Ele ile biten kelimeler

Sonunda ele olan 34 kelime var. ELE ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ele olan kelimeler listesine ya da başında ele olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

BİLMUKABELE

10 Harfli Kelimeler

KERTENKELE

9 Harfli Kelimeler

ALELACELE, BAŞİSKELE

8 Harfli Kelimeler

MÜBADELE, MÜCADELE, MUKABELE, MUKATELE, MUKAVELE, RASTGELE, VARAGELE

7 Harfli Kelimeler

BESMELE, GAMSELE, HERGELE, KURDELE, MEZBELE, MUADELE, MUAMELE, UKULELE, VELVELE, ZELZELE

6 Harfli Kelimeler

ÇETELE, GÖRELE, İSKELE, KÖSELE, MESELE

5 Harfli Kelimeler

ACELE, AMELE, ANELE

4 Harfli Kelimeler

GELE, HELE, KELE, SELE, YELE

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BİLMUKABELE

Kelime Kökeni: Arapça bi'l-muḳābele

1. [zarf] Karşılık olarak
2. Birinin söylediği söze karşılık söylenen "ben de, size de, sizlere de" anlamında kullanılan bir söz

KERTENKELE

1. [isim, hayvan bilimi] Kertenkelelerden, uzun vücutlu, sivri kuyruklu, çevik, böcekçil, küçük sürüngen hayvan; elöpen (Lacertus)
   • "Dibinde, kıyılmış kertenkele ve yılan parçaları varmış gibi midesini bulandırmıştı." (Peyami Safa)

BAŞİSKELE

1. [isim] Kocaeli iline bağlı ilçelerden biri

ALELACELE

Kelime Kökeni: Arapça ʿalā'l-ʿacele

1. [zarf] Bakınız çabucak
   • "Kemeraltı'ndan alelacele, beyaz üstüne koyu lacivert puanlı bir gecelik almıştım." (Nazlı Eray)

MUKATELE

Kelime Kökeni: Arapça muḳātele

1. [isim, eskimiş] Karşılıklı olarak birbirini öldürme, birbirini katletme

MUKAVELE

Kelime Kökeni: Arapça muḳāvele

1. [isim, hukuk] Bakınız sözleşme
   • "Meşhur aktör davet edilmiş hatta mukavelesi bile yapılmak üzere imiş!" (Halit Fahri Ozansoy)

MÜBADELE

Kelime Kökeni: Arapça mubādele

1. [isim, eskimiş] Bakınız değişim

RASTGELE

1. [sıfat] Bakınız gelişigüzel
   • "Bu özü susma ile tanımlamak pek kişisel, rastgele bir yargı kurmak oluyor." (Nermi Uygur)
2. [zarf] Seçmeden, iyisini kötüsünü ayırmadan; gelişigüzel, lalettayin
   • "Asılanları deniz kenarında, rastgele atıldıkları çukurlar içinde kumluğa gömüyorlar." (Necip Fazıl Kısakürek)

MUKABELE

Kelime Kökeni: Arapça muḳābele

1. [isim] Toplu yerlerde yüksek sesle hatim okunurken Kur'an okumasını bilenlerin gözleriyle Kur'an'ı takip etmesi, bilmeyenlerin dinlemesi
   • "Tevfik'in kızı selatin camilerine ramazanda mukabele için büyük ücretlerle çağrılıyordu." (Halide Edip Adıvar)
2. Bakınız karşılık
3. [eskimiş] Karşı gelme
4. [eskimiş] Karşılıklı yapılan okuma

MÜCADELE

Kelime Kökeni: Arapça mucādele

1. [isim] Birbirlerine isteklerini kabul ettirmek için iki taraf arasında yapılan zorlu çaba; savaş, kavga
2. Herhangi bir amaca erişmek, bir kuvvete karşı koyabilmek için bir kişi veya topluluğun güçlü, sürekli çabası; savaşım
   • "Bu İslam merkezinde içten içe bir yığın mücadele vardı." (Ahmet Hamdi Tanpınar)

VARAGELE

1. [isim] Bir şeyi, bir yerden bir yere çekerek götürüp getirmeye yarayan araç
2. [mecaz] Bakınız belirsizlik
   • "Bir varagele içindeyiz. Mekanizmanın ipi ya şu yana ya bu yana ağdıracak ülkeyi." (Adalet Ağaoğlu)

MEZBELE

Kelime Kökeni: Arapça mezbele

1. [isim] Bakınız çöplük
   • "Köyün mezbelesinde, köpek enikleriyle insan yavruları birbirine karışmış, oynaşıyorlar." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. [eskimiş, mecaz] Aşağılık ve kötü durum

UKULELE

Kelime Kökeni: (Hawai dilinden)

1. [isim] Ahşap veya metal malzemeden yapılan, gitara benzeyen, gitardan daha küçük boyutta olan, dört telli bir yaylı çalgı

MUAMELE

Kelime Kökeni: Arapça muʿāmele

1. [isim] Bakınız davranış
   • "Bana karşı olan muamelesini beğenmedim."
2. Yol, yöntem
   • "Bu adam muamele bilmiyor."
3. Bakınız işlem
   • "Onlar gündelik muamelelere başlayınca da benim ağzım açık kaldı." (Reşat Nuri Güntekin)
4. [eskimiş, kimya] Bakınız işlem
5. [eskimiş, ticaret] Bakınız alışveriş
   • "Borsada bugün muamele olmadı."

BESMELE

Kelime Kökeni: Arapça besmele

1. [isim] "Esirgeyen ve bağışlayan Allah'ın adı ile" anlamına gelen ve bir işe başlarken söylenilen bismillahirrahmanirrahim cümlesinin adı; bismillah
   • "İlk ders olarak besmeleyi öğrendiler." (Yahya Kemal Beyatlı)

ZELZELE

Kelime Kökeni: Arapça zelzele

1. [isim, coğrafya] Bakınız deprem
   • "Koyun kısmı fırtınanın patlayacağını, zelzeleyi, su baskını olacağını, vaktinden önce seziyordu da kuyruğunu paralayan kurdun ardı sıra neden koşuyordu?" (Kemal Tahir)

KURDELE

Kelime Kökeni: İtalyanca cordella

1. [isim] Geniş ipekli şerit
   • "Anam ikiz bebe beklemediği için tek bir kırmızı kurdele hazır etmişti beşiğin başına." (Ayşe Kulin)
2. Belli bir biçim verilmiş saça veya giysinin yakasına takılan ince kumaş

HERGELE

Kelime Kökeni: Farsça ḫargele

1. [isim] Binmeye veya yük taşımaya alıştırılmamış at veya eşek
   • "Kendi kendine başıboş üreyen hergele sürüleri gibi dolaşıp duruyorlardı." (Kerim Korcan)
2. [sıfat, teklifsiz konuşmada] Terbiyesiz, görgüsüz (kimse)
   • "Sandalcı Ali it, hergele bir şeydi." (Sait Faik Abasıyanık)

MUADELE

Kelime Kökeni: Arapça muʿādele

1. [isim, eskimiş] Eşitlik, beraberlik, denklik
2. [mecaz] Anlaşılmaz iş
3. [matematik] Bakınız denklem

GAMSELE

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] Kauçuktan yapılmış, su geçirmeyen yağmurluk
   • "İçeriye gamselelerini giymiş, gök gözlü bir adam giriyor." (Kemal Bilbaşar)