İçinde k olan 5 harfli 1708 kelime var. İçerisinde K harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında k harfi olan kelimeler listesine ya da sonu k harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KUCAK

  1. [isim] Açık kollarla göğüs arasındaki bölüm; koyun (II), aguş
    • "Kucağımdaki yavrumla yapayalnız kalmıştık." (Sermet Muhtar Alus)
  2. [sıfat] Açık kollarla göğüs arasına sığabilen miktarda olan
  3. [mecaz] Herhangi bir durumun veya şeyin sınırlarının arası, iç
    • "Oralar her saldırganlıktan korunmuş Türk kucağı idi." (Ruşen Eşref Ünaydın)
  4. [mecaz] Ortam, ocak
    • "On yıl var ayrıyım Kına Dağı'ndan / Baba ocağından, yâr kucağından" (Faruk Nafiz Çamlıbel)
MUCUK

  1. [isim, ağızlardan] Bir tür küçük sinek
KISIŞ

  1. [isim] Kısmak işi
    • "Yeşil gözlerini iki ince renk çizgisine çeviren bir kısışla güldü." (Halide Edip Adıvar)
KURYE

Kelime Kökeni: Fransızca courrier

  1. [isim] Genellikle elçilik postasını yerine ulaştırmakla görevli kimse
  2. Posta, kargo, mektup vb. gönderileri alıcıya ulaştıran kimse
  3. Uçakla gönderilen mektup, koli veya havale
  4. Düzenli olarak ticari bir hizmet gören taşıt
GÜLÜK

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız hindi
  2. Sebze yetiştirmek için açılan ocak
    • "Kavağın dibine gülük yaptırdım / Basaksız evlere hayat yaptırdım" (Halk türküsü)
EMCEK

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız meme
KAHİR

Kelime Kökeni: Arapça ḳāhir

  1. [sıfat, eskimiş] Kahreden, zorlayan
  2. Baskın gelen, ezen, ezici
KOPOY

Kelime Kökeni: Macarca kopó

  1. [isim, hayvan bilimi] Orta boylu, düşük kulaklı, tüyleri kısa bir tür av köpeği
AYYUK

Kelime Kökeni: Arapça ʿayyūḳ

  1. [isim] Göğün en yüksek yeri
  2. Göğün kuzey yarım küresinde bulunan bir takımyıldızın en parlak yıldızı
DAKAR

  1. [isim] Senegal'in başkenti
AKŞAM

  1. [isim] Güneşin batmasına yakın zamandan gecenin başlamasına kadar geçen zaman dilimi
    • "Sıcağın gözünde yola çıkılmaz. Akşamı bekleyelim. Hayvanlar da dinlenir… Ne dersin?" (Kemal Tahir)
  2. [din bilimi] Bakınız akşam ezanı
  3. [din bilimi] Bakınız akşam namazı
    • "İkindiyi, akşamı cemaatle kıldı." (Ömer Seyfettin)
BIYIK

  1. [isim] Üst dudak üzerinde çıkan kıllar
    • "Bu sabah tıraş olurken bıyığını kesememişti." (Yusuf Atılgan)
  2. Balıklarda deri uzantısı
  3. Asma vb. bitkilerde sarılıp tutunmaya yarayan sürgün
FOKUS

Kelime Kökeni: İngilizce focus

  1. [isim, fizik] Bakınız odak
KAMGA

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız yonga
ÇEKİK

  1. [sıfat] Yanlara doğru çekilerek gerilmiş gibi olan
    • "Çekik göz. Çekik kaş."
  2. İçeriye doğru kaçmış
    • "Zayıf, ince uzun bir vücudu, kuru, çekik esmer bir yüzü var." (Peyami Safa)
YETKİ

  1. [isim] Bir görevi, bir işi yasaların verdiği imkânlara göre, belli şartlarla yürütmeyi sağlayan hak; salahiyet, mezuniyet
    • "Büyük Millet Meclisi Başkumandanlık yetkilerini Mustafa Kemal Paşa'ya devretmişti." (Tarık Buğra)
ÇEDİK

  1. [isim, ağızlardan] Mesh üzerine giyilen sarı pabuç
    • "Kavuğu başından düşmüş, çedik pabuçlarından biri ayağından fırlamış." (Reşat Nuri Güntekin)
  2. Bakınız terlik
KULAK

  1. [isim, anatomi] Başın her iki yanında bulunan işitme organı
    • "Kulaklarımın uğultusu içinde, söylediği lakırtıların hiçbirini duymuyordum." (Hüseyin Cahit Yalçın)
  2. [anatomi] Bu organın, sesleri toplayıp içeriye almaya yarayan dış bölümü
    • "Elleriyle kulaklarını tıkayıp yatağının yanında tortop oldu." (Halide Edip Adıvar)
  3. Balıklarda başın iki yanında bulunan ve ağızdan alıp solungaçlardan geçirdiği suyu dışarıya vermeye yarayan yarıklardan her biri
  4. Saban kulağı
  5. Duvar, baca, şömine vb. yerlerde kulağa benzer çıkıntı
  6. [müzik] Telli çalgılarda tel germeye yarayan burgu
  7. [coğrafya] Akarsuların ve özellikle göllerin karaya giren ve durgunlaşan yerleri
  8. [mecaz] Seslerin uygunluğunu seçebilme ve değerlendirebilme yeteneği
KÜLAH

Kelime Kökeni: Farsça kulāh

  1. [isim] İçine bazı şeyler koymak için huni biçiminde bükülmüş kâğıt kap
  2. [sıfat] Bu kabın alabileceği miktarda olan
    • "Dışarıda, bahçede, meydanda bekleyen mektep çocuklarına birer külah şeker dağıtıldı." (Yahya Kemal Beyatlı)
  3. [eskimiş] Yağmurdan veya soğuktan korunmak için giyilen ucu sivri başlık; börkenek
    • "Bunun sırtında öbürleri gibi bir uzun cübbe, başında bir uzun külah vardı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
  4. [mecaz] Oyun, hile
KÖMEÇ

  1. [isim, bitki bilimi] Papatya ve ayçiçeğinde olduğu gibi, sapın yassılaşmış ve genişlemiş ucu üzerinde çiçeklerin yan yana toplanmasıyla oluşan çiçek durumu
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü