İçinde EBET geçen kelimeler

İçinde ebet olan 8 kelime var. İçerisinde EBET bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ebet olan kelimeler listesine ya da sonu ebet ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

MÜNASEBETSİZLİK

14 Harfli Kelimeler

MÜNASEBETSİZCE

13 Harfli Kelimeler

MÜNASEBETİYLE

12 Harfli Kelimeler

MÜNASEBETSİZ

11 Harfli Kelimeler

MÜNASEBETLİ

9 Harfli Kelimeler

MÜNASEBET

8 Harfli Kelimeler

İLELEBET

4 Harfli Kelimeler

EBET

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MÜNASEBETSİZLİK

1. [isim] Münasebetsiz olma durumu
2. Münasebetsizce davranış
   • "Bir daha böyle münasebetsizlik yapmayacağına yemin etmesi şartıyla karımı affettim." (Reşat Nuri Güntekin)

MÜNASEBETSİZCE

1. [zarf] Münasebetsiz bir biçimde

MÜNASEBETİYLE

1. [zarf] Dolayısıyla, sebebiyle, itibarıyla, ilgisinden dolayı

MÜNASEBETSİZ

1. [sıfat] Bakınız uygunsuz
   • "Sanki görüşmemiz münasebetsiz bir safhaya girmişti de ister istemez lakırtıyı kesmiştik." (İsmail Hakkı Baltacıoğlu)
2. Bakınız ters (I)
   • "Hep böyle münasebetsiz sıralarda beni arar." (Necati Cumalı)
3. Yakışıksız iş gören, sıra, saygı gözetmeyen (kimse)
   • "Sinirli, ukala, münasebetsiz herifin biridir." (Nâzım Hikmet)

MÜNASEBETLİ

1. [sıfat] Bakınız ilişkili
2. Uygun, yakışık alan

MÜNASEBET

Kelime Kökeni: Arapça munāsebet

1. [isim] Bakınız ilişki
   • "İzmir'den, ordunun başından ve temasa geldiğim siyasi münasebetlerden uzaklaşamazdım." (Atatürk)
2. İki şey arasındaki uygunluk
   • "Yüzle ahlak arasında herhâlde müthiş bir münasebet vardır." (Sait Faik Abasıyanık)
3. Sebep, vesile, gerekçe, neden

İLELEBET

Kelime Kökeni: Arapça ilā'l-ebed

1. [zarf] Sonsuza değin, sonsuzluğa kadar; sürgit
   • "Ey Türk gençliği! Birinci vazifen Türk istiklalini, Türk cumhuriyetini, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir." (Atatürk)

EBET

Kelime Kökeni: Arapça ebed

1. [isim] Sonu olmayan gelecek zaman; sonsuzluk
   • "İşte bu, ezelden bilinmemiş, ebede kadar bilinmeyecektir." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)