İçinde EME geçen 7 harfli kelimeler

İçinde eme olan 7 harfli 172 kelime var. İçerisinde EME bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında eme olan kelimeler listesine ya da Sonu eme ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

E E M Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

EM, ME

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

PİSLEME

1. [isim] Pislemek işi

DEMLEME

1. [isim] Demlemek işi

YÜKLEME

1. [isim] Yüklemek işi, tahmil
2. Bir yere, bir nesneye elektrik yükü biriktirme, doldurma, şarj

DEMETÇİ

1. [isim] Demet yapan kimse
2. Harman makinesini ekin demetleriyle dolduran kimse

DİPLEME

1. [isim] Diplemek işi

EĞELEME

1. [isim] Eğelemek işi

DEPREME

...

ÖTELEME

1. [isim] Ötelemek işi
2. Bir cismin, bütün noktalarının eşit, paralel ve yöndeş yollar çizmesiyle beliren hareketi, intikal

SÜSLEME

1. [isim] Süslemek işi, bezeme, tezyin
2. Süsleri yerleştirme biçimi veya sanatı
3. Sanat eserlerinin yüzeyini süslemek için kullanılan motif, oyma vb

SEMERCİ

1. [isim] Semer yapan veya satan kimse

TEMELLİ

1. [sıfat] Herhangi bir nitelikte temeli olan
   • "Sağlam temelli bir yapı."
2. Geçici olmayan, sürekli, kalıcı, devamlı, daimî
   • "Sermet Muhtar, Akşam gazetesinin temelli imzalarından biri oldu." (Yusuf Ziya Ortaç)
3. [zarf] (te'melli) Sürekli olarak
4. [zarf] Büsbütün, tamamen

EKLEMEK

1. [-i] Bir şeyi ekle tamamlamak, ulamak, ilave etmek
   • "Bahçeye doğru bir çıkma mutfak yaptırmış, bu koca balkonu eklemiştir." (Tarık Buğra)
2. [-i] Bir şeyi ek olarak kullanmak
   • "Bu kumaşı örtüye eklemeli."

EFİLEME

1. [isim] Efilemek işi

ETYEMEZ

1. [isim] Etyemezlik rejimini uygulayan kimse, vejetaryen

KÖZLEME

1. [isim] Közlemek işi
2. Köz üzerinde pişirilen yiyecek, özellikte ateşle pişirilen et, külbastı

EĞLEMEK

1. [-i] Durdurmak
   • "Deveniz gidiyordu eğleyemedim / Kıratın boşanmış bağlayamadım." (Halk türküsü)
2. Oyalamak
   • "Beni işler eğledi de vaktinde yetişemedim."
3. Avutmak

DİREMEK

1. [-i] Bir şeyi dikine koymak, dayamak, durdurmak
2. [-e] Direnmek, karşı koymak, inat etmek, ısrar etmek

DÜZLEME

1. [isim] Düzlemek işi, tesviye

EMEKTAR

Kelime Kökeni : Türkçe

1. [sıfat] Bir görevde uzun süre kalıp o işe emeği geçmiş olan (kimse)
   • "Raşit çocuk, emektar hizmetçimiz ve sütannemin oğluydu." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Çok kullanılmış, eski
   • "Emektar makinenin tozlarını silip masaya yerleşmeye karar verdim." (Çetin Altan)

KÖLEMEN

1. [isim] Kölelerden kurulan bir asker sınıfı
2. Birinin sahip olduğu köle veya karavaş