İçinde CÜ geçen 5 harfli kelimeler

İçinde cü olan 5 harfli 29 kelime var. İçerisinde CÜ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında cü olan kelimeler listesine ya da Sonu cü ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

CÜLUS

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Hükümdarlık tahtına çıkma, tahta oturma

GÜCÜN

1. [zarf] Dara dar
2. Güçlükle, ancak, zorla

KÖYCÜ

1. [isim] Köy sorunlarını kendine iş edinen, köylerin ve köylülerin kalkınması yolunda çalışan kimse

CÜRET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yüreklilik, ataklık, cesaret
   • "Geceleri evinin bahçesinde buluşacak kadar cüreti arttırmışlar." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Düşüncesizce, saygıyı aşan davranış, cesaret

CÜRÜM

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Suç
2. Yanlışlık, kusur veya hata
   • "Onun çalışmasını bozan, hassasiyetini körleten her şey cürümdür." (Haldun Taner)

ÖTÜCÜ

1. [sıfat] Güzel öten, ötüşü güzel olan

GÜRCÜ

...

GÖNCÜ

1. [isim] Ham veya işlenmiş deri satan kimse
2. Ayakkabı tamircisi

BÜCÜR

1. [sıfat] Ufak tefek ve kısa boylu (kimse)

CÜCÜK

1. [isim] Filiz, tomurcuk
2. Soğan, marul vb. katmerli bitkilerin en iç bölümü
3. Bir şeyin küçüğü veya onu andıran bir parçası
4. Kümes hayvanlarının yavrusu, civciv
5. Kuş yavrusu

ÜTÜCÜ

1. [isim] İşi kumaş, giysi, çamaşır vb. ütülemek olan kimse

CÜNHA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kabahatten ağır ve cinayetten hafif olan suç

CÜNÜP

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Dinin buyurduğu biçimde henüz yıkanmadığı için temiz sayılmayan (kimse), cenabet

CÜSSE

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İnsan gövdesi

ÜZÜCÜ

1. [sıfat] Üzüntü veren, acıklı
   • "Üzücü bir durum."

SÖZCÜ

1. [isim] Bir kurul, bir topluluk veya kişi adına söz söyleme, onun düşünce ve davranışlarını savunma yetkisi olan kimse
   • "Kongrede bunların beş yüz sözcüsü bulunuyordu." (Haldun Taner)
2. Bir komisyonun verdiği kararların gerekçesini kaleme alıp genel kurul karşısında savunmakla görevlendirilen üye, raportör

ÖNCÜL

1. [isim] Bir çıkarımın öncüller kümesini oluşturan önermelerden herhangi biri, mukaddem
   • "Top top olmuş güzellerin sürüsü / Öncül olmuş çeker gider birisi." (Halk türküsü)
2. Bir tasımda sonucu hazırlayan ilk iki önermeden her biri, mukaddem
3. Bir bilimsel çalışmada işe koyulurken, araştırmaya konu edilmeksizin doğru sayılan önerme
4. Kılavuz, öncü

ÖRÜCÜ

1. [isim] Örme işi yapan kimse
2. Kumaş ve örgülerdeki yırtıkları, delikleri onaran kimse veya bu işlerin yapıldığı yer
3. Duvar yapan veya onaran kimse, yapı ustası

GOLCÜ

1. [isim] Çok gol atan oyuncu
   • "Millî takımın en büyük golcüsü."

CÜNUN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Delilik