İçinde ile olan 6 harfli 35 kelime var. İçerisinde İLE bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ile olan kelimeler listesine ya da sonu ile ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

İle Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

E L İ

3 Harfli Kelimeler

İLE

2 Harfli Kelimeler

EL, İL, LE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇİLEME

  1. [isim] Çilemek işi
BİLEĞİ

  1. [isim] Bıçak, çakı, makas vb. kesici araçları bilemek için kullanılan alet
    • "Çünkü Kırgız Türkleri yalnızca balta veya tırpan bileyen çark veya bileğiler için 'kayrak' diyorlardı." (Bahaeddin Ögel)
HALİLE

Kelime Kökeni: Farsça helīle

  1. [isim, bitki bilimi] Sıcak iklimlerde yetişen, tohumları iç sürdürücü olarak kullanılan bir bitki
FİLENK

Kelime Kökeni: Rumca

  1. [isim, denizcilik] Ağır cisimleri bir yerden bir yere kaydırmak ve özellikle deniz teknelerini karaya çekmek için bunların altına sürülen yuvarlak ağaç
ACİLEN

Kelime Kökeni: Arapça ʿācilen

  1. [zarf] Bakınız çabucak
    • "Yitirilen inançların yerine acilen yarım yırtık yeni inançlar koyuveriyorsan daha çok utançlar yaşarsın." (Adalet Ağaoğlu)
HAMİLE

Kelime Kökeni: Arapça ḥāmile

  1. [sıfat] Bakınız gebe
    • "Şu arkamdaki hamile kadına bir yer arıyorum." (Burhan Felek)
NAFİLE

Kelime Kökeni: Arapça nāfile

  1. [sıfat] Bakınız yararsız
    • "Delikanlı çağımızdaki cevher / Yalvarmak, yakarmak nafile bugün" (Cahit Sıtkı Tarancı)
  2. [zarf] Bakınız boşuna
    • "Avukata söyle, nafile beklemesin." (Refik Halit Karay)
  3. [isim, din bilimi] Bir kimsenin dinen zorunlu olmadığı hâlde yalnızca Allah rızasını kazanmak amacıyla farz dışında kıldığı namaz, tuttuğu oruç ve yaptığı her türlü hayırlı iş ve davranış
ÇİLECİ

  1. [sıfat] Çile (I) çeken, sıkıntı sahibi
    • "Bu çileci görüş sanatçılarımızı da etkilemiştir elbet." (Tomris Uyar)
İLENME

  1. [isim] İlenmek işi; kargıma, kargışlama, inkisar, intizar
AİLECE

  1. [zarf] Aile fertlerinin hepsinin katılımıyla, ev halkıyla birlikte; ailecek, aile boyu, maaile
    • "Evimizi, evimizde ailece birlikte yapılan çok şeyi özlüyordum." (Adalet Ağaoğlu)
FASİLE

Kelime Kökeni: Arapça faṣīle

  1. [isim, eskimiş, biyoloji] Bakınız familya
    • "Hepsi de bu asrın bir nevi insan fasilesine mensuptular." (Peyami Safa)
FİİLEN

Kelime Kökeni: Arapça fiʿlen

  1. [zarf] Fiilî olarak; bilfiil
    • "Harbin fiilen başlaması ise seçim günlerinin arifesine rastlıyor." (Haldun Taner)
  2. Gerçekten yaparak, işleyerek, çalışarak; bilfiil
FİLETO

Kelime Kökeni: İtalyanca filetto

  1. [isim] Kasaplık hayvanların sırtından ve bel kemiğinin iki yanından çıkarılan et
  2. Tavuk, balık, dana ve kuzu etlerinin kemiklerinin veya kılçıklarının çıkartılarak dilimlere ayrılmış parçası
  3. Tek veya çok renkli, dar uzun şerit şeklindeki süsleme malzemesi
  4. Bu malzeme biçimindeki çizgi
  5. Elbiselerde ilik parçası
İLETME

  1. [isim] İletmek işi
    • "Bilgiyi kurup iletmede konuşmanın başarısı şaşırtabilir çok kimseyi." (Nermi Uygur)
İLENİŞ

  1. [isim] İlenmek işi
DEFİLE

Kelime Kökeni: Fransızca défilé

  1. [isim] Giyecekleri tanıtmak amacıyla mankenlerin yaptıkları gösteri; giyim gösterisi
    • "Bir moda salonunda defileye bakıyormuşçasına baştan ayağa kadar süzdüğünü fark ettim." (Refik Halit Karay)
HİLELİ

  1. [sıfat] Hilesi olan, içine hile karışmış, hile ile yapılmış
    • "Verdiği sözü tutar, itibarı yerinde / Ne kibar tavrı vardır hileli işlerinde!" (Enis Behiç Koryürek)
CEMİLE

Kelime Kökeni: Arapça cemīle

  1. [isim, eskimiş] Gönül alıcı davranış
    • "Binecekleri vapur Konsolosa fevkaladeden bir cemile olarak o turda pruva direğine Türk bayrağı çekiyordu." (Refik Halit Karay)
  2. [sıfat] Güzel olan (kadın)
KAFİLE

Kelime Kökeni: Arapça ḳāfile

  1. [isim] Birlikte hareket eden topluluk
    • "Bir yaz günü geçtik Tuna'dan kafilelerle." (Yahya Kemal Beyatlı)
  2. Aynı yöne giden taşıt veya yolcu topluluğu; konvoy
    • "Sağımızda yürüyen kafile, yolunu değiştirdi." (Halide Edip Adıvar)
  3. Sıra ile gönderilen şeylerin her bir bölüğü
    • "Malların ilk kafilesi dün geldi."
SEFİLE

Kelime Kökeni: Arapça sefįle

  1. [sıfat] Sefalet içinde bulunan kadın
    • "Senin mabude zannettiğin kadın bir ızdırap sefilesi, bir keder hailesidir." (Selim İleri)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü