İçinde EŞ geçen 8 harfli kelimeler

İçinde eş olan 8 harfli 182 kelime var. İçerisinde EŞ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında eş olan kelimeler listesine ya da sonu eş ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İRİLEŞME

1. [isim] İrileşmek işi
2. [tıp] Bazı organların hastalık sonucunda olağan dışı büyümesi durumu

EŞRAFLIK

1. [isim] Eşraf olma durumu
   • "Ağalığını ve eşraflığını hiç unutmamıştı." (Falih Rıfkı Atay)

KÖYLEŞME

1. [isim] Köyleşmek işi
2. [toplum bilimi] Köyden şehre nüfus göçü dolayısıyla kırsal alanlara özgü davranış ve tutumların şehirlerde görülmesi

MEŞRUHAT

Kelime Kökeni: Arapça meşrūḥāt

1. [isim, eskimiş] Bir maddenin açıklanması için yazılanlar, açıklamalar

KEŞFETME

1. [isim] Keşfetmek işi
   • "Düşüncenin başlıca fonksiyonu, bütün canlı ve cansız varlıklar arasındaki gizli münasebetleri keşfetmesidir." (Mehmet Kaplan)

GÜNEŞLİK

1. [isim] Güneş ışınlarına engel olan perde veya buna benzer gereç
2. Bakınız siperlik
   • "Gözleri kasketinin güneşliğinde kayboldu." (Sait Faik Abasıyanık)
3. [sıfat] Güneş ışınlarını alan (yer)
4. [sinema] Alıcı merceğini zararlı ışınlardan korumak için mercek önüne takılan ve merceğin önünde gölgeli bir alan sağlayan yardımcı donatım türü

UZUNEŞEK

1. [isim] Eğilmiş ve biri ötekinin arkasına tutunmuş birkaç kişinin üzerinden atlanılarak oynanan bir oyun

İKİLEŞİK

1. [sıfat] İkişer ikişer ayrılıp bölünen; dikotomik

İKİLEŞİM

1. [isim, biyoloji] İki eşit parçaya ayrılmak üzere büyüme noktasından ikiye bölünerek dallanma; dikotomi

TEZLEŞME

1. [isim] Tezleşmek (I) işi

DİREŞKEN

1. [sıfat] Bakınız sebatlı

BÖNLEŞME

1. [isim] Bakınız saflaşma (II)

BAŞKEŞİŞ

Kelime Kökeni: Türkçe + Farsça keşĮş

1. [isim] Bakınız başrahip

YEŞİLBAŞ

1. [isim, hayvan bilimi] Ördekgillerden, tüyleri mavi, beyaz, kara, kahverengi, erkeğinin başı yeşil renkli bir tür yaban ördeği (Anas platyrhynchos)

KEMANKEŞ

Kelime Kökeni: Farsça kemānkeş

1. [isim, eskimiş] Bakınız okçu
   • "Kimi yayı öptü, kimi fırlattı / En er kemankeşe yetti üç atım" (Yahya Kemal Beyatlı)

EFELEŞME

1. [isim] Efeleşmek işi

EKLEŞMEK

1. [nesnesiz, dil bilgisi] Kelime zamanla ek durumuna gelmek
   • "Eski Türkçe turur kelimesi ekleşerek -dir şekline dönüşmüştür."

BELEŞLİK

1. [isim] Beleş olma durumu

EVDEŞLİK

1. [isim] Evdeş olma durumu

ÇÖLLEŞME

1. [isim] Çölleşmek işi