İçinde fal olan 7 harfli 13 kelime var. İçerisinde FAL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında fal olan kelimeler listesine ya da sonu fal ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Fal Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

A F L

3 Harfli Kelimeler

FAL, LAF

2 Harfli Kelimeler

AF, AL, FA, LA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İHTİFAL

Kelime Kökeni: Arapça iḥtifāl

  1. [isim, eskimiş] Bakınız anma töreni
    • "Mevlâna ihtifali."
SEFALET

Kelime Kökeni: Arapça sefālet

  1. [isim] Bakınız yoksulluk
    • "İnsan onu bir gördü mü evlerin, sokakların sefaletini unutur giderdi." (Tarık Buğra)
AKKEFAL

  1. [isim, hayvan bilimi] Sazangillerden bir cins tatlı su balığı (Alburnus)
KOFALIK

  1. [isim] Kofanın çok bulunduğu yer
FALNAME

Kelime Kökeni: Arapça fāl + Farsça nāme

  1. [isim, eskimiş] Fala bakmanın inceliklerini ve yorumlama yöntemlerini anlatan kitap
FALSOLU

  1. [sıfat] Yanlış, hatalı, kusurlu olan
    • "Bu saydığım, rolün falsolu tarafları." (Reşat Nuri Güntekin)
  2. [argo] Uygun ve yerinde olmayan
  3. [zarf, spor] Top döne döne ve ekseninden kayarak; kavisli
FALÇATA

Kelime Kökeni: İtalyanca falcetto

  1. [isim] Eğri kunduracı bıçağı
ENSEFAL

Kelime Kökeni: Fransızca encéphale

  1. [isim, tıp] Bakınız beyin
UFALAMA

  1. [isim] Ufalamak işi
KEFALET

Kelime Kökeni: Arapça kefālet

  1. [isim, hukuk] Birinin borcunu ödememesi veya verdiği sözü yerine getirmemesi durumunda bütün sorumluluğu üzerine alma durumu; kefillik
    • "O zamanlarda her sene kefaletleri yüzünden bin lira, iki bin lira ödemek mecburiyetinde kalınmış." (Abdülhak Şinasi Hisar)
UFALTMA

  1. [isim] Ufaltmak işi
FALANCA

  1. [sıfat, zamir] Bakınız falan
    • "Falanca kahveye mütekait memurlar devam eder." (Bedri Rahmi Eyüboğlu)
UFALMAK

  1. [nesnesiz] Büyükken daha ufak duruma gelmek; küçülmek
    • "Bu sözleri söylerken mebusun gözleri süzülerek ufalıyordu." (Peyami Safa)
  2. Büzülmek, küçülmek
    • "Ne söyleyeceğimi şaşırmış, bir sandalyenin ucunda gittikçe ufalarak oturdum." (Yusuf Ziya Ortaç)
  3. [mecaz] Küçülmek, değersiz duruma gelmek
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü