İçinde DİL geçen 6 harfli kelimeler

İçinde dil olan 6 harfli 22 kelime var. İçerisinde DİL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında dil olan kelimeler listesine ya da sonu dil ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DİLSİZ

1. [sıfat] Konuşma engeli olan, konuşamayan; ahraz
2. [mecaz] Ses çıkarmayan, sessiz olan (kimse)

YEDİLİ

1. [sıfat] Yedi parçadan oluşan, kendinde herhangi bir şeyden yedi tane bulunan
2. [isim] İskambil gibi oyunlarda üzerinde yedi işareti bulunan kâğıt
3. [isim, edebiyat] Divan edebiyatında her bendi yedi dizeden oluşmuş nazım birimi

DİLLEK

1. [sıfat, ağızlardan] Bakınız dedikoducu

SAFDİL

Kelime Kökeni: Arapça ṣāf + Farsça dil

1. [sıfat, eskimiş, mecaz] Bakınız saf (II)
   • "Bir safdil hanımefendi, kızıma iyi bir koca bulduğunu yemin billah anlattı." (Aka Gündüz)

DİLDAŞ

1. [isim] Aynı dili konuşanlardan her biri

DİLOTU

1. [isim] "Çok konuşmak" anlamındaki dilotu yemek deyiminde geçen bir söz
   • "Mütemadiyen gülüp söylüyordum. Hacı Kalfa'nın ellerini dizlerine vurarak: -Dilotu mu yedin be kızım? diye bir gülmesi var ki..." (Reşat Nuri Güntekin)

TEBDİL

Kelime Kökeni: Arapça tebdīl

1. [isim, eskimiş] Bakınız değiştirme

DİLCİK

1. [isim, bitki bilimi] Buğdaygillerde, yaprak ayası ile yaprak kınının birbirinden ayrıldığı yerde bulunan sivri uçlu, küçük, saydam çıkıntı
2. [müzik] Üflemeli çalgılarda, org borularında kamış, tahta veya metalden yassı parça
3. [hayvan bilimi] Böceklerin ağzında küçük dilin önünde bulunan bölüm

EDİLME

1. [isim] Edilmek işi
   • "Çaylarımıza koşarlar, evimize davet edilmeyi nimet bilirler, etrafımızda dolaşırlar." (Hüseyin Cahit Yalçın)

DİLHUN

Kelime Kökeni: Farsça dil + ḫūn

1. [isim] İçi kan ağlayan, çok üzüntülü (kimse)

MENDİL

Kelime Kökeni: Arapça mendīl

1. [isim] Burun ve ter silmekte, el ve yüz kurulamakta kullanılan küçük, kare biçiminde kumaş veya yumuşak, ince kâğıt
   • "Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. İçine bazı şeyler konulan kumaş, yağlık
   • "Sabahleyin erkenden işine gider, akşamüstü elinde dolu mendiliyle evine dönerdi." (Reşat Nuri Güntekin)

DİLSEL

1. [sıfat] Dille ilgili

DİLBAZ

Kelime Kökeni: Türkçe dil + Farsça -bāz

1. [sıfat] Güzel söz söyleyen, konuşmasıyla ikna eden
   • "Benli küheylan çok yaman, çok dilbaz, çok dessas bir karı." (Osman Cemal Kaygılı)

EDİLGİ

1. [isim, felsefe] Dışarıdan gelip bir şeyde belli bir değişiklik yapan iş veya bu işin sonucu; infial

MUADİL

Kelime Kökeni: Arapça muʿādil

1. [sıfat] Bakınız eş değer

DİLBER

Kelime Kökeni: Farsça dilber

1. [isim] Alımlı, güzel kadın
   • "Ala gözlü nazlı dilber / Koma beni el yerine" (Karacaoğlan)

ANADİL

...

ADİLİK

1. [isim] Bakınız aşağılık
   • "Düşünüyor, düşünüyor, düşündükçe iki gündür farkına vardığı mevcudiyetinin aşağılığını, sefaletini, adiliğini, mefkûresizliğini anlıyor..." (Ömer Seyfettin)

DİLMEK

1. [-i] Bir bütünü ince ve yassı parçalara ayırarak kesmek
   • "Şimdi bu elemanları ince ince dileceğim." (Aka Gündüz)
2. Bakınız yarmak

KANDİL

Kelime Kökeni: Arapça ḳindīl

1. [isim] İçinde sıvı bir yağ ve fitil bulunan kaptan oluşmuş aydınlatma aracı; yağ kandili
   • "Gece kandili birdenbire sönmüş, oda zifirî karanlık kesilmişti." (Ömer Seyfettin)
2. Bakınız kandil gecesi
3. [argo] Bakınız kör kandil