İçinde EM geçen 5 harfli kelimeler

İçinde em olan 5 harfli 144 kelime var. İçerisinde EM bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında em olan kelimeler listesine ya da Sonu em ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

E M Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

EM, ME

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇEMİŞ

1. [sıfat] Sıska, zayıf (kimse)
2. Görgüsüz, kaba (kimse)

ENEME

1. [isim] Enemek işi

EMSAL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Benzer
   • "Tarihte o ana kadar emsali görülmedik bir ticari kepazelik devri açılmıştı." (Ercüment Ekrem Talu)
2. Yaşıt, eş, denk
   • "Emsali bir üst derece maaş aldığı hâlde zavallı resim hocamız mağdur duruma düşmüş bulunuyordu." (Haldun Taner)
3. Örnek
4. Kat sayı

YEMCİ

1. [isim] Yem satan kimse

REMİZ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Sembol, rumuz
   • "Acaba iki kişi oturup birtakım remizler mi düşündüler?" (Sait Faik Abasıyanık)

EMİCİ

1. [isim] Emme işini yapan kimse veya şey

SEMİH

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Cömert

TEMEL

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Bir yapının toprak altında kalan ve yapıya dayanak olan duvar, taban vb. bölümlerinin tümü
   • "Evin temelleri sökülüyor gibi sarsılıyor." (Halide Edip Adıvar)
2. Bu bölümleri yapmak için kazılan çukur
3. [sıfat] En önemli, belli başlı, ana, esas, asıl, baz
   • "Devletin temel kanununun adı Anayasa'dır." (Burhan Felek)
4. Bir şeyin gelişimi için gereken ilk ögeler
   • "Temelde sıradan bir Fransız vodviline dayanırdı oynadıkları oyun." (Necati Cumalı)

DEMCİ

...

CEMİL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Güzel (erkek)
2. Tanrı'nın sıfatlarından biri

EMLİK

1. [isim] Emme döneminde olan çocuk
   • "Koç yiğidin yanında olur yazısı / Ananın babanın emlik kuzusu." (Halk türküsü)
2. Zamanından daha geç doğan kuzu veya oğlak

EMMEK

1. [-i] Dudak, dil ve soluk yardımıyla bir şeyi içine çekmek, somurmak
   • "Çanağımdaki köpüklü sütü emer gibi içeceğim." (Sait Faik Abasıyanık)
   • "Altı mikrobun canını daha cehenneme göndermeden gidersem emdiğim helal süt haram olmaz mı?" (Haldun Taner)
   • "Bu olanları başka birinden işitecek olursam emdiğin sütü burnundan getiririm." (Burhan Günel)
2. Tükürük yardımıyla eriterek içine çekmek
   • "Yengemin verdiği karanfili dişlerimle ezip emerek odaya giriyorum." (Yusuf Ziya Ortaç)
3. Soğurmak
   • "Toprak suyu emdi."
4. Uzun süre yararlanmak

EYLEM

1. [isim] Eyleme işi, fiil, hareket, aksiyon
   • "Ormanlara zarar verebilecek hiçbir faaliyet ve eyleme müsaade edilmez." (Anayasa)
   • "Hiçbir Türk, vatana bağlılıkla bağdaşmayan bir eylemde bulunmadıkça vatandaşlıktan çıkarılamaz." (Anayasa)
2. Bir durumu değiştirme veya daha ileriye götürme yönünde etkide bulunma çabası
   • "Eyleme beraber girersiniz, siz sonuca ulaşmayı düşünürsünüz, onlar ulaşmadan paylaşmayı." (Atilla İlhan)
3. Fiil

KALEM

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yazma, çizme vb. işlerde kullanılan çeşitli biçimlerde araç
   • "Kâğıt, kalem, mürekkep, hepsi masanın üstündedir." (Falih Rıfkı Atay)
   • "Namık Kemal'in tek başına kalem oynattığı alanlarda başyazarlar, fıkra yazarları, sanat eleştiricileri yetişir." (Necati Cumalı)
   • "Söylediklerinin içinde kaleme gelir bir lakırtı yoktu." (Haldun Taner)
   • "Hemen kaleme sarıldı. Bir hafta her gece çalışmak suretiyle hikâyesini bitirdi." (Halide Edip Adıvar)
2. Resmî kuruluşlarda yazı işlerinin görüldüğü yer
   • "Bütün bizim kalem böyle, geçen gün de Sıtkı Efendi o kör herifin istifasını kaybetti." (Memduh Şevket Esendal)
   • "Kaleminden kan damlayan kavgacı yazarları sevmiyordu." (Tarık Buğra)
3. Yontma işlerinde kullanılan ucu sivri veya keskin araç
   • "Taşçı kalemi."
   • "Oymacı kalemi."
4. Çeşit, tür
   • "Üç kalem erzak."
   • "Beş kalem ilaç."
5. Bazı deyimlerde yazı
   • "Kaleme almak."
   • "Kaleme gelmemek."
6. Yazar
   • "Edebiyatımızın usta kalemlerinden..."

EŞLEM

1. [isim] Kopya

TOTEM

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] İlkel toplumlarda topluluğun ondan türediği sanılan ve kutsal sayılan hayvan, ağaç, rüzgâr vb. herhangi bir doğal nesne, ongun

REMEL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Aruz ölçülerinden biri
2. Klasik Türk müziğinde bir usul

MEMNU

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Yasak
   • "İnsan ise memnu olan şeye düşkündür." (Burhan Felek)

BAREM

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Devlet memurlarının maaşlarının derece ve tutarlarını düzenleyen sistem ve çizelge
   • "Bunların tek derdi barem basamaklarını aşarak bu mertebeye fırlayıvermekten ibarettir." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

GÖĞEM

1. [isim] Yeşile çalan mor renk
2. [sıfat] Bu renkte olan