İçinde DU geçen 5 harfli kelimeler

İçinde du olan 5 harfli 44 kelime var. İçerisinde DU bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında du olan kelimeler listesine ya da Sonu du ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DUVAK

1. [isim] Gelinin başını, bazen de yüzünü örten dantel veya tülden örtü
2. Küp, tandır, baca vb.nin taş veya topraktan yapılmış kapağı
3. Yeni doğan bazı bebeklerin doğduğu zaman başlarını çevreleyen zar

HUDUT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Sınır
   • "Bir çiçek dermeden sevgi bağından / Huduttan hududa atılmışım ben." (Faruk Nafiz Çamlıbel)
2. Uç, son

MEVDU

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Emanet edilmiş, verilmiş, bırakılmış

DURAK

1. [isim] Tren, tramvay, otobüs, minibüs vb. genel taşıtların durmak zorunda olduğu veya durabileceği yer
   • "İlk durakta otobüsten atlayarak geriye döndüm." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Konuşmada, anlamın gerektirdiği biçimde kelimeler arasındaki ses kesintisi
3. Hece ölçüsüyle yazılmış şiirlerde ölçü kalıpları içindeki durma yerleri
4. Bir ölçü uzunluğunda susma
5. Cümle sonundaki nokta

DUYAR

1. [sıfat] Duygulu, duygun, duyarlı, hassas
2. Beden üzerinde uyarıldığında hızlı ve güçlü tepkilere yol açan
   • "Duyar bölge."

DUALI

1. [sıfat] Dua okuyan, dua eden

DURMA

1. [isim] Durmak işi
2. Eğleşme, eğlenme, tevakkuf

KONDU

1. [isim] Gecekondu
   • "Bir kondum vardı, onu sattım ve yarışmaya katılmak için buraya geldim." (Muammer İzgü)

BODUÇ

1. [isim] Ağaç veya topraktan yapılmış küçük su kabı

DUBLE

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Belirli miktarın veya büyüklüğün iki katı
   • "İçi öyle yanıyordu ki elinde olmadan buğulu bira dubleleri, bardak çatlatan nar şerbetleri kuruyor." (Atilla İlhan)
2. Giysilerin iç bölümüne geçirilip kumaşla birlikte dikilen astar veya giysilerin içine ayrı olarak giyilen giyecek
3. [sıfat] Bir kadeh miktarında olan
4. [sıfat] İkili, gidiş ve gelişi ayrılmış (yol)

DURAÇ

1. [isim] Kaide

DUYUM

1. [isim] Duyu
2. Doğruluğu kesin olarak bilinmeyen haber, istihbarat
   • "Bu haberi duyumlarınıza dayanarak mı söylüyorsunuz?"
3. Kişinin duyular yoluyla elde ettiği izlenim, ihsas

DURAL

1. [sıfat] Hep aynı durumda ve değişmeden kalan

DURUŞ

1. [isim] Durma işi veya biçimi
   • "Ayol, bu kaçıncı duruş?" (Reşat Nuri Güntekin)

DURGU

1. [isim] Olmakta olan bir şeyin birdenbire durarak kesilmesi, sekte
2. Bir müzik eserinde, bitiş etkisi yapan armonik zincirlemeler bütünü

DUYGU

1. [isim] Duyularla algılama, his
   • "Bitkilerde duygu var mı?"
   • "Bu çeşit mülahazalar bizde ancak bir isyan duygusu uyandırabilirdi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Belirli nesne, olay veya bireylerin insanın iç dünyasında uyandırdığı izlenim
   • "Bu laflarda gerçek payı ne kadar çoksa duygu payı da ondan az değildir." (Burhan Felek)
3. Önsezi
   • "Yolunuzu değiştirmeniz lazım geldiğini de sezecek kadar bir duygum vardır." (Aka Gündüz)
4. Nesneleri veya olayları ahlaki ve estetik yönden değerlendirme yeteneği
5. Kendine özgü bir ruhsal hareket ve hareketlilik
   • "Bütün bu hatıraların yerini bir tek duygu, fena bir duygu, fenayım, fena oluyorum, çok fenayım duygusu kapladı." (Peyami Safa)

DURUM

1. [isim] Bir şeyin içinde bulunduğu koşulların hepsi, vaziyet, hâl, keyfiyet, mevki, pozisyon
   • "Genel Sekreter, kazadaki sıtma durumu hakkında verdiğim uzun tafsilattan pek memnun kaldı." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Duruş biçimi, konum
3. Bireyin toplum içindeki ilişkileriyle belirlenen yeri
4. Ad soyundan kelimelerin birbirleriyle edatlarla ve fiillerle ilişkilerini belirleyen biçim, hâl
   • "Yalın durum. Belirtme durumu. Kalma durumu."

DUTÇU

...

DUMAN

1. [isim] Bir maddenin yanması ile çıkan ve içinde katı zerrelerle buğu bulunan kara veya esmer renkli gaz
   • "Emin ol ki her sigara yakışta / Daha duman tüter tütmez ordayım." (Bekir Sıtkı Erdoğan)
   • "Ama yerine göre karşısına dikilenlere de duman attırır." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Ortalığı duman görür, duman etmek isterdi." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Havalanan tozların veya sisin oluşturduğu bulanıklık
   • "Köyünün üstüne boz bir duman çökmüştü." (Yahya Kemal)
   • "Sonra sen gazetende istediğin gibi ver dumanı." (Atilla İlhan)
   • "Anadolu notları arasına bugün dumanı üstünde bir Rumeli notu sıkıştırıyorum." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Adamın kafasını katiyen aydınlatmamalı, karıştırmalı ve dumana boğmalısınız." (Halide Edip Adıvar)
3. Kötü, yaman
   • "İşimiz duman. Hâlimiz duman."
4. Esrar

MADUN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Alt
2. Ast