İçinde HİNDİ geçen kelimeler

İçinde hindi olan 11 kelime var. İçerisinde HİNDİ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında hindi olan kelimeler listesine ya da sonu hindi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

HİNDİGİLLER, HİNDİSTANLI, KARAHİNDİBA

10 Harfli Kelimeler

DEMİRHİNDİ, DEVRİHİNDİ, HİNDİCİLİK, SEBKİHİNDİ

9 Harfli Kelimeler

HİNDİSTAN

7 Harfli Kelimeler

HİNDİBA, HİNDİCİ

5 Harfli Kelimeler

HİNDİ

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

HİNDİSTANLI

1. [isim] Hindistan’da yaşayan halk veya bu halkın soyundan olan kimse

KARAHİNDİBA

1. [isim, bitki bilimi] Birleşikgillerden, uzun ve dişli yapraklı, çiçekleri sarı ve kömeç biçiminde bir bitki (Taraxacum)

HİNDİGİLLER

1. [isim, hayvan bilimi] Ana vatanı Amerika olan tavuksu kuşlar takımı

DEVRİHİNDİ

Kelime Kökeni: Arapça devr + hindī

1. [isim, müzik] Türk müziğinde bir küçük usul

DEMİRHİNDİ

Kelime Kökeni: Arapça tamr + hindī

1. [isim, bitki bilimi] Baklagillerden, odunu oldukça sert olan, sıcak iklimlerde yetişen bir ağaç (Tamarindus indica)
2. [bitki bilimi] Bu ağacın meyvesi
3. Bakınız demirhindi şerbeti
   • "Madem demirhindi içmesini istiyorum. Demirhindinin kokusundan, doyulmaz tadından dem vurabilirdim." (Vüs'at Orhan Bener)
4. [sıfat, argo] Bakınız cimri

SEBKİHİNDİ

Kelime Kökeni: Arapça sebk + hindī

1. [isim, edebiyat] XVII. yüzyılda divan şiirinde başlayan, karmaşık mazmunlara, hayal oyunlarına, güç anlaşılır, alışılmadık benzetmelere dayanan süslü bir anlatım biçimi

HİNDİCİLİK

1. [isim] Hindicinin yaptığı iş

HİNDİSTAN

1. [isim] Güney Asya'da, dünyanın en kalabalık ülkelerinden biri; başkenti Yeni Delhi

HİNDİBA

Kelime Kökeni: Arapça hindibāʾ

1. [isim, bitki bilimi] Birleşikgillerden, yaprakları haşlanarak salata gibi yenebilen, birkaç yıllık otsu bir bitki; güneğik, karakavuk (Cichorium endivia)
   • "Oysa sepette bir iki insanı değil, ama bir eşek sürüsünü doyuracak kadar hindiba vardı." (Halikarnas Balıkçısı)

HİNDİCİ

1. [isim] Hindi yetiştiren ve satan kimse

HİNDİ

Kelime Kökeni: Arapça hindī

1. [isim, hayvan bilimi] Tavukgillerden, XV. yüzyılda evcilleştirilerek Amerika'dan bütün dünyaya yayılan, boyun ve başı çıplak, parlak, yeşil ve esmer tüylü, kümes hayvanlarının en büyüğü; gülük, keloğlan (II), mısırtavuğu (Meleagris gallopavo)
   • "Bu hindileri yiyen oradaki fakir fukara da müsteşar beye amma da dua etmiştir." (Burhan Felek)
2. [sıfat] Aptal, şaşkın olan