İçinde ELE geçen 7 harfli kelimeler

İçinde ele olan 7 harfli 74 kelime var. İçerisinde ELE bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ele olan kelimeler listesine ya da sonu ele ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BÜĞELEK

1. [isim] Bakınız büve
   • "İnek kuyruğunu aralıksız sallıyor ama ona aldırmayan arsız bir büğelek rahatsız etmeyi sürdürüyordu." (Uğur Becerikli)

CELEPÇİ

1. [isim] Bakınız celep
   • "Sorup soruşturmaya lüzum görmeden kendi kendine celepçi bu adam dedi." (Halil Aytekin)

ERFELEK

1. [isim] Sinop iline bağlı ilçelerden biri

ACELECİ

1. [sıfat] Tez iş gören, çabuk davranan; canı tez, farfara, fırtına gibi, içi tez, evgin, ivecen, iveğen, kıvrak, sabırsız, tez canlı, telaşlı, acul
   • "Bilmem buna aceleci mizacım müsaade edecek mi?" (Necip Fazıl Kısakürek)

MELEMEK

1. [nesnesiz] Koyun, kuzu veya keçi bağırmak

BESMELE

Kelime Kökeni: Arapça besmele

1. [isim] "Esirgeyen ve bağışlayan Allah'ın adı ile" anlamına gelen ve bir işe başlarken söylenilen bismillahirrahmanirrahim cümlesinin adı; bismillah
   • "İlk ders olarak besmeleyi öğrendiler." (Yahya Kemal Beyatlı)

BELEŞÇİ

1. [isim] Bakınız bedavacı

EĞELEME

1. [isim] Eğelemek işi

GÖBELEK

1. [isim, ağızlardan] Rengi siyah beyaz veya bej beyaz olan, kurutulabilen, yenebilen bir tür şapkalı mantar

ZELZELE

Kelime Kökeni: Arapça zelzele

1. [isim, coğrafya] Bakınız deprem
   • "Koyun kısmı fırtınanın patlayacağını, zelzeleyi, su baskını olacağını, vaktinden önce seziyordu da kuyruğunu paralayan kurdun ardı sıra neden koşuyordu?" (Kemal Tahir)

PİRELER

1. [isim, hayvan bilimi] İnsanlarla hayvanlarda dış asalağı olarak yaşayan, ağız yapıları kan emmeye elverişli, birçok familyaya ayrılan kanatlılar takımı

BELENME

1. [isim] Bakınız kundaklanma

HERGELE

Kelime Kökeni: Farsça ḫargele

1. [isim] Binmeye veya yük taşımaya alıştırılmamış at veya eşek
   • "Kendi kendine başıboş üreyen hergele sürüleri gibi dolaşıp duruyorlardı." (Kerim Korcan)
2. [sıfat, teklifsiz konuşmada] Terbiyesiz, görgüsüz (kimse)
   • "Sandalcı Ali it, hergele bir şeydi." (Sait Faik Abasıyanık)

MUADELE

Kelime Kökeni: Arapça muʿādele

1. [isim, eskimiş] Eşitlik, beraberlik, denklik
2. [mecaz] Anlaşılmaz iş
3. [matematik] Bakınız denklem

GÖBELEZ

1. [isim, ağızlardan] Köpek yavrusu

KELEPÇİ

1. [isim] Kelep işiyle uğraşan kimse
   • "Kelepçi kızlar da bankodakiler gibi, fazla iplik kopmasından şikâyetçiydiler." (Orhan Kemal)

İTELEME

1. [isim] İtelemek işi

GELEĞEN

1. [sıfat, coğrafya] Ana ırmağa karışan (akarsu)

ÇEKELEZ

1. [isim, ağızlardan] Bakınız sincap

HELECAN

Kelime Kökeni: Arapça ḫalecān

1. [isim, eskimiş] Bakınız kalp çarpıntısı
   • "Ben de boyuna helecan geçirerek konuşmalarına dikkat ediyorum." (Etem İzzet Benice)