİSTAN, KAFİRLEŞME

9 Harfli Kelimeler

BAŞKAFİYE, KAFİYESİZ

8 Harfli Kelimeler

KAFİRLİK, KAFİYELİ

6 Harfli Kelimeler

KAFİLE, KAFİYE

5 Harfli Kelimeler

KAFİR

4 Harfli Kelimeler

KAFİ

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KAFİYELENDİRMEK

1. [-i, edebiyat] Kafiyeli duruma getirmek; uyaklandırmak

KAFİYELENDİRME

1. [isim, edebiyat] Kafiyelendirmek durumu; uyaklandırma

KAFİYELENMEK

1. [nesnesiz, edebiyat] Kafiyeli duruma gelmek; uyaklanmak

KAFİYESİZLİK

1. [isim, edebiyat] Kafiyesiz olma durumu; uyaksızlık

KAFİYELENİŞ

1. [isim, edebiyat] Kafiyelenmek durumu; uyaklanış

KAFİYELİLİK

1. [isim] Kafiyeli olma durumu; uyaklılık

KAFİRLEŞMEK

1. [nesnesiz] Kâfir gibi olmak

KAFİYELENME

1. [isim, edebiyat] Kafiyelenmek durumu; uyaklanma

KAFİRLEŞME

1. [isim] Kâfirleşmek durumu

KAFİRİSTAN

Kelime Kökeni: Arapça kāfir + Farsça -istān

1. [isim, eskimiş] Kâfir ülkesi, Müslüman olmayanların yaşadığı yer

KAFİYESİZ

1. [sıfat, edebiyat] Kafiyesi bulunmayan; uyaksız

BAŞKAFİYE

Kelime Kökeni: Türkçe baş + Arapça ḳāfiye

1. [isim, edebiyat] Dize başlarında aynı kelime olmamak kaydıyla aynı seslerle başlayan kelimelerden oluşan kafiye; başuyak

KAFİRLİK

1. [isim] Kâfir olma durumu

KAFİYELİ

1. [sıfat, edebiyat] Kafiyesi bulunan; uyaklı, mukaffa

KAFİYE

Kelime Kökeni: Arapça ḳāfiye

1. [isim, edebiyat] Şiirde dizelerin sonunda tekrarlanan ve aynı ahengi veren heceler veya aynı görevde olmayan ancak benzeşen sesler; uyak
   • "Nitekim tarihî bir kafiye lisanı olan Türkçede, daha başlangıçtan beri engin bir aliterasyon hadise vardır." (Nihat Sami Banarlı)
2. Halk edebiyatında ayak

KAFİLE

Kelime Kökeni: Arapça ḳāfile

1. [isim] Birlikte hareket eden topluluk
   • "Bir yaz günü geçtik Tuna'dan kafilelerle." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Aynı yöne giden taşıt veya yolcu topluluğu; konvoy
   • "Sağımızda yürüyen kafile, yolunu değiştirdi." (Halide Edip Adıvar)
3. Sıra ile gönderilen şeylerin her bir bölüğü
   • "Malların ilk kafilesi dün geldi."

KAFİR

Kelime Kökeni: Arapça kāfir

1. [isim, din bilimi] Tanrı'nın varlığını ve birliğini inkâr eden kimse
2. [ünlem] Sevilen birine takılmak, sitem etmek için kullanılan bir seslenme sözü
3. [mecaz] Acımasız, zalim kimse
4. [ağızlardan] Genellikle Müslüman olmayanlara verilen ad
   • "Kâfirin güçsüz noktaları, köprüleri, kaleleri öğreniliyordu." (Nezihe Araz)

KAFİ

Kelime Kökeni: Arapça kāfī

1. [sıfat] Bakınız yeter
   • "Yazık ki eski zamanlarımızda resimle kâfi derecede meşgul olmadığımız için, Boğaziçi kıyılarındaki sarayların ve saraylar kadar güzel yalıların resimleri yapılmamıştır." (Abdülhak Şinasi Hisar)
2. [ünlem] "Yeter, yetişir, artık istemez" anlamlarında bir seslenme sözü
   • "Artık kâfi, yeter, illallah!" (Sermet Muhtar Alus)