İçinde kır olan 7 harfli 44 kelime var. İçerisinde KIR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kır olan kelimeler listesine ya da sonu kır ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Kır Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

I K R

3 Harfli Kelimeler

IRK, KIR

2 Harfli Kelimeler

IR

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BAKIRCI

  1. [isim] Bakır işleyen veya bakır kap kacak satan kimse
    • "Bakırcının önünde renkten renge girdin. Daldın gittin, sorularıma cevap vermedin." (Murat Orçan)
KIRKLAR

  1. [isim, din bilimi] Kırk kişilik evliya topluluğu
FIKIRTI

  1. [isim] Hafif kaynamayı anlatan yansıma sesinin adı
  2. [mecaz] Bakınız cilveleşme
    • "Hani fiskoslar, gülüşmeler, fıkırtılar." (Melih Cevdet Anday)
ÇAKIRCI

  1. [isim] Avcı çakırdoğan yetiştiren ve avda kullanan kimse
  2. Taşrada saray için çakırdoğan yetiştiren kimse
  3. [tarih] Padişahla birlikte ava katılan ve avda çakırdoğanı elinde taşıyan kimse
ŞIKIRTI

  1. [isim] Şıkırdama sonucu çıkan sesin adı
    • "Birden denizin oradan, öteden su şıkırtısına benzer bir ses çalınıyor kulağına." (Zeyyat Selimoğlu)
BAKIRLI

  1. [sıfat] Bakır içeren (maddeler)
    • "Bakırlı metaller."
SAKIRTI

  1. [isim, ağızlardan] Korkudan veya soğuktan titreme
KIRITMA

  1. [isim] Kırıtmak işi
    • "O kuruntularımız, o tafralarımız, o Ermeni gelini gibi kırıtmalarımız pek boşuna demektir." (Salâh Birsel)
KIRMACI

  1. [isim] Giysilere pile yapan kimse
  2. Basılmış formaları katlayan kimse
  3. [ağızlardan] Kırılmış tahıl satıcısı
  4. [ağızlardan] Bakınız değirmenci
KIRACAK

  1. [isim] Nalbantların atın tırnağını kesmek için kullandıkları keskin demir alet
KIRLENT

Kelime Kökeni: Fransızca guirlande

  1. [isim] Çiçek veya yaprak işlemeli süs
  2. İşlemeli veya işlemesiz bir tür küçük yastık
TIKIRTI

  1. [isim] Tıkırdayan bir şeyin çıkardığı sesin adı
    • "Ansızın arkasında bir tıkırtı duydu." (Ömer Seyfettin)
KIRKLIK

  1. [sıfat] Kırk tanesi bir arada olan veya içinde aynı şeyden kırk tane bulunan
    • "Kırklık paket."
  2. Kırk yaş dolaylarında olan veya görünen (kimse)
    • "Yalnız yüzünün bir yanı muharebede yanmış kırklık bir memurun ne düşündüğünü anlamak kabil değildir." (Reşat Nuri Güntekin)
  3. [isim, eskimiş] Bakınız kırk para
  4. [isim] Doğacak çocuk için hazırlanan bez veya giysi
KIRIŞMA

  1. [isim] Kırışmak işi
  2. [kimya] Genellikle aşırı ölçüde kurutucu kullanılması veya boyanın çok kalın uygulanması sonucunda yüzeyde buruşukluk oluşması
KIKIRTI

  1. [isim] Kıkırdama sırasında çıkan sesin adı
LAKIRTI

  1. [isim] Bakınız söz
    • "Birdenbire kesildi halkın lakırtıları / Korku içinde durdu tavla şakırtıları" (Enis Behiç Koryürek)
  2. [mecaz] Boş söz, dedikodu, laf
    • "Lakırtıdır o, aldırma!"
KIRIMLI

  1. [isim] Kırım’da yaşayan halk veya bu halkın soyundan olan kimse
KIRINIM

  1. [isim, fizik] Işık, ses ve radyoelektrik dalgalarının karşılaştığı bazı engelleri dolanarak geçmesi olayı; difraksiyon
KIRIKÇI

  1. [isim] Kırıkları düzelten kimse; sınıkçı
KIRIŞIK

  1. [sıfat] Kırışmış olan
    • "Söz tiyatroya gelince bu yaşlı sanatkârın kırışık yüzü birdenbire canlandı." (Peyami Safa)
  2. [isim] Kırışmış yer; büzüşük, kırışıklık
  3. [isim] Deride esnekliğin kaybolmasından oluşan kıvrım
    • "Ve aynaya akseden alın kırışığında / Ölümü hatırlarız solgun mum ışığında" (Halit Fahri Ozansoy)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü