İçinde FETİ geçen kelimeler

İçinde feti olan 8 kelime var. İçerisinde FETİ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında feti olan kelimeler listesine ya da sonu feti ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

MARİFETİYLE

9 Harfli Kelimeler

FETİHNAME

8 Harfli Kelimeler

FETİŞİST, FETİŞİZM

7 Harfli Kelimeler

HALFETİ, KONFETİ

5 Harfli Kelimeler

FETİH, FETİŞ

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MARİFETİYLE

1. [zarf] Bakınız aracılığıyla
   • "Bize aşçısı marifetiyle yemekler hazırlatmıştı." (Necip Fazıl Kısakürek)

FETİHNAME

Kelime Kökeni: Arapça fetḥ + Farsça nāme

1. [isim, tarih] Bir yerin alındığını müjdelemek için hükümdarların yabancı devlet adamları, şehzadeler, valiler vb.ne yazdıkları resmî mektup

FETİŞİZM

Kelime Kökeni: Fransızca fétichisme

1. [isim, toplum bilimi] İlkel toplumlarda doğaüstü bir güç ve etkisi olduğuna inanılan canlı veya cansız nesnelere tapınma; tapıncakçılık, putperestlik
2. [ruh bilimi] Karşı cinsin giysi vb. şeyleriyle cinsel coşku ve doygunluk sağlama

FETİŞİST

Kelime Kökeni: Fransızca fétichiste

1. [isim, toplum bilimi] Fetişizmi uygulayan kimse veya görüş
2. [ruh bilimi] Fetişizme düşkün kimse

HALFETİ

1. [isim] Şanlıurfa iline bağlı ilçelerden biri

KONFETİ

Kelime Kökeni: İtalyanca confetti

1. [isim] Düğün, balo vb. eğlencelerde, spor karşılaşmalarında serpilen, küçük yuvarlak pul biçiminde kesilmiş renkli kâğıt parçaları
   • "Maskeli maskesiz bütün bu halk avuç avuç, hiç bıkmadan, yorulmadan, muttasıl konfeti serpiyorlar." (Hüseyin Cahit Yalçın)

FETİŞ

Kelime Kökeni: Fransızca fétiche

1. [isim, toplum bilimi] Bakınız put (I)
2. Uğurlu sayılan şey
3. [mecaz] Tapınırcasına sevilen şey veya kimse
4. [mecaz] Saplantılı bir biçimde cinsel coşku uyandıran, karşı cinse ait elbise, ayakkabı vb. eşya

FETİH

Kelime Kökeni: Arapça fetḥ

1. [isim] Bir şehir veya ülkeyi savaşarak alma
   • "1683'te Viyana ricati ile imparatorluk, Avrupa fetihlerini kaybetmeye başlayacaktır." (Falih Rıfkı Atay)