İçinde EKİCİ geçen kelimeler

İçinde ekici olan 9 kelime var. İçerisinde EKİCİ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ekici olan kelimeler listesine ya da sonu ekici ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

ÇEKİCİLEŞEBİLME, ÇEKİCİLEŞTİRMEK

14 Harfli Kelimeler

ÇEKİCİLEŞTİRME

12 Harfli Kelimeler

ÇEKİCİLEŞMEK

11 Harfli Kelimeler

ÇEKİCİLEŞME

9 Harfli Kelimeler

ÇEKİCİLİK

8 Harfli Kelimeler

EKİCİLİK

6 Harfli Kelimeler

ÇEKİCİ

5 Harfli Kelimeler

EKİCİ

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇEKİCİLEŞEBİLME

1. [isim] Çekicileşebilmek durumu; cazipleşebilme

ÇEKİCİLEŞTİRMEK

1. [-i] Çekici duruma getirmek; cazipleştirmek, cazibeleştirmek
   • "... aidiyet, meslek sevgisi, dürüstlük gibi askerde bulunması gerekli erdemleri yüreklendiren, çekicileştiren gayretler değer katmaktır." (Hüseyin Demirtaş)

ÇEKİCİLEŞTİRME

1. [isim] Çekicileştirmek işi; cazipleştirme, cazibeleştirme

ÇEKİCİLEŞMEK

1. [nesnesiz] Çekici duruma gelmek; cazipleşmek, cazibeleşmek
   • "Esmer gövdesi iki büyük memenin eklenmesiyle çekicileşmiş, kıvraklaşmıştı." (Ayla Kutlu)

ÇEKİCİLEŞME

1. [isim] Çekicileşmek durumu; cazipleşme, cazibeleşme

ÇEKİCİLİK

1. [isim] Çekici olma durumu; alım, albeni, alımlılık, caziplik, cazibe, cazibelilik, cazibedarlık, hava, gelgel
2. [fizik] Çekme gücü
   • "Mıknatısın çekiciliği."

EKİCİLİK

1. [isim] Ekicinin yaptığı iş

ÇEKİCİ

1. [isim] Kaza veya arıza yapan, yanlış yere park eden aracı belli bir yere götürmek için kullanılan taşıt
2. [sıfat, mecaz] İlgi ve eğilim uyandıran, beğenilen; alımlı, cazibeli, albenili, cazip, cazibedar, kişmiri
   • "Necdet için bu, öbüründen daha çekici değildi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

EKİCİ

1. [isim] Herhangi bir tarım ürününü üreten, tarımla uğraşan çiftçi
   • "Ekicinin ürünü değer fiyatına satın alınacaktır." (Necati Cumalı)
2. [mecaz] Birini uydurma bir sebeple bırakıp giden, atlatan kimse