İçinde EFE geçen 9 harfli kelimeler

İçinde efe olan 9 harfli 18 kelime var. İçerisinde EFE bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında efe olan kelimeler listesine ya da Sonu efe ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

E E F Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

EFE

2 Harfli Kelimeler

FE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

EFENDİCİK

...

KEFELEMEK

1. [-i] Atı kefe (II) ile silip tüylerini parlatmak

NEFESLEME

1. [isim] Nefeslemek işi

DEFEDİLİŞ

1. [isim] Defedilme işi veya biçimi

ŞEREFESİZ

...

FELSEFECİ

1. [isim] Felsefe incelemeleri yapan kimse
2. Felsefe öğretmeni

TELEFERİK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Birbirinden uzak iki yüksek yer arasında, havada gerilmiş bir veya birkaç kablo üzerinde kayarak hareket eden asılı taşıt
   • "Ayrıca bir de teleferik var ama o her tarafa işlemiyor." (Haldun Taner)

BEYEFENDİ

1. [isim] Saygı belirtmek için erkek adlarının sonuna getirilen veya bu adların yerine kullanılan san
   • "Bak beyefendi seni tanımak istiyorlar." (Yusuf Ziya Ortaç)

TEFERRUAT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Ayrıntılar
   • "Mustafa Kemal teferruat ile uğraşmayı sevmezdi." (Falih Rıfkı Atay)

BAŞEFENDİ

1. [isim] Devlet dairelerinde kıdemli memur

TEFECİLİK

1. [isim] Tefecinin işi, faizcilik, murabaha, murabahacılık
   • "Bu Salih Araboğlu, tefecilikten, çalıp çırpmaktan para yapmış, uğursuz heriflerden biridir." (Memduh Şevket Esendal)

KEFENLEME

1. [isim] Kefenlemek işi veya durumu

MUHALEFET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir tutuma, bir görüşe, bir davranışa karşı olma durumu, aykırılık
2. Karşı görüşte, tutumda olan kimseler topluluğu
3. Demokraside iktidarın dışında olan parti veya partiler

KEFENİMSİ

...

EFELEŞMEK

1. [nsz] Efe durumuna gelmek

DEFEDİLME

1. [isim] Defedilmek işi

EFELENMEK

1. [nsz] Diklenmek, kafa tutmak

EFENDİLİK

1. [isim] Efendi olma durumu, efendiye yakışır davranış
   • "Hiç olmazsa beş on gün ananın yanında kalırsan efendiliğini mi kaybedersin?" (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)