İçinde HAB geçen 7 harfli kelimeler

İçinde hab olan 7 harfli 10 kelime var. İçerisinde HAB bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında hab olan kelimeler listesine ya da sonu hab ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

SAHABET

Kelime Kökeni: Arapça ṣaḥābet

1. [isim, eskimiş] Koruma, kayırma

MERHABA

Kelime Kökeni: Arapça merḥabā

1. [isim] Bakınız selam
   • "Sıkı fıkı dostluklarını değil, şöyle uzaktan bile merhabalarını istemiyorum." (Mahmut Yesari)
2. [ünlem] "Geniş ve mamur yere geldiniz, rahat ediniz, günaydın, hoş geldiniz" anlamlarında bir esenleşme veya selamlaşma sözü
   • "Merhaba, arkadaş! Hoş geldiniz."

MEHABET

Kelime Kökeni: Arapça mehābet

1. [isim, eskimiş] Büyük ve saygıdeğer kimselere duyulan saygı
2. Büyüklük, ululuk, yücelik
   • "Dağlar ufkunda mehabet, ova ufkunda huzur." (Yahya Kemal Beyatlı)

MUHABİR

Kelime Kökeni: Arapça muḫābir

1. [isim] Basın ve yayın organlarına haber toplayan, bildiren veya yazan kimse
   • "Ben de Tanin muhabiri olarak aynı trenle gidecektim." (Falih Rıfkı Atay)
2. Herhangi bir kuruluşun çalışmasıyla ilgili olarak merkezle başka bir ülke arasında bağlantıyı sağlayan görevli
   • "Banka muhabir üyesi."

HABASET

Kelime Kökeni: Arapça ḫabās̱et

1. [isim] Bakınız kötülük
2. [eskimiş] Bakınız alçaklık
   • "Senin ne habasetlere kadir olduğunu ben bilirim." (Reşat Nuri Güntekin)

BİHABER

Kelime Kökeni: Farsça bī + Arapça ḫaber

1. [sıfat] Bakınız habersiz
   • "Kimisi maişet derdine düşmüş / Rahattan bihaber" (Cahit Sıtkı Tarancı)
2. [zarf] Habersiz bir biçimde
   • "Zümrüt gözlü baharın geldiğinden bihaber / Sararmış yaprakların üstüne eğilmişler" (Ömer Bedrettin Uşaklı)

HABERLİ

1. [sıfat] Bir olay veya durum üzerine bilgisi olan, haberi olan; agâh, haberdar
   • "… iddianın ve savunmanın birbirlerinin yapacaklarından haberli olmaları, iddia ve savunmanın sağlıklı yürütülebilmesi, tarafların dinlenecek tanıklar ve bilirkişiler hakkında araştırma yapabilmeleri…" (Erdal Noyan)
2. [zarf] Haber vermiş veya almış olarak
   • "İçi, doğmadan önce haberli olmuş olarak, hayata yeni gelmiş biri olarak dünyadaki her tür güzelliğe dokunmak üzere işe başlayacakmış gibi bir hisle doluyordu." (Mehmet Ali Eser)

HABERCİ

1. [isim] Haber getiren kimse; ulak
   • "Haberciler payitahta ulaştıklarında saray tuhaf bir karışıklık içindeydi." (Bahaeddin Özkişi)
2. Bir haberi usulünce hazırlayan ve yayın organlarında yayımlayan kimse
   • "Haberciler, düzeltmeciler, sekreterler, yazarlar... Bu kadar insan arasında ona da bir yer bulunamaz mıydı?.." (Cevdet Kudret)
3. Muhbir, ihbar eden kimse
   • "Kaçakçı kamyonları bazen, o da bir habercinin yardımı ile içeride yakalanmakta." (Falih Rıfkı Atay)
4. [mecaz] Bir durumun, bir olayın belirtisi
   • "Bu bulutlar yağmurun habercisi olsa gerek."
5. [tarih] Bakınız karakulak (II)

HABİTUS

Kelime Kökeni: Latince

1. [isim, bitki bilimi] Bitkinin yerindeki durumu, dallanması, köklerinin toprak içerisindeki dağılmasını belirten morfolojik görünüş

HABİTAT

Kelime Kökeni: İngilizce habitat

1. [isim] Yerleşme, oturma
   • "Mesela yaşıtı olan ve aynı periferide, aynı habitatta yetiştiği amcasının oğlu, gidip altına bir araba çekmiş. Bu çekememiş." (Mustafa Karnas)
2. Bitkinin doğal olarak yetiştiği yer, yurt