İçinde HA geçen 5 harfli kelimeler

İçinde ha olan 5 harfli 209 kelime var. İçerisinde HA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ha olan kelimeler listesine ya da sonu ha ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

HARİÇ

Kelime Kökeni: Arapça ḫāric

1. [isim] Bakınız dış
   • "Bu kitapların haricinde herhangi bir menfaat ummak, seraptan su ummak gibi olur." (Necip Fazıl Kısakürek)
2. Yabancı ülke
   • "On yıl hariçte kalmış."
3. [zarf] Dışta kalmak üzere, dışında sayılmak üzere, müstesna
   • "Dişçi koltuğu hariç, kim bir koltuğa oturursa kendini bir şey zanneder." (Burhan Felek)

NİHAİ

Kelime Kökeni: Arapça nihāʾī

1. [sıfat, eskimiş] İşi sona erdiren, işi kesen

ÇULHA

Kelime Kökeni: Farsça cūlāh

1. [isim] El tezgâhında bez dokuyan kimse
   • "Ancak evlerde kendi ihtiyaçlarını karşılamak üzere tezgâhı olanlar bulunsa bile bu köylerin hiçbirinde çulha olarak kayıtlı aile sayısı beşi geçmez." (Mübahat S. Kütükoğlu)

HAZNE

Kelime Kökeni: Arapça ḫazīne

1. [isim] Bakınız hazine
2. Bakınız depo
   • "Altında ve üstünde cıva dolu iki hazne vardı." (İhsan Oktay Anar)
3. [eskimiş] Bakınız döl yatağı

CÜNHA

Kelime Kökeni: Arapça cunḥa

1. [isim, eskimiş] Kabahatten ağır ve cinayetten hafif olan suç
   • "Selânik suç istatistiklerini incelemeye başlamadan önce Osmanlı hukuk sistemindeki suçların kabahat, cünha ve cinayet ayrımına değinmek faydalı olacaktır." (Ali Duman - Mehmet Azimli - Vehbi Ecer)

HAZIM

Kelime Kökeni: Arapça hażm

1. [isim, biyoloji] Bakınız sindirim
2. [mecaz] Benimseme, kabul etme

NÜSHA

Kelime Kökeni: Arapça nusḫa

1. [isim] Birbirinin tıpkısı olan yazılı şeylerin her biri
   • "Bu yazma eserin üç nüshası daha var."
2. Bakınız sayı
   • "Geçende Sarıkamış'ta çıkan Varlık gazetesinin bir nüshası geldi." (Falih Rıfkı Atay)
3. [sıfat] Benzer, aynı, kopya

TUHAF

Kelime Kökeni: Arapça tuḥaf

1. [sıfat] Bakınız acayip
   • "Nahit'in onda hiç görmediği bir tuhaf hâli vardı." (Tarık Buğra)
2. Şaşılacak, garip şey
   • "Biliyorsun duvar söz konusu olduğunda asla tolerans göstermezdi Doğu Alman yetkilileri ancak tuhaftır karışmıyorlar bu yaşlı adama." (Ahmet Ümit)
3. Bakınız gülünç
   • "Bu kıyafetle tuhaf oluyorsun."
4. [ünlem] Şaşılan bir şey karşısında söylenen söz
   • "Tuhaf! Her yerde olduğunun aksine, burada şehirden uzaklaştıkça binaların güzelliği artıyor." (Ahmet Haşim)

HASIL

Kelime Kökeni: Arapça ḥāṣil

1. [sıfat] Olan, ortaya çıkan, görünen

HASIM

Kelime Kökeni: Arapça ḫaṣm

1. [isim] Bakınız düşman
2. Bir oyun, dava veya yarışta karşı taraf
   • "O yalnız hasmıyla değil bütün sirk halkıyla güreşiyor." (Halide Edip Adıvar)

HAZIK

Kelime Kökeni: Arapça ḥāẕiḳ

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız usta
   • "Şimdi eskisi gibi mi, İstanbul'da hazık hekimden geçilmiyor." (Attilâ İlhan)

HANIM

1. [isim] Kız ve kadınlara verilen ünvan; bayan, hatun, leydi
   • "Nermin Hanım, razı gelmiş gibi göründü ama hiçbir zaman istemedi..." (Ekrem Bektaş)
2. Eşlerden kadın olanı; harem
   • "Yaptığı çiçek suyunun ilk bardağını kendi içtikten sonra ikincisini hanımına getirir." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
3. Toplumsal durumu, varlığı iyi olan, hizmetinde bulunulan kadın
   • "Becerikli hâliyle Zeynep'e ve hanımına ait bütün işleri elinin içine almıştı." (Halide Edip Adıvar)
4. Kadın için kullanılan adlandırmalardan sonraya getirilen saygı sözü
   • "Gelin hanım, zenginliğin verdiği şımarıklıkla kayınvalideyi evine bastırmamış bir kere bile..." (Elif Mencet)
5. [sıfat] Kadınlığın bütün iyi niteliklerini taşıyan
   • "Hanım kadın. Hanım kız."

HALUK

Kelime Kökeni: Arapça ḫalūḳ

1. [sıfat, eskimiş] Temiz huylu, iyi ahlaklı
   • "Ahmet Naci, ağırbaşlı, çalışkan ve haluk bir gençti." (Reşat Nuri Güntekin)

HASIR

Kelime Kökeni: Arapça ḥaṣīr

1. [isim] Saz, kabuk, yaprak vb. bir bitki maddesiyle örülmüş taban veya tavan örtüsü
   • "Öğle uykuma daldığım hasır üzerinde başımın altına konmuş yastık lavanta çiçeği kokardı." (Ziya Osman Saba)
2. [sıfat] Tamamı veya bir bölümü böyle bir örgüden yapılan
   • "İş önlükleri bağlandı, sele denilen hasır sepetlerle tarlaya dalındı." (Orhan Kemal)

KARHA

Kelime Kökeni: Arapça ḳarḥa

1. [isim, eskimiş, tıp] Bakınız ülser

HASUT

Kelime Kökeni: Arapça ḥasūd

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız kıskanç
   • "Bu hasutların dedikodularına inanmak caiz mi?" (Peyami Safa)

HAZIR

Kelime Kökeni: Arapça ḥāżir

1. [sıfat] Bir iş yapmak için gereken her şeyi tamamlamış olan; anık (I), amade, müheyya
   • "Her şey emre müheyya, hazır bir vaziyette bekliyor." (Esat Mahmut Karakurt)
2. Belli bir işe yarayacak, kullanılacak bir duruma getirilmiş
   • "Yemek hazır, buyurun."
3. Belirli bir biçimde yapılmış olarak satılan, alıcı bekleyen, ısmarlama karşıtı
   • "Hazır elbise. Hazır ayakkabı."
4. [zarf] Bir işi yapmak için gereken her şey tamamlanmış olarak
   • "İçindeki her şeyle birlikte dünyayı fethetmeye artık kendilerini hazır hissediyorlardı." (İhsan Oktay Anar)
5. [zarf] Fırsattan yararlanarak
   • "Hazır çıkmışken yağ ile pirinç alayım." (Reşat Nuri Güntekin)

HAVİT

Kelime Kökeni: İngilizce havid

1. [isim] İçine pul konulması için hazırlanmış, pulu kaplayarak rutubet, nem vb. dış etkilerden koruyan, ön yüzü saydam, arka yüzü zamklı kılıf

İZHAR

Kelime Kökeni: Arapça iẓhār

1. [isim, eskimiş] Belirtme, gösterme, açığa vurma

HAVUT

Kelime Kökeni: Farsça hāvut

1. [isim, eskimiş] Deve semeri