İçinde FE geçen 10 harfli kelimeler

İçinde fe olan 10 harfli 78 kelime var. İçerisinde FE bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında fe olan kelimeler listesine ya da sonu fe ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İFFETLİLİK

1. [isim] İffetli olma durumu; sililik, afiflik, afifelik

AFFETTİRME

1. [isim] Bakınız bağışlatma
   • "Selim Bey birçok vesilelerle evvelki hiddet ve şiddetini affettirmeye, sebebini başka başka şeylerle tevile çalıştı, gönlümü aldı." (Etem İzzet Benice)

NEFESLEMEK

1. [-i] Nefesini bir şeye yöneltmek, üflemek
2. Okuyup üflemek, nefes etmek

İNTERFERON

Kelime Kökeni: Fransızca interferone

1. [isim, biyoloji] Hücrelerin virüslere karşı oluşturdukları özel savunma maddesi

FERDİYETÇİ

1. [sıfat, felsefe, toplum bilimi] Bakınız bireyci

TUFEYLİLİK

1. [isim] Tufeyli olma durumu

MARİFETSİZ

1. [sıfat] Ustalığı olmayan, hüner gerektirmeyen

FESHOLUNMA

1. [isim] Fesholunmak işi; lağvolunma

KEFENLEMEK

1. [-i] Ölüye kefen sarmak; tekfin etmek

EFENDİBABA

1. [isim, eskimiş] Bazı ailelerde çocukların babaları, gelinlerin kayınpederleri için kullandıkları saygı sözü

KARBONİFER

Kelime Kökeni: Fransızca carbonifère

1. [isim, jeoloji] Bakınız karbon dönemi

AFFETTİRİŞ

1. [isim] Bakınız bağışlatış
   • "Bir hokkabaza cazibesizliğini hissettirdiğiniz an piliniz bitmiştir, affettiriş için didinmeyin, katli vacip kişi duruma düşersiniz."

FEYİZLENME

1. [isim] Feyizlenmek işi

AFFEDİLMEK

Kelime Kökeni: Arapça ʿafv + Türkçe edilmek

1. [nesnesiz] Bakınız bağışlanmak
   • "Sürgün cezasına çarptırılanların da sonradan affedilerek bulundukları yerde görevlendirilmeleri mümkündür." (Ahmet Mumcu)

MÜTEFERRİK

Kelime Kökeni: Arapça muteferriḳ

1. [sıfat, eskimiş] Birbirinden ayrılmış, dağılmış olan

MÜTEFEKKİR

Kelime Kökeni: Arapça mutefekkir

1. [isim, eskimiş] Bakınız düşünür

FERAHLAMAK

1. [nesnesiz] Bir yer geniş, rahat ve iç açıcı duruma gelmek; ferahlanmak
   • "Ortadaki masa kaldırılınca oda ferahladı."
2. Sıkıntısı, tasası dağılmak; ferahlanmak
   • "Geçer hepsi geçer elbet / Daralmış gönüller ferahlar" (Behçet Necatigil)

FERASETSİZ

1. [sıfat] Bakınız anlayışsız

PARAFELEME

1. [isim] Bakınız paraflama

DEFEDİLMEK

1. [nesnesiz] Bakınız kovulmak