İçinde H geçen 7 harfli kelimeler

İçinde h olan 7 harfli 664 kelime var. İçerisinde H harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında h harfi olan kelimeler listesine ya da sonu h harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ŞEVAHİT

Kelime Kökeni: Arapça şevāhid

1. [isim, eskimiş] Tanıklar

HASIRLI

1. [sıfat] Hasırı olan, hasırla kaplanmış olan
   • "Geniş hasırlı sofanın bir kenarına da biz büzüşmüştük." (Falih Rıfkı Atay)
2. [isim] Hasırla kaplanmış şişe

HATASIZ

1. [sıfat] Hatası olmayan, yanlışlığı bulunmayan
   • "Hatasız bir ödev."

HASMANE

Kelime Kökeni: Arapça ḫaṣm + Farsça -āne

1. [zarf] Bakınız düşmanca

HIRKALI

1. [sıfat] Hırkası olan

ŞEHİRLİ

1. [sıfat] Şehir halkından olan; kentli
   • "Şuraya buraya konmuş sıralara bilhassa yaşlı şehirliler oturur." (Burhan Felek)

LAHZADA

1. [zarf] Kısa bir süre içinde
   • "Karısının yiyeceğini lahzada pişirir." (Halit Ziya Uşaklıgil)

KÜLHANİ

Kelime Kökeni: Farsça kulḫan + Arapça -ī

1. [isim] Bakınız külhanbeyi
   • "Balıkçı Yakup iyidir, hoştur, sevimlidir, edepsizdir, külhanidir." (Sait Faik Abasıyanık)
2. [ünlem] Hafif sövgü anlamı taşıyan bir okşama sözü
   • "Külhani, bak neler de biliyor!"

ŞEHNAME

Kelime Kökeni: Farsça şeh + nāme

1. [isim, edebiyat] Hükümdarların niteliklerini, üstün başarılarını anlatan, mesnevi biçiminde yazılmış manzume
2. Manzum olarak yazılmış tarih

REYHANİ

Kelime Kökeni: Arapça reyḥānī

1. [sıfat] İnce nakışlı
2. [isim] Arap harfleriyle yazılan bir yazı türü

EHLİDİL

Kelime Kökeni: Arapça ehl + Farsça dil

1. [isim, eskimiş] Bakınız gönül eri
   • "Ehlidildir diyemem sinesi saf olmayana." (Nefi)

AHLAKEN

Kelime Kökeni: Arapça aḫlāḳen

1. [zarf] Bakınız ahlakça
   • "Zavallı vatanım Abdalya, sen ahlaken bu kadar düşecek mi idin?" (Haldun Taner)

MEVHİBE

Kelime Kökeni: Arapça mevhibe

1. [isim, eskimiş] Bağış, vergi, ihsan
   • "Bu, sanatımın bana bahşettiği bir mevhibedir." (Sait Faik Abasıyanık)

HIŞLAMA

1. [isim] Hışlamak biçimi veya işi

ALDEHİT

Kelime Kökeni: Fransızca aldéhyde

1. [isim, kimya] Alkolleri oksitlendirme veya asitleri indirgeme yolu ile elde edilen uçucu bir sıvı

ŞAHTERE

Kelime Kökeni: Farsça şāh + terre

1. [isim, bitki bilimi] Şahteregillerden, tarla ve yol kenarlarında yetişen, 20-40 santimetre yüksekliğinde, çiçekleri hekimlikte kullanılan, çok yıllık ve otsu bir bitki (Fumaria officinalis)

MÜNTEHA

Kelime Kökeni: Arapça muntehā

1. [isim, eskimiş] Bakınız son
2. [sıfat] Sona ermiş, bitmiş

İMRAHOR

Kelime Kökeni: Arapça emīr + Farsça āḫūr

1. [isim, tarih] Padişah ahırlarına ve onlarla ilgili gereçlere bakmakla görevli kimse

ŞEHİRCİ

1. [isim] Şehircilik uzmanı, şehircilikle uğraşan kimse; kentçi

AHMETLİ

1. [isim] Manisa iline bağlı ilçelerden biri